tayip-erntoyan

Το «παζάρι» είναι λέξη τουρκική και συνιστά το αγαπημένο σπορ της τουρκικής ηγεσίας. Παρόλα αυτά είναι μια κατάσταση που αντιμετωπίζει η ελληνική διπλωματία σε διμερή αλλά και πολυμερή fora εδώ και δεκαετίες με επιτυχία. Μπορεί ο Τούρκος Υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων κ. Ali Şahin να υποστήριξε πρόσφατα, κατά την παρουσία του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ότι η αναφορά στην Συνθήκη της Λωζάνης ήταν στο πλαίσιο μίας εσωτερικής συζήτησης, η Ελλάδα όμως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εφησυχάζει.
Ο Γκιουλέν ασπάζεται τον εκσυγχρονισμό και τη Δύση, ενώ δηλώνει οπαδός του διαπολιτισμικού και διαθρησκευτικού διαλόγου και ριζικά αντίθετος στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Επιχειρεί να προβάλει ένα σύγχρονο πρόσωπο του Ισλάμ, ανοιχτό στην επιστήμη και στην τεχνολογία. Η εκπαίδευση άλλωστε αποτελεί τον πυρήνα των δραστηριοτήτων του κινήματός του, μέσα από την οποία προωθούνται οι ιδέες και η φιλοσοφία του. Αυτό εξηγεί τη μεγάλη έμφαση που δίνει στην οικοδόμηση εκπαιδευτικών ιδρυμάτων τόσο στην Τουρκία όσο και στο εξωτερικό.
Η αυξανόμενη επιθετικότητα της γειτονικής μας χώρας, ακόμη και αν σε αυτό το σημείο παραμείνει σε ρητορικό επίπεδο, απέναντι στην Ελλάδα, οι συνεχόμενες λεκτικές προκλήσεις από στελέχη του στενού περιβάλλοντος του Τούρκου Προέδρου και η συνεχιζόμενη εξαγωγή της εσωτερικής έντασης στο Αιγαίο, σίγουρα δεν αποτελεί και τον καλύτερο οιωνό για την εξέλιξη των Ελληνο-Τουρκικών σχέσεων. Και αν την πιθανότητα ενός θερμού επεισοδίου δε μπορεί να τη μαντέψει ή να την αποκλείσει κανείς, το δεδομένο είναι ότι η Τουρκία δε θα έχει ως προτεραιότητα τη δημιουργία των συνθηκών εκείνων που θα οδηγήσουν σε μια κανονικότητα τις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις.
Μπορεί ο κ. Ερντογάν να αιτιάται ότι θα ακουστεί η φωνή των Τούρκων από τα μικρασιατικά παράλια, στα απέναντι ελληνικά νησιά, αλλά αυτό βεβαίως δε μπορεί να σημαίνει απολύτως τίποτα σε ό,τι αφορά τον καθορισμό συνόρων μεταξύ χωρών. Σε όλες σχεδόν τις χώρες που συνορεύουν μεταξύ τους, αν φωνάξεις από τη μία πλευρά μπορείς να ακουστείς στην άλλη. Και εμείς αν φωνάζαμε κ. Ερντογάν, στο μέγεθος που ακούγεται η δική σας φωνή, θα ακουστεί και η δική μας. Σκεφθήκατε όμως κ. Ερντογάν, αν φωνάξουμε εμείς τι θα ακούσετε; Μήπως περιμένετε να ακούσετε ύμνους στον Αλάχ, ή ίχνη οποιουδήποτε αποτυπώματος Τούρκικου πολιτισμού;
Σε κάθε περίπτωση, ο χαρακτηρισμός ως επιζήμιας μιας συμφωνίας που ασφαλώς ήταν αποτέλεσμα εκατέρωθεν συμβιβασμών και η οποία αποτέλεσε για περισσότερα από ενενήντα χρόνια το κεντρικό σημείο αναφοράς για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις προκαλεί προβληματισμό για το αν πρόκειται για μια αποσπασματική ενέργεια ή για μια γενικότερη αλλαγή της τουρκικής πολιτικής έναντι της Ελλάδας και σε κάθε περίπτωση δε βοηθά τις διμερείς σχέσεις. Μάλιστα, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, η δήλωση Ερντογάν κινδυνεύει να μετατραπεί σε αυτο-εκπληρούμενη προφητεία, καθώς το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών προέβη σε δήλωση περί ανάγκης διερεύνησης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος αριθμού νησίδων και νησιών στο Αιγαίο, ενώ εξέδωσε και ΝΟΤΑΜ περί αποστρατιωτικοποιημένου καθεστώτος ελληνικών νησιών.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση από ένθερμος κήνσορας του δυτικού κράτους δικαίου και των αρχών ενός φιλελευθέρου κρατικού μηχανισμού, μετατράπηκε σε παθητικό δέκτη της μετάλλαξης του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν από ένα -σχετικά- μετριοπαθή ηγέτη, σε ένα Σουλτάνο με απολυταρχικά χαρακτηριστικά, που μετατρέπει με σταδιακά και οργανωμένα βήματα το πολίτευμα της Τουρκίας σε ενός ανδρός αρχή.
Από την άλλη πλευρά, η Ευρωπαϊκή Ένωση και συγκεκριμένα και η Γερμανία, δε φαίνεται διατεθειμένη να κρατήσει μια σθεναρή στάση απέναντι στον Τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν, μια «φιλική» στάση που δεν εκπορεύεται από μια ειλικρινή διάθεση της Μέρκελ απέναντι στον Ερντογάν, αλλά από έναν βαθύ κυνισμό. Σύμφωνα με τη δεξαμενή σκέψης Stratfor, η Άγκελα Μέρκελ σκέπτεται να κρατήσει αποστάσεις από την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη Γερμανική Εθνοσυνέλευση.
Για πολλούς αναλυτές η κίνηση του Ερντογάν εμπεριέχει και ένα κυνικό συμβολισμό-μήνυμα προς τη μεγαλύτερη -και για πολλούς μοναδική- υπερδύναμη. Να διαλέξουν, οι ΗΠΑ, με ποιους θα πάνε και ποιους θα αφήσουν. Με την Τουρκία ή με τους Κούρδους αυτονομιστές. Το δίλημμα είναι σαφές αλλά και δύσκολο να απαντηθεί. Μια Τουρκία στην αγκαλιά του Πούτιν ίσως να μη λειτουργήσει κατευναστικά στην περιοχή. Παράλληλα, η στενή σχέση ανάμεσα στην Τουρκία και τη Ρωσία σημαίνει αυτομάτως και κακή ή ανασφαλή σχέση με τις ΗΠΑ.
Αν δεν επιτευχθεί η απελευθέρωση του καθεστώτος της βίζας, δεν θα συνεχίσει να εφαρμόζεται η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση
Εντυπωσιακή άνοδο παρουσιάζει η δημοτικότητα του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καθώς σχεδόν δύο στους τρεις