TO BLOG

Απόψεις και ανάλυση της επικαιρότητας από τους bloggers της HuffPost

Δημήτρης Χρήστου Headshot

Επικίνδυνο δώρο του Ομπάμα στη Μέρκελ

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
OBAMA MERKEL
Pacific Press via Getty Images
Εκτύπωση

Αρκετές αναλύσεις φώτισαν και εξήγησαν την νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές. Εκείνο που μένει να δούμε είναι, κατά πόσον ο αμερικανικός λαός θα διχαστεί επί μακρόν. Και αυτό διότι στην αμερικανική κουλτούρα, για πρώτη φορά βλέπουμε τόσο πολλές και μεγάλες πολιτικές αντιδράσεις. Αντιδράσεις που διχάζουν τους Αμερικανούς πολίτες με απρόσμενες συνέπειες. Αρκετές αναλύσεις -επίσης- αξιολόγησαν την επίσκεψη του απερχόμενου προέδρου Μπάρακ Ομπάμα στην Αθήνα. Σε ό,τι μας αφορά και μόνο η προβολή της χώρας μας σε όλο τον κόσμο ήταν μεγάλη επιτυχία. Όπως μεγάλη επιτυχία ήταν η δημόσια και ρητή δέσμευση του Αμερικανού προέδρου, να πιέσει και να πείσει τις ευρωπαϊκές ηγεσίες για την μείωση του ελληνικού χρέους. Ο λόγος του Μπάρακ Ομπάμα στην Αθήνα για τις σημερινές δημοκρατίες ήταν βαρυσήμαντος, αναδεικνύοντας την τόσο σημαντική αξία του Πολίτη που οφείλει να ασκεί τα καθήκοντα του και να ελέγχει την εξουσία.

Πολλοί περίμεναν ότι ο Μπαράκ Ομπάμα θα έθετε στο Βερολίνο το θέμα του ελληνικού δημόσιου χρέους στις δημόσιες δηλώσεις του με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ. Για λόγους δεοντολογίας, αυτό δεν ήταν εφικτό σύμφωνα με το πρωτόκολλο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι το θέμα δεν ετέθη. Και θα φανεί σύντομα πόσο σοβαρά έλαβε το Βερολίνο την υπόδειξη του Αμερικανού προέδρου για στροφή στην πολιτική ανάπτυξης, όταν η γερμανική κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να τοποθετηθεί στο κρίσιμο Eurogroup την 5η Δεκεμβρίου.

Από όσα έγιναν στη γερμανική πρωτεύουσα, εκτιμώ ότι η γερμανική κυβέρνηση έλαβε την ευλογία του Μπάρακ Ομπάμα και του βαθέως αμερικανικού συστήματος να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ασφάλεια και τη δύναμη του ΝΑΤΟ στην περίπτωση που ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρήσει να περιορίσει τη δύναμη και τα σχέδια των προηγουμένων εξουσιών. Και αυτό φάνηκε καθαρά από τις δημόσιες τοποθετήσεις της Μέρκελ που στην εξωτερική της πολιτική έθεσε ως πρώτο θέμα τον περιορισμό της Ρωσίας. Επίσης φαίνεται ότι ο Μπαράκ Ομπάμα και το σύστημα που εκφράζει, πίεσε την Μέρκελ να είναι και πάλι υποψήφια για την καγκελαρία με τρόπο που σίγουρα παραβίαζε τις ίσες αποστάσεις που όφειλε να έχει, όταν μάλιστα το SPD είναι κόμμα της ίδιας πολιτικής οικογένειας με το Δημοκρατικό κόμμα των ΗΠΑ.

Μπορεί τα γερμανικά οικονομικά συμφέροντα που θίγονται από τις πιέσεις στη Ρωσία να είναι μεγάλα, αλλά ο πειρασμός να γίνει ντε φάκτο η Γερμανία η απόλυτη ηγέτης της ΕΕ τόσο οικονομικά, που είναι, όσο και πολιτικά - γεωστρατηγικά, είναι μεγάλος και πάντα, όπως αναφέρει η Ιστορία, οι Γερμανοί ήταν επιρρεπείς στα ηγεμονικά σχέδια. Η συγκεκριμένη προοπτική για το νέο ρόλο της Γερμανίας, ανησύχησε το Παρίσι που ήδη έχει χάσει μεγάλο μέρος των μετοχών του στο ευρωπαϊκό μάνατζμεντ από το Βερολίνο. Συγκεκριμένα ο πρωθυπουργός Εμανουέλ Βάλς μιλώντας σε εκδήλωση που έγινε στο Βερολίνο, δήλωσε ότι: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση διατρέχει τον κίνδυνο να διαλυθεί, εάν η Γαλλία και η Γερμανία ειδικά, δεν εργαστούν πιο σκληρά για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και δεν λάβουν υπόψη τους τις ανησυχίες των Ευρωπαίων πολιτών». Και στις συναντήσεις κορυφής μεταξύ Μέρκελ και Ομπάμα πουθενά δεν εκφράστηκαν οι ανησυχίες του Βερολίνου για το μέλλον της ΕΕ, από την παρατεταμένη πολιτική λιτότητας η οποία προκαλεί σοβαρές πολιτικές μετατοπίσεις, κυρίως σε ακροδεξιά και εθνικιστικά σχήματα.

Οι Γερμανοί, εκτός από άκαμπτοι, παρουσιάζονται και υπερβολικά θρασείς. Δεν ήταν μόνον η πολιτικά ανάγωγη απάντηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα για όσα είπε για το ελληνικό χρέος, που ούτε λίγο ούτε πολύ του σύστησε να κοιτάζει τη δουλειά του, ήταν η εξ ίσου εκτός πρωτοκόλλου σύσταση της Γερμανίδας υπουργού Αμύνης Ούρσουλας Φον ντε Λάινεν που λίγες ώρες μετά τη νίκη του Τραμπ απαίτησε από αυτόν: «Να ξεκαθαρίσει τις απόψεις του για τη Ρωσία και να καταλάβει (!) ότι πρέπει να συμπεριφερθεί απέναντι στο ΝΑΤΟ σαν μια συμμαχία και όχι ως μια επιχείρηση».

Αν οι ευρωπαϊκές ηγεσίες επιτρέψουν στη Γερμανία να καταλάβει εξ ολοκλήρου το τιμόνι της ΕΕ, οι φόβοι που εξέφρασε ο Γάλλος πρωθυπουργός είναι μπροστά μας και μάλιστα σύντομα, τώρα! Στις 5 Δεκεμβρίου θα ξέρουμε περισσότερα.