yioryos-vasileioe

«Χρειαζόμαστε κόκκινους και ειδικούς», διατείνονταν οι Κινέζοι στη μετεπαναστατική περίοδο, όταν μιλούσαν για τους πρωταγωνιστές της πολιτικής. Ήταν καθαρό τι εννοούσαν: Ο πολιτικός να έχει και την απαιτούμενη τεχνοκρατική γνώση. Την προσέγγιση αυτή μου θύμισε η ανάγνωση του νέου αυτοβιογραφικού βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου «Προεδρία: Οικοδομώντας το μέλλον». Αν και ο πρώην Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν ήταν κομματικά ενταγμένος, η πολιτικότητά του είναι εξαιρετικά ισχυρή. Φαίνεται πως τα προσωπικά του βιώματα -γιος αριστερού αγωνιστή, πρόσφυγα στην Ουγγαρία- έπαιξαν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του.
Η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση δείχνει ανάγλυφα ότι το πολιτικό σύστημα της Κύπρου αδυνατεί να κλείσει τους λογαριασμούς του με το παρελθόν. Ακολουθώντας την πεπατημένη, επαναλαμβάνει τον παλιό κακό εαυτό του. Κύριο μέλημά του η αναπαραγωγή του, βάζοντας σε δεύτερο πλάνο την επίλυση του Κυπριακού. Εμποτισμένο από τα σύνδρομα της φοβικότητας και της εσωστρέφειας, δεν κατάφερε να απεξαρτηθεί από τις εθνικιστικές εμμονές και τους εθνοκεντρισμούς. Το χειρότερο, αξιοποιεί τον διαμελισμό του νησιού για να διατηρεί τη γνώριμη ρητορική. Μπολιάζοντας τη με συναισθηματικά και ψυχολογικά φορτία, χρησιμοποιεί το πολιτικό πρόβλημα για εσωτερική κατανάλωση.
Πέθανε τα ξημερώματα της Τετάρτης ο αγαπημένος ηθοποιός Γιώργος Βασιλείου. Ο 66χρονος ηθοποιός τον τελευταίο καιρό έδινε