The Blog

«Μας το χάλασαν»

Τα λόγια μεταφορικά. Μας το χάλασαν. Χάλασε το λογισμικό επεξεργασίας ακατέργαστων πληροφοριών. Η παραγωγή έχει διακοπεί, ο μάστορας πήρε άδεια, που λένε και στο δημόσιο όταν δεν σου κάνουν τη δουλειά που ζητάς, και δεν θα γυρίσει σύντομα. Τότε στη βιομηχανία εστιάζουμε στο τελικό προϊόν, κι αν είναι λάθος ανατρέχουμε στη γραμμή παρασκευής του. Πόσο δυσβάστακτο να ζεις στη χώρα που ζητά δημιουργία νέων τέτοιων θέσεων εργασίας και να μη μπορούμε να το πράξουμε με τον εαυτό μας επειδή «μας το χάλασαν».
Αυτή η δημοσίευση αναρτήθηκε στην κλειστή πλέον Πλατφόρμα Αρθρογράφου Huffpost. Οι συνεργάτες αρθρογράφοι έχουν τον έλεγχο της δουλειάς τους και αναρτούσαν δημοσιεύσεις ελεύθερα στον ιστότοπό μας. Εάν θεωρείτε πως πρέπει να επισημάνετε αυτήν την καταχώριση ως καταχρηστική, στείλτε μας ένα e-mail.

Είπε, αφού ήπιε την τελευταία γουλιά από το Martini που κρατούσε για ώρα στο χέρι του. Δεν κοιτούσε να ρουφήξει βιαστικά το τελευταίο τσιγάρο. Άφηνε την πίκρα να καίγεται μόνη της, ενώ ονειρευόταν όλες εκείνες τις στιγμές που χάθηκαν πριν και μετά την παραγγελία του πρώτου ποτού. Έπαιζε Yann Tiersen στο πιάνο. Ο ρομαντισμός του, ο ρομαντισμός των, πλημμυρίδα ξιπασμένων κυμάτων σε ρηχή θάλασσα. Τα είχαν απολαύσει σε μία ανέλπιστη ημέρα παιδικών διακοπών με παρέες ξένων.

Βλέπεις, αναγνώστη, κάπως αντιφατική, μπολιασμένη τη σύγχυση στα σπλάχνα της έχει η αφήγηση. Στις μέρες μας θα αναφέραμε πως δεν μπορούσε να πληρώσει το ποτό, θα μετρούσαμε τα likes στο instagram, ονειροπολώντας την μελλοντική επιτυχία, επειδή ένας ξενικός κανόνας ενδύθηκε την αίγλη Θείας Εντολής "live fast and kill em all". Σήμερα, θα έλεγε στον εαυτό του "you are da man" και θα πάσχιζε να χωρέσει το τίποτα στο άδειο μπαούλο της ψυχής του.

Είναι θέμα. Μας το χάλασαν. Πήραν κάθε σταθερό κομμάτι στοργής που κουβαλούσαμε∙ αποστέργουν την συλλογικότητα∙ πείθουν για το φόρεμα ενός γυμνού κορμιού. Το βλέπεις; Είναι γυμνό. Γιατί ακόμα θαρρείς πως είναι ό, τι είπαν ό, τι είναι, οι παραγοντίσκοι που είναι, στην αυλή του βασιλέως, χωρίς δαύτος να είναι. Μηδέποτε είδαμε βασιλιά χωρίς στέμμα. Φευ! Και τώρα όλοι το βλέπουν, αλλά ποιος θα σηκώσει το βάρος να το πεί;

«Που είναι τα τεκμήρια ότι σύ, ο υποκριτής, ο ψεύτης, ο θρασύδειλος, είσαι ο βασιλεύς μας;»

Τα λόγια μεταφορικά. Μας το χάλασαν. Χάλασε το λογισμικό επεξεργασίας ακατέργαστων πληροφοριών. Η παραγωγή έχει διακοπεί, ο μάστορας πήρε άδεια, που λένε και στο δημόσιο όταν δεν σου κάνουν τη δουλειά που ζητάς, και δεν θα γυρίσει σύντομα. Τότε στη βιομηχανία εστιάζουμε στο τελικό προϊόν, κι αν είναι λάθος ανατρέχουμε στη γραμμή παρασκευής του. Πόσο δυσβάστακτο να ζεις στη χώρα που ζητά δημιουργία νέων τέτοιων θέσεων εργασίας και να μη μπορούμε να το πράξουμε με τον εαυτό μας επειδή «μας το χάλασαν».

Οι σύγχρονοι κονκισταδόρες πούλησαν το smartphone σε αντάλλαγμα της διαδικασίας βιωματικής ανασυγκρότησης. Μας το χάλασαν το κόλπο. Οι κουτοί δεν είναι σαν τα κουτιά των προϊόντων τους. Το χάσαμε στην παρήχηση του αναγραμματισμού και τώρα πληρώνουμε το κουτί τρείς φορές πάνω. Δεν συγχωρείται τίποτα.

Ποιος θα πει στον βασιλιά την αλήθεια; Κάναμε τον τρελό του χωριού κυβερνήτη, κι άλλον, κι άλλον, κι άλλον... κατόπιν, θυμώσαμε με τον ακαταλόγιστο. Να βγούμε να του το πούμε! Θα το ακούσει; Εμ, κουφός δεν είναι. Κωφεύει βέβαια.

Όσοι ζωντανοί...