trapeza-tes-anatoles

Η αλήθεια είναι ότι στην Ελλάδα πουλάει εύκολα το παραμύθι. Ειδικά σε μια περίοδο «δεινών», όπως αυτή που διανύουμε από την έλευση των μνημονίων, οι πολίτες προσπαθούν να στηριχτούν από κάπου για να αποφορτιστούν από την απελπισία που τους κυριεύει. Αναζητούν κάποιον ή κάτι να τους σώσει από τη λαίλαπα της κρίσης που τους έχει συνεπάρει. Εύκολα, γρήγορα, αποτελεσματικά. Να περάσει σα βοριαδάκι και να συμμαζέψει όσα προκαλούν αισθήματα οργής, μίσους, αγανάκτηση. Στη χειρότερη περίπτωση, ας μην είναι για το καλό της χώρας. Ας είναι για το καλό της ομάδας που υποστηρίζουν.
Από το 2011 ζητούσα, επανειλημμένα και διαρκώς, την παρέμβαση των εισαγγελικών αρχών στην Ελλάδα. Οι πάντες κώφευαν! Αγρόν ηγόραζαν! Έγραφα και ξαναέγραφα! Εις μάτην! Προειδοποιούσα συνεχώς πως δεν πρόκειται για μια απλή υπόθεση συνομωσιολογίας έστω ενός μικρού (ή μεγάλου αν αποδειχτεί) υπέρ απατεώνα, αλλά μια πολύ σοβαρή υπόθεση, ενδεχομένως και με απροσδόκητες εθνικές προεκτάσεις, αφού η Τράπεζα της Ανατολής κατά βάση ήταν ένα νόμιμο τουρκικό χρηματοσπιστωτικό ίδρυμα -θυγατρική της Εθνικής και της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδος. Και σταματώ εδώ, και ο νοών νοείτω.