Η διογκούμενη αίσθηση παγκόσμιας αταξίας δίνει τον τόνο στις τοποθετήσεις των ηγετών σχετικά με την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια. Πολλοί εξ αυτών ζητούν επιστροφή στον απομονωτισμό, δηλαδή λίγη ανθρωπιστική βοήθεια, μερικά hot spots και ελάχιστα από εκεί και πέρα. Άλλοι κραυγάζουν για περισσότερο «μάτσο» μορφές επέμβασης προκειμένου να εξαλείψουν (;) τον εξτρεμισμό στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Παρακολουθώντας τους καταλαβαίνει κανείς ότι στενεύουν συνεχώς τα περιθώρια για μετριοπάθεια και ισορροπία, για συνεννόηση και σοφούς χειρισμούς.