polose

Η κανονικότητα θα ξεκινήσει από την πολιτική.
Η πόλωση θρέφεται κυρίως με υλικό από το παρελθόν και κατατρώει τις προοπτικές για το μέλλον.
Στη συνείδηση των πολιτών, ήδη αυτό που συμβαίνει καταγράφεται ως μία θεαματική σύγκρουση - παρά ως μία ουσιαστική δικαστική έρευνα.
Σε μπούμερανγκ με απρόβλεπτες κοινωνικές διαστάσεις εξελίσσεται η στρατηγική της πόλωσης στην οποία έχει επενδύσει η κυβέρνηση
Με αυτά τα δεδομένα, η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να βοηθήσει τη χώρα. Αυτοί που την απαρτίζουν, εκλεγμένοι μέσα από τις αλλόκοτες ανατροπές που επιτρέπει ο εκλογικός νόμος, είναι ανίκανοι να διαχειριστούν την κατάσταση και να καταρτίσουν επιτυχημένες πολιτικές στρατηγικές. Τους λείπει η ικανότητα, η εμπειρία εργασίας -οποιασδήποτε εργασίας-, το όραμα της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης και, ακόμα χειρότερα, είναι απολύτως συμβιβασμένοι με την υποτέλεια, την οποία δικαιολογούν επειδή οι Έλληνες τάχα ξόδευαν αλόγιστα ή επειδή δεν είναι «παραγωγικοί.»
Το οκτάμηνο Ιανουάριος-Αύγουστος είχαμε σημαντική μείωση του τουριστικού συναλλάγματος της τάξης του 6%-7%. Δεν μπορέσαμε να αξιοποιήσουμε την τουριστική κρίση στην Τουρκία και άλλες χώρες, εφόσον οι τουρίστες με τα περισσότερα οικονομικά μέσα προτίμησαν ανταγωνιστικούς προορισμούς όπως είναι η Κύπρος και η Ισπανία, οι οποίες κατέγραψαν μεγάλη αύξηση των τουριστικών εσόδων τους. Στην Ελλάδα είχαμε ρεκόρ στις τουριστικές αφίξεις με ταυτόχρονη πτώση της κατά κεφαλήν τουριστικής δαπάνης, εξέλιξη που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το ελληνικό τουριστικό προϊόν βρίσκεται σε διαδικασία υποβάθμισης.
Αναστάτωση έχει προκαλέσει η είδηση ότι η βουλευτής των Εργατικών, Τζο Κοξ, άφησε την τελευταία της πνοή μετά από επίθεση
Από το 2010 και μετά, όταν τα εύκολα δανεικά σταμάτησαν, οι διαδοχικές κυβερνήσεις, αντί να αναμορφώσουν το σπάταλο διεφθαρμένο κράτος και την κρατικοδίαιτη οικονομία για να μας βγάλουν από την κρίση, απλώς διαχειρίστηκαν τη μιζέρια. Η σημερινή κυβέρνηση είναι ακόμη σε αυτή τη λογική και ενώ δεν υπάρχει πλέον ούτε η μιζέρια για να διαχειριστούν και ο προϋπολογισμός είναι πάλι ελλειμματικός, αυτοί εγκαθιστούν το καθεστώς τους διαλύοντας τις ανεξάρτητες αρχές και διορίζοντας αδιάντροπα τους συγγενείς, φίλους και υμετέρους και καταστρέφοντας ότι έχει απομείνει από την παιδεία και την ιδιωτική οικονομία.
Ο κ. Φάρατζ του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Ηνωμένου Βασιλείου (UKIP) εμφανίζεται δικαιωμένος στην αντιευρωπαϊκή επιλογή του. Πολλά στελέχη των Συντηρητικών, μεταξύ των οποίων οι επίδοξοι διάδοχοι του κ. Κάμερον, οι Μπόρις Τζόνσον και Τερέζα Μέι, τάσσονται υπέρ της αποχώρησης από την ΕΕ, ενώ ο νέος ηγέτης των Εργατικών κ. Κόρμπι δεν δεσμεύεται από τις φιλοευρωπαϊκές επιλογές των προκατόχων του και αντιμετωπίζει την ΕΕ σαν απειλή για τα συμφέροντα των εργαζομένων.
Η ψευδώνυμη «ριζοσπαστική αριστερά» του κ. Τσίπρα βάδισε στα ίδια χνάρια του συστήματος αυτού. Η τραγελαφική διακυβέρνησή του δεν επέφερε μόνο χειρότερα δεινά για τη χώρα αλλά και έδωσε έξοχα δείγματα φιλαρχίας, αχαλίνωτου κομματισμού, νεποτισμού, πατρωνείας και ανικανότητας. Τηρεί επαίσχυντη σιωπή για τον εκλογικό νόμο εναντίον του οποίου εξαπέλυε μύδρους ως αντιπολίτευση για λόγους «αρχής» τους οποίους σήμερα γράφει στα παλιά της παλαιοκομματικά υποδήματα.