ΤΟ BLOG
21/08/2016 12:53 EEST | Updated 22/08/2017 08:12 EEST

Τα δέκα καλύτερα indie/alternative άλμπουμ για το πρώτο μισό του 2016

Το πρώτο μισό της χρονιάς πέρασε, αφήνοντας πίσω πολύ καλή μουσική σε όλο το φάσμα που καλύπτουμε στο Rocking. Οι συντάκτες που καλύπτουν τον rock, τον metal και τον εναλλακτικό ήχο ψήφισαν μυστικά, ο καθένας στον τομέα του και το αποτέλεσμα, χωρίς κανενός είδους επεξεργασία, παρουσιάζεται σε τρεις αντίστοιχες λίστες.

David McNew / Reuters

Το πρώτο μισό της χρονιάς πέρασε, αφήνοντας πίσω πολύ καλή μουσική σε όλο το φάσμα που καλύπτουμε στο Rocking. Οι συντάκτες που καλύπτουν τον rock, τον metal και τον εναλλακτικό ήχο ψήφισαν μυστικά, ο καθένας στον τομέα του και το αποτέλεσμα, χωρίς κανενός είδους επεξεργασία, παρουσιάζεται σε τρεις αντίστοιχες λίστες.

Κυρίες και κύριοι, αυτοί είναι οι καλύτεροι indie/alternative δίσκοι για το πρώτο μισό του 2016, με σειρά προτίμησης. Στο No1 το αγαπημένο άλμπουμ της indie/alternative ομάδας.

10. Deftones - Gore

«Γράφουν πειραματική, σχεδόν προοδευτική heavy μουσική που μπορεί και απευθύνεται σε ευρύ κοινό, χωρίς να αντιγράφουν τους εαυτούς τους, χωρίς να νερώνουν το ύφος τους, αλλά και χωρίς να χάνουν την ηχητική τους ταυτότητα.» - Αντώνης Μαρίνης

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

9. Tim Hecker - Love Streams

«Ψηφιακά σφάλματα και δυσλειτουργίες που παρουσιάζουν μια παρασιτικά πειραματική (αντί)μουσική ζωγραφιά.» - Θεοδόσης Γενιτσαρίδης

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

8. Bazooka - Useless Generation

«Στο "Useless Generation" έχουμε τα μελλοντικά χιτάκια τους και -αν ο κόσμος είναι δίκαιος- τα μελλοντικά χιτάκια του ελληνόφωνου rock που τα χρειάζεται είτε το ξέρει είτε όχι.» - Κώστας Σακκαλής

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

7. Parquet Courts - Human Performance

«Οι Parquet Courts του σήμερα έχουν αυτήν την κιθαριστική δωρικότητα που χρειαζόμαστε και το "Human Performance" μεταφράζεται σαν σήμα κινδύνου, σε έναν κόσμο που κάθε τι αυθεντικό είτε προσπερνιέται, είτε καταποντίζεται στον βωμό του «ανανεωτικού» μουσικού πειραματισμού.» - Βάσω Καραντζάβελου

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

6. Suede - Night Thoughts

«Μπορούμε να πούμε πως δικαίως το "Night Thoughts" χαρακτηρίζεται concept άλμπουμ, μιας και μπορεί να γίνει απολύτως κατανοητό μόνο αν η ακρόαση είναι συνεχής από το πρώτο τραγούδι μέχρι το τελευταίο.» - Κατερίνα Μυτιληναίου

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

5. Tindersticks - The Wating Room

«Το όλο κλίμα είναι ιδιαίτερα εσωστρεφές, οι Tindersticks άλλωστε είναι μαέστροι της μελαγχολίας και χειρίζονται ένα τεράστιο εύρος οργάνων - αυτήν τη φορά παρουσιάζουν τα χάλκινα πνευστά σε συνθέσεις ασυνήθιστες για το ύφος τους.» - Βάσω Καραντζάβελου

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική εδώ.

4. The Coral - Distance Between

«Η φετινή δουλειά των Coral έχει ένα στοιχείο ωρίμανσης που αποδίδεται καλύτερα, ίσως, από το γεγονός ότι οι μελωδίες τους είναι πάντα παρούσες, αλλά αυτήν τη φορά όχι κολλητικές ή προφανείς και η ενορχήστρωση ψυχεδελική πάντα, αλλά πλέον κατάτι πιο διαστημική και σίγουρα περισσότερο δυσοίωνη.» - Κώστας Σακκαλής

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας εδώ.

3. Explosions In The Sky - The Wilderness

«Η εξιλέωση ήρθε. Το συγκρότημα περπατάει ξανά στις μέρες του "Those Who Tell Τhe Truth Shall Die, Those Who Tell Τhe Truth Shall Live Forever" και στις όμορφες μουσικές του "All Οf A Sudden I Miss Everyone". Ο φετινός δίσκος είναι ένα υπέροχο, ανεξάρτητο, μοντέρνο κι ελπιδοφόρο μουσικό παραλήρημα.» - Θεοδόσης Γενιτσαρίδης

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας εδώ.

2. Radiohead - A Moon Shaped Pool

«Είναι εμφανές πως το "A Moon Shaped Pool" είναι ένας δίσκος που παίζει με την απροσδιόριστη αίσθηση που αφήνουν οι πινελιές ατμόσφαιρας ενός συνειδητά δουλεμένου ήχου. Oι Radiohead κυκλοφορούν έναν συνολικά όμορφο δίσκο αιθέριων μελωδιών και μελαγχολικών τριπαρισμάτων που είναι φτιαγμένος για να αρέσει σε κάθε οπαδό τους.» - Μάνος Πατεράκης

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας εδώ.

1. Savages - Adore Life

«Οι Savages θεωρούν πως η ζωή και ο έρωτας είναι σκληρό πράγμα. Το αποδέχονται, άρα δηλώνουν ζωντανές. Όπως και τα τραγούδια τους. Τους φτάνουν σαράντα λεπτά για να παραδώσουν τη δική τους κοσμοθεωρία...» - Γιάννης Λυμπέρης

Διαβάστε ολόκληρη την κριτική πατώντας εδώ.

Διαβάστε περισσότερα στη σελίδα του Rocking.gr

Sponsored Post