profile image

Γιάννης Λιάρος

Δημοσιογράφος

Σπούδασα στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και είμαι δημοσιογράφος, εθελοντής-ακτιβιστής κατά του παιδικού καρκίνου, αλλά κυρίως (φιλ)ελεύθερος πολίτης του κόσμου, κάτι που δηλώνω περήφανα όπως κάνει οποιοσδήποτε σε κάθε σύχρονο ανεπτυγμένο κράτος στο οποίο οι ιδεοληψίες και τα ταμπελάκια έχουν χαθεί στη λήθη...

Θανατη-Φόρος πολιτική

Μπορεί η Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης να έγινε πιο φθηνή σε ό,τι αφορά π.χ. τις τιμές των ακινήτων ή τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, ωστόσο οι κυβερνήσεις δεν αντιμετώπισαν τους βασικούς εχθρούς για κάθε επίδοξο επενδυτή: το ασταθές και διαρκώς μεταβαλλόμενο (προς το χειρότερο) φορολογικό περιβάλλον και τη γραφειοκρατία, που μπορεί να αποθαρρύνει και τον πιο αποφασισμένο επιχειρηματία.
01/11/2017 12:32 EET

Να φτιάξουμε τα όπλα για να νικήσουμε τον καρκίνο των παιδιών

Ναι, παιδιά και έφηβοι νοσούν από καρκίνο. Αλλά αυτό που είναι ακόμα πιο σημαντικό να γνωρίζουν όλοι είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά θεραπεύονται! Η διαχρονική εξέλιξη των θεραπειών έχει βελτιώσει σημαντικά την πρόγνωση για την αντιμετώπιση σχεδόν όλων των μορφών καρκίνου (ιδιαίτερα οι αιματολογικοί καρκίνοι στα παιδιά και τους εφήβους αντιμετωπίζονται επιτυχώς σε ποσοστό που ξεπερνά το 80%), σε βαθμό ώστε πλέον το ενδιαφέρον να στρέφεται όχι μόνο στις βραχυπρόθεσμες αλλά και στις μεσο-μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της θεραπείας, δηλαδή στην εξασφάλιση μιας ομαλής ενήλικης ζωής για αυτά τα παιδιά.
16/02/2017 16:17 EET

Και καλή ψυχή

Η ευθύνη για όλα αυτά βαραίνει στο σύνολό τους τις κυβερνήσεις που πέρασαν και δεν προσπάθησαν να αλλάξουν αυτή την πραγματικότητα, αλλά η σημερινή κυβέρνηση είναι, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, εκείνη που όχι μόνο αποδέχεται αλλά και ενισχύει αυτή την πραγματικότητα! Θα μου πεις ότι είναι κεντρική φιλοσοφία του κομμουνισμού (με τις ιδέες του οποίου ανδρώθηκαν πολιτικά -και μάλιστα στη μετακομμουνιστική περίοδο της Ευρώπης- οι κυβερνώντες σήμερα) η συλλογική μιζέρια, που ανάγει το κράτος σε προστάτη-πατερούλη. Αλλά το ερώτημα είναι: πώς είναι δυνατόν να αποδεχόμαστε εμείς οι ίδιοι αυτή την πραγματικότητα;
23/12/2016 14:00 EET

Άντε... κι εσύ κι ο φόρος σου!

Γιατί, λοιπόν, βάζουν και αυτό το φόρο; Δεν καταλαβαίνουν ότι δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ' όσα επιχειρεί να λύσει; Η απάντηση είναι, νομίζω, απλή: Γιατί δεν ξέρουν να κάνουν κάτι άλλο! 'Η για να είμαι πιο ακριβής, επειδή γνωρίζουν ότι η εναλλακτική -και αποτελεσματική- λύση θα πλήξει το ίδιο το τεράστιο και αναποτελεσματικό κράτος που χρησιμοποιούν για να ελέγχουν την οικονομία, άρα τελικά θα τους στερήσει τον έλεγχο της εκλογικής τους πελατείας. Αντί γι' αυτό, λοιπόν, βάζουν φόρους, πιστεύοντας ότι μέχρι να διαψευστούν στην πράξη τα στοιχεία που παρουσιάζουν ως στόχο, θα έχουν κερδίσει λίγο χρόνο. Ε και μετά, όλο και κάποιον ακόμα φόρο θα σκαρφιστούν για να ρεφάρουν -στα χαρτιά πάντα- τις απώλειες εσόδων κ.ο.κ.
04/12/2016 11:49 EET

Για τον Πάρη

Ο Πάρης ήταν μόλις 9 μηνών την ημέρα που έγινε η διάγνωση της Νεφέλης. Δεν είχαν περάσει ούτε 15 μέρες από τη βάπτισή του. Ακόμα δεν μιλούσε, δεν περπατούσε, ίσα-ίσα που μπουσούλαγε, έλεγε «μπαμπά» και έβγαζε κάποιες άναρθρες κραυγούλες. Τις εβδομάδες και τους μήνες που ακολούθησαν, όταν επέστρεφα στο σπίτι τα βράδια, μετά την πρωινή επίσκεψη στα κορίτσια στο νοσοκομείο, τη δουλειά και στη συνέχεια την απογευματινή επίσκεψη στο νοσοκομείο, με ψώνια και προμήθειες, έβρισκα ένα παιδί που μεγάλωνε, που είχε αρχίσει να στέκεται όρθιο, να κάνει τα πρώτα του βήματα, να λέει τις πρώτες του λεξούλες. Κι εγώ δεν ήμουν εκεί για να τα δω όλα αυτά την ώρα που συνέβαιναν!
04/07/2016 18:16 EEST

Μπορώ ΚΑΙ να σκέπτομαι ΚΑΙ να αισθάνομαι;

Για την ιστορία, δεν αισθάνομαι απολύτως καμία ανάγκη να εξηγήσω γιατί δε μπορούσα να αποδεχθώ τον Παντελή Παντελίδη ως καλλιτέχνη -το ό,τι ήταν αυτοδημιούργητος (και μπράβο του) και συμπαθής δεν τον κάνει καλλιτέχνη-, όπως δεν αισθάνομαι απολύτως καμία ανάγκη να πείσω οποιονδήποτε για το πόση θλίψη μου προκάλεσε ο φριχτός τρόπος με τον οποίο κόπηκε το νήμα της ζωής του σε τόσο νεαρή ηλικία, ούτε βέβαια να επιχειρηματολογήσω ενατίον της απαράδεκτης επιλογής να τεθεί η σορός του σε λαϊκό προσκύνημα και να μετατραπεί η κηδεία του σε πανηγύρι. Αν κάποιος δεν τα καταλαβαίνει αυτά, είναι εκείνος που έχει το πρόβλημα...
23/02/2016 11:45 EET

Μια ευχή για κάθε μέρα...

Η ζωή με τον καρκίνο είναι δύσκολη. Με τον παιδικό καρκίνο ακόμα δυσκολότερη, σκληρή. Ζεις με το φόβο, όση δύναμη κι αν έχεις. Κοντεύουν 9 μήνες που η Νεφέλη έχει τελειώσει τη θεραπεία της και όταν πλησιάζει η ώρα των προγραμματισμένων αιματολογικών εξετάσεων χάνω τον ύπνο μου και τρέμει το φυλλοκάρδι μου μέχρι να ακούσω τα καλά νέα. Η θετική σκέψη, η αγάπη, η στήριξη των γύρω μου είναι βάλσαμο. Και το γεγονός ότι την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου περισσότερες φωνές ενώθηκαν με τη δική μου σε αυτή τη σκληρή μάχη μου έδωσε μεγαλύτερη δύναμη.
18/02/2016 12:29 EET

Η δική μας Αναγέννηση

Είναι, λοιπόν, πράγματι υποκριτικό να καταγγέλλουμε σήμερα τους Ευρωπαίους ότι δεν αναγνωρίζουν το μέγεθος της συμβολής της Ελλάδας -μέσω της κληρονομιάς της πάντα- στη διαμόρφωση της σύγχρονης Ευρώπης, όταν εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε σε θέση να το αξιολογήσουμε, αλλά το κάνουμε απλώς και μόνο για να τους... την πούμε. Αυτά τα συμπλέγματα πρέπει να τα ξεπεράσουμε, πρωτίστως μέσω της Παιδείας, και θα πρέπει να δεχθούμε να πάρουμε πίσω, έστω και τώρα, αυτά που δανείσαμε κάποτε στη Δύση και τα οποία έχουν εξελιχθεί. Φωτισμένοι άνθρωποι-φορείς αυτής της νέας κληρονομιάς υπάρχουν και σήμερα. Πολλοί από αυτούς είναι Έλληνες.
11/02/2016 11:53 EET

Είμαστε εμείς, ανόητε!

Η κ. Γεροβασίλη έκανε αυτό που κάνει συστηματικά εδώ και 12 μήνες η κυβέρνηση: διαστρέβλωσε εντελώς την πραγματικότητα, λέγοντας ότι «στο παρελθόν δεν υπήρχαν φαινόμενα όπως οι προπηλακισμοί υπουργών και βουλευτών αυτή την περίοδο». Αμηχανία μπροστά στην άβολη αλήθεια ή εσκεμμένο ψέμα για τους λωτοφάγους; Στην περίπτωσή της, βέβαια, το ψέμα δεν έχει απλώς κοντά ποδάρια, είναι εντελώς κουτσό! Τα ουκ ολίγα θύματα, πρώην υπουργοί και βουλευτές, κάποιοι από τους οποίους όχι απλώς προπηλακίστηκαν αλλά υπέστησαν ακόμα και ξυλοδαρμό μέσα στα προηγούμενα 5 χρόνια, είναι αψευδείς μάρτυρες αυτής της πραγματικότητας, η οποία ουδόλως είχε ενοχλήσει την κ. Γεροβασίλη και τους συντρόφους της τότε.
06/02/2016 11:15 EET

Ασφαλιστικό: Μεγαλύτερη ανασφάλεια από ποτέ!

Σίγουρα, όμως, δεν είναι τυχαίο ότι η νέα «μάχη» για το ασφαλιστικό συμπίπτει με τη συμπλήρωση ενός χρόνου διακυβέρνησης από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ και έρχεται να δικαιώσει την πρόταση Γιαννίτση για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας, που έγινε πριν από ακριβώς 15 χρόνια και πολεμήθηκε λυσσαλέα, με αποτέλεσμα να μην προχωρήσει ποτέ, να μεσολαβήσουν «μπαλώματα» και να οδηγηθούμε στο σημερινό αδιέξοδο. Για μία ακόμα φορά, το «στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα» βρίσκει εφαρμογή στην ελληνική πολιτική σκηνή...
28/01/2016 11:29 EET

Στον κόσμο μας ή στους καλύτερους του κόσμου;

Είναι χαρακτηριστικό ότι την ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός στο Νταβός έλεγε ότι το 2016 η χώρα μας θα εκπλήξει τη διεθνή οικονομία και μιλούσε για ενδιαφέρον των επενδυτών, στην επιμέρους αξιολόγηση η Ελλάδα βαθμολογούνταν με 0,2 στην καινοτομία, με 0,5 στην αξιοπιστία, με 0,2 στο εργατικό κόστος και με το απόλυτο 0 στην οικονομική και πολιτική σταθερότητα, αλλά με 3 στη γραφειοκρατία και με 5,9 στη διαφθορά! Άλλωστε στους επιπλέον δείκτες που αξιολογούνται, η Ελλάδα κατατάσσεται 53η μεταξύ των 60 χωρών ως προορισμός για να ξεκινήσει κάποιος επιχειρηματική δραστηριότητα...
23/01/2016 18:26 EET