patrikios

Σε αντίθεση με τις αγγλοσαξονικές χώρες που η πολιτική τους ανέκαθεν προκαλούσε εμπαθείς αντιδράσεις σε μια ιστορικά διχασμένη Ελληνική κοινωνία, η Γαλλία ύπήρξε πάντοτε καταλύτης και σημείο αναφοράς δυνάμεων που στην Ελλάδα τις χώρισε ένας εμφύλιος πόλεμος. Υπήρξε η χώρα συνάντησης της Δεξιάς Ελλάδας (η γαλλική γλώσσα και κουλτούρα θεωρήθηκαν σύμβολα αστικής εκπαίδευσης) και της Αριστερής (υποδέχτηκε αριστερούς μεταξύ των οποίων οι Αξελός, Καστοριάδης, Παπαϊωάννου, Πατρίκιος, Ξενάκης).
Ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς και ο Ρίτσος έγραψαν τα ωριμότερα ποιήματά τους ενώ η πατρίδα κλυδωνιζόταν δυνατά από εσωτερικές και εξωτερικές δοκιμασίες. Ο Έλιοτ εξέδωσε τα «Τέσσερα Κουαρτέτα» του ενώ μαινόταν ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος κι ο Μπρεχτ εμπνεύσθηκε τα καλύτερα ποιήματά του σε καθεστώς εξορίας. Μέσα στον πόλεμο ο Σεφέρης έγραψε τον «Τελευταίο σταθμό», ο Εγγονόπουλος τον «Μπολιβάρ», το καλύτερο ποίημά του και ο Ελύτης αμέσως μετά τον πόλεμο το «Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας».