semfono-semvioses

Σε οποιονδήποτε δημόσιο διάλογο οι διαφορετικές απόψεις είναι δεκτές. Αυτή είναι και η έννοια μιας τέτοιας διαδικασίας. Καμία όμως αντίθετη γνώμη δεν μπορεί δικαιολογήσει τις αντιδράσεις μεγάλης μερίδας του πολιτικού κόσμου που αντί για προσπάθειες γεφύρωσης των διαφορών, χρησιμοποίησαν την Συμβίωση ως αφορμή για να σπείρουν κινδυνολογία και διχόνοια με σκοπό να αυτοπαρουσιαστούν ως «προστάτες της κοινωνίας». Το θέμα ήταν και παραμένει καθαρά Συνταγματικό: κατά πόσο μια μερίδα του πληθυσμού που αντιμετωπίζεται, βάσει Συντάγματος, ως ίσα στις υποχρεώσεις της απέναντι στο Κράτος - βλέπε π.χ. Εφορία- δεν δικαιούται να δημιουργήσει μια οικογένεια.
Το να υπονοήσει κάποιος πως το σύμφωνο συμβίωσης μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ή να ανακόψει την πορείας αναπαραγωγής του ανθρώπινου είδους είναι επιεικώς ανόητο. Αν όμως επιμείνει κανείς στην αναζήτηση επιδημιολογικών αποδείξεων πως οι ομοφυλόφιλοι δεν απειλούν την ύπαρξη και εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, αρκεί μια ματιά στα ποσοστά γονιμότητας των Ευρωπαϊκών χωρών που έχουν ήδη υιοθετήσει σύμφωνο συμβίωσης και τεκνοθεσίας από ομόφυλά ζευγάρια. Με ενδιαφέρον λοιπόν παρατηρούμε πως στη Μεγάλη Βρετανία και τη Σουηδία, έπειτα από μια δεκαετία αναγνώρισης της τεκνοθεσίας και του συμφώνου συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, ο δείκτης γονιμότητας όχι μόνο δε σημείωσε μείωση αλλά αντιθέτως είναι κατά πολύ υψηλότερος σε σχέση με χώρες που δεν έχουν έχουν αναγνωρίσει αντίστοιχα δικαιώματα, όπως η Ελλάδα και η Ιταλία.