skepseis

Οι εικόνες του φωτογράφου Πέτρου Κουμπλή εξερευνούν την κρυμμένη πλευρά και τον μυστικιστικό χαρακτήρα των τοπίων, αντιμετωπίζοντάς τα ως φανταστικά πεδία και πραγματικότητες που εκτείνονται επ' άπειρον, περιοριζόμενα μόνο από τον τρόπο που ο καθένας μας ερμηνεύει τον εαυτό του και όσα τον περιβάλλουν. Το έργο του έχει δημοσιευθεί εκτενώς τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Η μόδα είναι μια έννοια με πολλές διαστάσεις, σίγουρα πολύ περισσότερες από όσες αντιλαμβανόμαστε ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά. Είναι όσα βλέπουμε και κυρίως όλα εκείνα που δε βλέπουμε. Οι δημιουργίες, ο αέρας του καινούργιου που συμβαδίζει με το παλιό, το στυλ, τα περιοδικά, η διαχρονική κομψότητα, μια περιήγηση ανάμεσα σε χρώματα, αυστηρές ή λιτές γραμμές, η μουσική στα shows, οι αναφορές στο σινεμά και σε άλλες τέχνες, το νοητό ταξίδι στις διάφορες εποχές, στο χώρο και το χρόνο. Είναι ταλέντο αλλά και σκληρή δουλειά από πολλούς αφανείς ήρωες. Σχεδιαστές, καλλιτεχνικοί σύμβουλοι, φωτογράφοι, στυλίστες, παραγωγοί, μοντέλα, pr agencies και άλλοι πολλοί συνεργάζονται κάθε φορά για να βγει ένα άρτιο αποτέλεσμα.
Ακούω αγαπημένα μου τραγούδια στο κινητό και κάνω ένα μικρό flashback. Σκέφτομαι πόσους ανθρώπους γνώρισα στα ταξίδια μου. Σημείο αναφοράς στη ζωή μου το Λονδίνο, η Αγγλία γενικότερα. Το μεταπτυχιακό, στο οποίο γνώρισα ανθρώπους σημαντικούς και που ασχέτως με τα μίλια που μας χωρίζουν, τους αισθάνομαι κοντά μου. Τώρα, ας πούμε, ταξιδεύω για να δω την M., ιδιαίτερα αγαπημένο μου πρόσωπο που ζει και εργάζεται στη Ζυρίχη (και αυτή που το καλοκαίρι είχε έρθει στη Μύκονο).
Αυτό ακριβώς το σημείο ήταν η αρχή των πάντων για εμένα: Σημείο εκκίνησης. Το περασμένο καλοκαίρι ήταν περίοδος μεγάλων αλλαγών στη ζωή μου. Είχα τελειώσει το πανεπιστήμιο και ετοιμαζόμουν να μετακομίσω στην Αμερική με ένα ασαφές εξ ου και εκφοβιστικό σχέδιο στο μυαλό μου. Κάθε πρωί ξυπνούσα με το χάραμα του ήλιου και κατέβαινα να βουτήξω στα ήρεμα νερά του Ασημάκη. 21 χρόνια οι ίδιες θαλάσσιες διαδρομές, προβλέψιμες αποστάσεις και απαράβατα όρια. Ώσπου ένα πρωί αποφάσισα να κολυμπήσω από τη δική μας μέχρι την τελευταία ακτή μετά το λιμανάκι και ύστερα πίσω.
O David Bowie αποτέλεσε ένα τεράστιο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής, άλλαξε τη ροκ και την τέχνη συνολικά<, και κυρίως έκανε τον καθένα μας να νιώσει ελεύθερος να είναι ο πραγματικός του εαυτός. Ο κάθε θαυμαστής του ταυτιζόταν περισσότερο με μία από τις διαφορετικές περσόνες που μας παρουσίαζε ανά τα χρόνια και έβρισκε έμπνευση στον τρόπο που μία ήδη μεγαλειώδης προσωπικότητα έβρισκε συνεχώς τρόπους να επανεφευρίσκει τον εαυτό του. Αντίστοιχα ο Allan Rickman και η συγκλονιστική του φωνή μας ταξίδεψαν στον χώρο και τον χρόνο μέσα από τις εκατοντάδες ταινίες του.
Εσύ κανονικά ως νέος θα έπρεπε να είσαι ασυγκράτητος και να δαμάζεις κάθε είδους κύματα, αλλά αυτοί που αγχώνονται και σκεβρωμένοι φοβούνται το αύριο είναι οι γονείς σου, οι φίλοι σου, οι άνθρωποί σου. Συνεπώς, δεν μπορείς να αποστρέψεις ολότελα το βλέμμα σου. Μια λύση είναι να στραφείς στην τέχνη ή να αντλήσεις ό,τι όμορφο βρίσκεται στους ανθρώπους. Επίσης, μέσα από τη χαρά της πράξης, της δημιουργίας ή της ανιδιοτελούς προσφοράς μπορείς να αναζωογονηθείς, καθώς αλλάζεις προς το δικό σου καλύτερο και όσο μπορείς τον κόσμο και τον εαυτό σου.
Στα 36 του χρόνια ο νευροχειρουργός Paul Kalanithi είχε ένα μεταπτυχιακό στην αγγλική λογοτεχνία και είχε κερδίσει το σημαντικότερο
Δεν είναι λίγες οι φορές που εμείς οι ίδιοι σαμποτάρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, όχι με τις πράξεις μας, αλλά και με τις
Υποψιάζομαι ότι όλοι ανησυχούν για μένα. Το βλέπω στα μάτια τους και το ακούω στη φωνή τους. Μου λείπουν πολύ εκείνες οι πρώτες μέρες, όταν ολονών οι τόνοι ήταν σχεδόν ψιθυριστοί και τόσο απαλοί. Ήλπιζα το αντίθετο: ότι όσο μεγαλώνουν τα αφτιά μου, οι γύρω μου θα χαμηλώνουν τη φωνή τους. Δε μου αρέσει να παρακολουθώ τις προσδοκίες μου να διαψεύδονται.
Ο αρχηγός ήταν χαρισματικός. Με άνεση καθάρισε το βήμα απ' όσα βοηθήματα είχαν αφήσει μπροστά του οι κακοπληρωμένοι λογογράφοι, οι άνεργοι επαγγελματίες χρήστες του twitter και οι κακά εργαζόμενοι σχολιαστές των blogs που ναύλωνε είτε σε ευτελείς τιμές είτε σε ακόμα πιο ευτελείς συνειδήσεις ο κάθε κομματικός μηχανισμός και το κάθε κομματικό εγκεφαλικό εμφύτευμα. Είχε ωριμάσει πλέον ο αρχηγός κι είχε βαρύνει από το πολύ κύρος. Γέμιζε καραμανλίδικο όγκο η εικόνα του κι από το ποδοσφαιρικό κασκόλ στο λαιμό.