oneira

Το να απολαμβάνεις, λοιπόν, αυτό με το οποίο επιλέγεις να ασχοληθείς είναι καίριας σημασίας. Και αυτήν την επιλογή δεν πρέπει κανένας να τη στηρίζει στις αποφάσεις άλλων. Αν το κάνει και παρ' όλα αυτά καταφέρει να «επιτύχει», θα βρεθεί σύντομα εγκλωβισμένος σε ένα περιβάλλον που δε θα τον ικανοποιεί και θα δυστυχήσει. Αν το κάνει και «αποτύχει», θα έχει πάντα κάποιον άλλον να κατηγορεί για τη δική του αδυναμία να αποφασίσει για τον εαυτό του, και εκτός από δυστυχής θα γίνει και μνησίκακος.
Σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες, είτε βιώνουν συνθήκες κρίσης είτε όχι, οι απαιτήσεις αυξάνουν, το περιβάλλον γίνεται έντονα ανταγωνιστικό, οι αποφάσεις λαμβάνονται συνυπολογίζοντας πια περισσότερες παραμέτρους. Ιδιαίτερα, τα παιδιά, οι νέοι, οι γονείς αλλά και ευρύτερα, το κοινωνικό σύνολο, συνειδητοποιούν πλέον την αναγκαιότητα για σταθερές βάσεις και σωστό προγραμματισμό, στο σύγχρονο περιβάλλον των παγκόσμιων ανατροπών. Κάθε απόφαση, κάθε ενέργεια που έχει αντίκτυπο στο μέλλον τους, κάθε νέο ξεκίνημα, χρειάζεται περισυλλογή, σωστές συμβουλές και καλά σχεδιασμένα βήματα.
Η Μεγάλη Παρασκευή αποτελεί ημέρα απόλυτου πένθους για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Πρόκειται για την κορύφωση του Θείου
«Ούτε τα αρραβωνιασμένα ζευγάρια δεν άφηναν μοναχά τους, ακόμη και στο σαλόνι του σπιτιού ήταν πάντα με παρέα», θα μας πει με νόημα η Φωτεινή, αφού και η ίδια παντρεύτηκε με προξενιό, όσο για τους κρυφούς έρωτες, αυτοί εάν ήταν αμοιβαίοι, συνήθως οδηγούσαν τους επίδοξους γαμπρούς να «κλέβουν» τις μελλοντικές νύφες. Μα δεν έλειψαν και ορισμένες τραγικές περιπτώσεις που έσπρωξαν ακόμη και στην αυτοκτονία απελπισμένα νεαρά κορίτσια, ενώ κάποια από τα απορριπτέα παλικαράκια, συνήθως εκείνα που δεν είχαν προίκα, έγιναν οι πιο πικροί αιώνιοι μετανάστες.
Εσείς τι είδους όνειρα βλέπετε; Αυτό το δωμάτιο και όσα συμβαίνουν σε αυτό σας θυμίζουν κάτι; Το Slow Wave (Αργό Κύμα) είναι
Αν φανταστούμε τους ήχους, τις λέξεις, τα συναισθήματα σαν δέσμες φωτός, τότε η κάθε μορφή τέχνης είναι ένα πρίσμα. Όταν λοιπόν η δέσμη περνάει μέσα από αυτό διαθλάται, ανακλάται και αναλύεται. Το καθετί μεταμορφώνεται σε κάτι καινούργιο. Αποκτά διαφορετικές διαστάσεις. Το «πλέγμα» είναι λοιπόν ένα παιχνίδι ανακλάσεων. Ο ακροατής λαμβάνει τα σήματα που του στέλνουν οι μελωδίες. Στη συνέχεια όταν γίνει αναγνώστης τα σήματα ανασυντίθενται. Ύστερα γίνεται θεατής και η διαδικασία επαναλαμβάνεται με τελείως εναλλακτικό αποτέλεσμα και πάει λέγοντας.
Χρόνια τώρα, ακούμε πως η Ελλάδα θα γίνει το «κέντρο» στο ένα πράγμα, «κόμβος» στο άλλο, «στρατηγικός εταίρος» στο παραάλλο. Αναμασάμε δε με τον εγωκεντρισμό που προσιδιάζει στον νεοέλληνα, πως είμαστε μια χώρα πλούσια σε ορυκτά και ιδίως σε πετρέλαιο που τόσες φορές έχουμε ακούσει. Διακηρύξεις όπως η περιβόητη ΑΟΖ και άλλα συναφή ακρωνύμια και catch phrases που συνεπαίρνουν το κοινό και το αποσπούν από την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι η εξής, η Ελλάδα ακόμα δεν έχει βρει τον προσανατολισμό της.
Ο Σεμπαστιάν Λέτο είναι ελεύθερος πλέον από την Κατάνια και έρχεται την Τρίτη (2/2) στην Αθήνα για να συμφωνήσει σε όλα με
Πολλοί άνθρωποι «μισούν » την προσπάθεια που χρειάζεται η αλλαγή και η εξέλιξη. Γι'αυτό πολλές φορές αφήνονται στο τέλμα της παθητικότητας του γνωστού, ασφαλές, αλλά και βαρετού. Ο δρόμος όμως της Δημιουργίας, της Αλλαγής και της Αφθονίας, απαιτεί μετακίνηση από το βολικό και γνωστό, στο καινούργιο και άγνωστο! Όμως η μετακίνηση αυτή εμπεριέχει κόπο, τόλμη, δουλειά και προσπάθεια. Ο δρόμος δεν είναι ευθύς. Θα έχει τα πάνω και τα κάτω του, δυσκολίες και απογοητεύσεις. Αλλά αξίζει τον κόπο !
Θα περάσουν πολλά χρόνια να μάθουμε όλες τις λεπτομέρειες εκείνης της περιόδου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αναγκάστηκαν να υπογράψουν ένα τρίτο πρόγραμμα. Η Κυβέρνηση μεταλλάχθηκε και θύμιζε Αριστερή μόνο κατ΄ όνομα. Υποχρεώνεται να φέρει μνημονιακούς νόμους και αντιμετωπίζει και αυτή όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις τις αντιδράσεις του κόσμου. Ενός κόσμου που την πίστεψε ότι θα την βγάλει από τον εφιάλτη. Τώρα έπεσαν οι μάσκες. Τώρα που όλοι είναι μνημονιακοί ποιος θα μας παραμυθιάζει; Τώρα που τελείωσε ο λαϊκισμός ποιος θα πάρει τις αποφάσεις;