orimoteta

Για να αντιμετωπίζουμε τις περισσότερες φορές τα απρόοπτα της ζωής είναι καλό να μπορούμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα λάθη μας.
Όσο δεν ακούμε την εσωτερική μας φωνή, τον αληθινό, εσωτερικό εαυτό μας και ζώντας μία ζωή που μας υποδεικνύουν οι άλλοι, παραμένουμε «μπλοκαρισμένοι» σε μια μεταβατική ηλικία μεταξύ παιδικότητας και ενηλικίωσης και δεν θα βρούμε ποτέ να βρούμε τον αληθινό μας εαυτό και την ευτυχία μας. Πρέπει να βρούμε το θάρρος να απελευθερωθούμε από την ανάγκη της αποδοχής και γνώμης των άλλων, να τολμήσουμε να ακούσουμε τη δική μας εσωτερική φωνή, να πάρουμε την ευθύνη της ζωής μας, ακόμα και αν αυτό σημαίνει να κάνουμε λάθη. Λάθη κάνουν όλοι, αλλά έτσι εξελίσσονται.
Η μόνη της συντροφιά ήταν και παραμένει το ραδιόφωνο και οι ελληνικές εφημερίδες. Ακούει τις φωνές των Ελλήνων εκφωνητών και τους νιώθει κοντινούς της, σαν τους ανθρώπους που δεν έχει στο Μόντρεαλ για να συνομιλήσει. Διαβάζει τις εφημερίδες και ζει μέσα από τα νέα και τις φωτογραφίες όσων συμβαίνουν σε τούτο τον τόπο. Κι όταν την πιάνουν τα νεύρα της, βρίζει τις κατσαρόλες, τα ταψιά και τα πιάτα. Με την κουβέντα πέρασε η ώρα. Η κυρία Ναυσικά με ένιωθε σαν μικρότερη αδελφή. Μου έπιασε τα χέρια και τα χάιδευε με τρυφερότητα γιατί αισθανόταν την ταύτιση με την Ελληνικότητα, με τις ρίζες.
Εν-συναίσθηση είναι η ικανότητα να βλέπουμε και αξιολογούμε τι αισθάνεται ο συνάνθρωπος μας. Συναισθανόμαστε με αυτόν, όχι για αυτόν! Μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μαζί του. Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που μας «δένει», μας συνδέει με τον άλλο. Όταν δείχνουμε Ενσυναίσθηση Προς το παιδί, κατανοούμε, συμπάσχουμε μαζί του και του μαθαίνουμε το «Σωστό» και το «Λάθος», δείχνοντας του αγάπη και αποδοχή με όρια.
Τα παιδιά από νωρίς πρέπει να μαθαίνουν και να σκέφτονται με ένα τρόπο συλλογικό. Να οργανώνονται σε ομάδες, για να μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του αύριο. Αυτό επιτυγχάνεται με την καλλιέργεια δεξιοτήτων  κατανόησης του εαυτού τους. Με τη συγκρότηση μιας εσωτερικής εστίας ελέγχου των σκέψεων και των επιλογών και την ενθάρρυνση ανάληψης ρίσκου για το σχεδιασμό και την επίλυση προβλημάτων τους. Με την κατανόηση  βασικών «μαθημάτων ζωής», μέσα από τα οποία θεμελιώνουν την πίστη στον εαυτό τους και την εμπιστοσύνη στους άλλους.