TO BLOG

Απόψεις και ανάλυση της επικαιρότητας από τους bloggers της HuffPost

Δημήτρης Χρήστου Headshot

Υπέρτερα των εθνικών συμφερόντων τα κομματικά;

Δημοσιεύθηκε: Ενημερώθηκε:
MITSOTAKIS
sooc
Εκτύπωση

Μια από τις βασικές προϋποθέσεις για να καταφέρει η χώρα να βγει από τη χρεοκοπία και τα δεσμά που δημιουργούν οι όροι των δανειστών, είναι η εθνική ενότητα και η πολιτική σταθερότητα. Δυστυχώς τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικότερα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, φαίνεται να προτάσσουν το κομματικό συμφέρον και έχουν θέσει ως πρώτο στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης τώρα. Μα αν τη θεωρούν επικίνδυνη για τα συμφέροντα της χώρας να μην το κάνουν; Το επιχείρημα αυτό θα είχε βάση αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (και αναφέρομαι μόνο στα δύο αυτά κόμματα επειδή κυβέρνησαν εναλλάξ τον τόπο από την μεταπολίτευση) είχαν σαφώς διατυπωμένες εναλλακτικές προτάσεις τόσο σε ό,τι αφορά την διαχείριση των μνημονιακών όρων, όσο και στη ρύθμιση του χρέους, το οποίο είναι καθοριστικής σημασίας ζήτημα για το μέλλον της χώρας.

Δυστυχώς και κυρίως στη ΝΔ, δεν υπάρχει καμία διαφορετική σοβαρά τεκμηριωμένη πρόταση. Το μόνο που κάνουν, είναι να βάζουν τρικλοποδιές στην κυβέρνηση για να τη ρίξουν τώρα. Το τώρα, σαφώς δεν είναι εθνική πολιτική ανάγκη αφού βρισκόμαστε στην πιο κρίσιμη βάση των διαπραγματεύσεων και πολλά έχουν αλλάξει στους συσχετισμούς δυνάμεων μεταξύ των θεσμών και της στάσης του ΔΝΤ. Το τώρα, είναι ανάγκη εκείνων των οικονομικών συμφερόντων και της πολιτικής διαπλοκής ώστε να μη χαθούν τα χαριστικά προνόμια που είχαν αποσπάσει από τους αδύναμους τα τελευταία χρόνια πολιτικούς ηγέτες. Και αυτό γίνεται σαφές στην κοινωνία που αγωνίζεται να τα βγάλει πέρα μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες των φορολογικών υποχρεώσεων και των capital controls.

Η ΝΔ σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ άντεξε και διατηρεί τις εκλογικές δυνάμεις της χωρίς όμως οι προσπάθειες υπονόμευσης της κυβέρνησης να αποδίδουν, αφού δε δημιουργούν υπέρ της ρεύμα. Και παρότι όλα δείχνουν ότι δεν υπάρχει πολιτικό όφελος, όχι μόνο δεν αναπροσαρμόζει την τακτική της, αλλά την κλιμακώνει όσο μπορεί, πιέζοντας επιρροές όπου υπάρχουν για να συμβάλουν στις τρικλοποδιές. Είδαμε αντιδράσεις από την ιεραρχία της εκκλησίας με πρωταγωνιστές τους πλέον συντηρητικούς σε βαθμό σκοταδισμού δεσποτάδες. Είδαμε αντιδράσεις από τον ΣΕΒ και τον πρόεδρό του, με ειρωνικούς χαρακτηρισμούς για την ιστορία του συνδέσμου, χαρακτηρίζοντας τον πρωθυπουργό σε γραπτή ανακοίνωση «Ρομπέν των φτωχών»! Είδαμε και αντιδράσεις στη δικαιοσύνη με παραιτήσεις από το ΣτΕ δύο αντιπροέδρων για το θέμα των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων που για τη ΝΔ έχει γίνει θέμα αιχμής (!) στις σημερινές συνθήκες.

Δεν είναι δηλαδή θέμα αιχμής η ρύθμιση του χρέους που θα καθορίσει το μέλλον της χώρας και είναι θέμα αιχμής να διατηρήσουν οι φίλοι του κόμματος τα συμφέροντά τους; Συμφέροντα, που για 27 χρόνια, τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, δε ρύθμισαν ποτέ με νόμιμο τρόπο για να αλληλοεκβιάζονται πολιτικοί, καναλάρχες, εκδότες και να ρέουν τα θαλασσοδάνεια! Ποτέ άλλοτε από όσο θυμάμαι τη μεταπολίτευση, δεν είχαμε αξιωματική αντιπολίτευση τόσο αδιάφορη για τα εθνικά συμφέροντα και τόσο εκτεθειμένη και ταυτισμένη με τις πλέον αντιπαθείς στην κοινωνία φιγούρες των διαπλεκομένων.

Και ο κατήφορος έχει συνέχεια. Όταν ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Κ. Χατζηδάκης δήλωσε απο το βήμα του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ ότι το κόμμα του θα συμφωνήσει για τη συγκροτηση του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου ο πρόεδρος του κόμματος δια του γραφείου Τύπου αποδοκίμασε τη δήλωση, αδιαφορώντας για τη θεσμική κοσμιότητα της ΝΔ! Αν μάλιστα ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο, φοβάμαι ότι δε θα πάει μακρυά. Το μήνυμα της απουσίας Καραμανλή, Μεϊμαράκη Σαμαρά από την συζήτηση για τη διαπλοκή στη Βουλή, ήταν ηχηρή προειδοποίηση.

Δε νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς με ό,τι έχει απομείνει στο ΠΑΣΟΚ. Μια ομάδα δεξιόστροφων στελεχών επιρροής Βενιζέλου, διατηρεί την Φώφη Γεννηματά στην ηγεσία κάτι σαν εκπρόσωπό τους. Και η κ. Γεννηματά, παρά τις πιέσεις της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας να απογαλακτιστεί από τη ΝΔ συνεχίζει να ταυτίζεται μαζί της παπαγαλίζοντας κοινοτοπίες, με αγενές μάλιστα ύφος.

Ενώ λοιπόν εμφανείς εθνικοί λόγοι προστάζουν, για τη μέγιστη επιτυχία των προσπαθειών εξόδου από τα δεσμά των μνημονίων, λόγω χρεοκοπίας, την εθνική ενότητα, συνεννόηση και σταθερότητα, η αντιπολίτευση στο σύνολό της, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, προτάσσει τα στενά κομματικά συμφέροντα. Δεν υπολογίζει το κόστος και δε βλέπει μακρυά. Δε βλέπει, ότι αν η κυβέρνηση αντέξει ως το 2019 και έχει καταφέρει να βάλει μπρος τη μηχανή της οικονομίας για να παραχθεί ο εθνικός πλούτος, δε θα βρει δικαιολογίες και επιχειρήματα να αντιμετωπίσει τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι όταν δεν έχεις προτάσεις που να πείθουν ότι είναι καλύτερες από εκείνες της κυβέρνησης, κανείς δε θα συγκινηθεί από τις τρικλοποδιές που έβαζες σε μια κρίσιμη περίοδο για όλους για την παλινόρθωση του συστήματος Σαμαρά - Βενιζέλου.