web documentary

Βέβαια τα κράτη μέλη δεν είναι άμοιρα ευθυνών. Οι αδυναμίες και οι αστοχίες της ΟΝΕ δεν πρέπει να αποτελούν το άλλοθι των Ελλήνων για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα. Οι εγχώριες πολιτικές ελίτ, από την αριστερά μέχρι το κέντρο και τη δεξιά, γνώριζαν ότι υπογράφοντας το 1992, έβαζαν στην ευρωζώνη μια χώρα αποβιομηχανοποιημένη, με εξαιρετικά χαμηλή ανταγωνιστικότητα, με ανοδική τάση στην ανεργία, δίχως να ανταποκρίνεται στις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις. Ακόμα και στα προϊόντα που η Ελλάδα έχει κάποια ποιοτικά πλεονεκτήματα, όπως το λάδι, έχει δυσκολία να τα αναδείξει και να τα εδραιώσει ώστε να αντανακλώνται στις τιμές.
Στην Ελλάδα δεν έγινε δημοψήφισμα. Οι πολιτικές ελίτ, από την δεξιά μέχρι την αριστερά - ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ (ο τότε ΣΥΡΙΖΑ)- ήταν υπέρ του Μάαστριχτ. Ο λαός βέβαια δεν ρωτήθηκε ούτε εκ των υστέρων. Ωστόσο ήταν η εποχή που οι Έλληνες πρόφεραν ή άκουγαν «πακέτο Ντελόρ» και χαμογελούσαν. Ήταν η «πληρωμένη» ευρωφιλία που πήγαζε από την εγκληματικά ανορθολογική διανομή/εκμετάλλευση χρημάτων που έκαναν οι ελίτ -μηχανισμός ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ευαγή «φιλοευρωπαϊκά» Ιδρύματα, Ινστιτούτα κτλ.