paraitetheite

Το «Παραιτηθείτε» δηλώνει την επιθυμία για μια επιστροφή στους μαζικούς χώρους πολιτικοποίησης. Στις πλατείες, στα πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς. Στους χώρους δηλαδή που μέχρι σήμερα δρουν μόνον οργανωμένες ομάδες για να υπερασπιστούν κλαδικά συμφέροντα, συχνά δίκαια δεν το κρίνω αυτό. Μόνο το κίνημα «Μένουμε Ευρώπη» κατάφερε να γεμίσει τους δρόμους με ακομμάτιστους (όχι όμως πολιτικά ανένταχτους) πολίτες αλλά σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες που το διακύβευμα ήταν το δημοκρατικό κεκτημένο της χώρας.
Η «προσωπική δημοκρατία» του καθενός είναι η μάστιγα της εποχής μας. Μέσα σε λίγες ημέρες βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πιθανή διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου, που ήδη φαίνεται να αμφισβητεί τον ίδιο του τον εαυτό καθώς και τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος. Ως μετανάστες σε αυτή τη χώρα νιώσαμε για πρώτη φορά μία έντονη απειλή που βασίστηκε σε πλαστά διλήμματα και προεκλογικές υποσχέσεις. Ελπίζω το εν λόγω δημοψήφισμα να αποτελέσει την αρχή του τέλους μίας πνευματικής κρίσης που σιγά-σιγά αρχίζει να επιπλέει σε διάφορες χώρες της Ε.Ε.
Ξύπνησα καθυστερημένα, όπως συνήθως άλλωστε, υπηρετώντας τις ατέλειες του εαυτού μου, και έτρεξα κέντρο για μία αγγαρεία. Τέτοιες μέρες με μισώ, με σιχαίνομαι, με απεχθάνομαι. Παρατηρούσα τον κόσμο να τρέχει. Θα 'ναι δύσκολη μέρα σκέφτηκα, ψέλλισα δειλά τη χρεία καφείνης στο αίμα μου. Κάποιοι παππούδες ωρύονταν για τα λάθη του Ανδρέα, μία θεία πιο μακριά ιδρωμένη εξηγούσε με βογγητά στους περαστικούς τον σταυρό που κουβαλούσε, ενώ ένα συνοφρυωμένο ζευγαράκι εφήβων, χέρι-χέρι, λες και η πράξη αναπληρώνει την επιθυμία, με ξεπέρασαν στο αντίθετο ρεύμα...
Ταυτόχρονα, πρέπει να επισημάνουμε ότι η συσπείρωση της «κοινωνίας πολιτών» (όσο παράδοξος και αν είναι ο όρος) μέσα από αντικυβερνητικές διαδηλώσεις «ομπρέλα», δε βοηθά στη συγκρότηση ενός σαφούς πολιτικού υποκειμένου που θα μπορέσει να συσπειρώσει την ελληνική κοινωνία ώστε να συνταχθεί μαζί του για την Ελλάδα του μέλλοντος. Με ποιους σκοπεύει να συζητήσει η Κεντροαριστερά την επόμενη μέρα μετά την πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Με όσους θυμούνται το αντικομμουνιστικό μίσος της δεκαετίας του 1950; Με εκείνους που δεν μπορούν να προχωρήσουν στον διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας; Με αυτούς που μιλούν υποτιμητικά για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες;
Στήνεται - συνεπώς- μία διαδήλωση clopy right των Αγανακτισμένων του Συντάγματος που όμως στερείται νομιμοποίησης, ουσιαστικών πολιτικών αιτημάτων και ριζών στην κοινωνία των πολιτών. Το στρατηγικό πολιτικό αδιέξοδο της αντιπολίτευσης είναι εκκωφαντικά παρόν. Ενώ δε θα έπρεπε. Η ΝΔ -με αντιπροέδρους το νεοφιλελευθερισμό και την ακροδεξιά- και κόμματα της αενάως ανασυγκροτούμενης Κεντροαριστεράς είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: ενός ιδιότυπου ελληνικού πολιτικού καθεστωτισμού. Αντιλαμβάνονται εαυτούς ως ισόβιους διαχειριστές της εξουσίας και προνομιακούς εκτελεστές των εντολών του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου.