ΤΟ BLOG

«Ένας χωρισμός»: Κριτική του βιβλίου της Katie Kitamura

20/07/2017 12:09 EEST | Updated 20/07/2017 12:09 EEST
archive

Ένας χωρισμός. Ένα αιφνιδιαστικό ταξίδι στη Μάνη. Μια απροσδόκητη εξέλιξη. Μια στακάτη αφήγηση γεμάτη συναίσθημα. Ένας μονόλογος που σκιαγραφεί τις διακυμάνσεις ενός γάμου, χωρίς να λειαίνει τις γωνίες. Το μυθιστόρημα της Katie Kitamura, με φόντο την μαγευτική Μάνη, είναι μια ιστορία μυστηρίου, αναζήτησης, ενδοσκόπησης μα κυρίως το ψυχογράφημα μιας γυναίκας που βρίσκεται αντιμέτωπη με ανείπωτες αλήθειες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις.

Μια νεαρή γυναίκα προσπαθεί να ξαναβρεί τους ρυθμούς της, μετά την κοινή απόφαση με τον άπιστο σύζυγό της Κρίστοφερ, να προχωρήσουν σε διαζύγιο. Εκείνος φεύγει για ένα ταξίδι στη Μάνη ώστε να συγκεντρώσει υλικό για τις μοιρολογίστρες, τα ήθη και τα έθιμα του θανάτου στην περιοχή, με αφορμή το νέο του βιβλίο. Εκείνη βρίσκει το χρόνο να σκεφτεί και να κάνει το επόμενο βήμα στη ζωή της. Ξαφνικά η μητέρα του Κρίστοφερ την ειδοποιεί πως δεν έχει καταφέρει να επικοινωνήσει για μέρες με τον γιο της και την προτρέπει να ταξιδέψει στην Ελλάδα, για να μάθει τι συμβαίνει. Καθώς κανείς από τους οικείους τους δεν γνωρίζει για τον χωρισμό τους, η γυναίκα αποφασίζει να επισκεφθεί την Μάνη, να βρει τον Κρίστοφερ και να του ανακοινώσει και την πρόθεσή της να οριστικοποιήσουν το διαζύγιο. Όμως το ταξίδι αυτό πρόκειται να ανατρέψει τα πάντα. Μέσα σε λίγες μέρες η πρωταγωνίστρια θα αντικρίσει μια άλλη πραγματικότητα και θα αναγκαστεί να αναμετρηθεί με τις ενδόμυχες επιθυμίες της και τα ανομολόγητα αισθήματά της.

Ο λόγος της έχει μια κρυφή δυναμική και προσαρμόζεται σαν χαμαιλέοντας στις καταστάσεις που περιγράφει.

Η γραφή της Kitamura παραλύει κάθε σου αντίσταση. Ο λόγος της έχει μια κρυφή δυναμική και προσαρμόζεται σαν χαμαιλέοντας στις καταστάσεις που περιγράφει. Κοφτές φράσεις και δυνατές εικόνες δημιουργούν ένα κείμενο συναρπαστικό, σύγχρονο, άκρως ρεαλιστικό, γεμάτο ένταση, μυστήριο και συνεχείς συναισθηματικές μεταπτώσεις. Η συγγραφέας γνωρίζει ποιο είναι το κομβικό σημείο της ιστορίας της και έχει χωρίσει την εξιστόρηση σε δύο μέρη. Στο «πριν» και στο «μετά». Στο «πριν» η ηρωίδα διαπνέεται από σιγουριά, αυτοπεποίθηση, κυνισμό και αντιμετωπίζει τα γεγονότα σαν να μην την αγγίζουν, σαν να είναι έξω από αυτά. Έχει φορέσει ασυναίσθητα ένα αγέρωχο προσωπείο και δέχεται τις καταστάσεις με απάθεια. Όμως οι αμφιβολίες αρχίζουν να τριβελίζουν τη σκέψη της και η συνειδητοποίηση πως γνώριζε τελικά ελάχιστα τον πρώην άντρα της, την κλονίζει. Η αναπάντεχη είδηση θα σημάνει το σημείο μηδέν για την ίδια και θα τη φέρει στα όρια της κατάρρευσης. Όσα νιώθει βαθιά μέσα της, έρχονται στο φως. Η στοργή, η συμπόνια, η κατανόηση, η αγάπη παίρνουν τη σκυτάλη και η ιστορία αποκτά μια άλλη διάσταση.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση έχει κατορθώσει να αποτυπώσει με χειρουργική ακρίβεια τις συνεχείς εναλλαγές της ψυχικής διάθεσης και των συναισθηματικών εξάρσεων της πρωταγωνίστριας. Η ψυχρή οπτική της, καθώς αναμοχλεύει τις αναμνήσεις του έγγαμου βίου της με τον Κρίστοφερ, αναδεικνύει τις φωτεινές και τις σκοτεινές πτυχές ενός γάμου με αφοπλιστική ειλικρίνεια. Οι δευτεραγωνιστές λειτουργούν σαν κινητήριοι μοχλοί και προκαλούν με τα λεγόμενά τους συνεχείς αναταράξεις. Αν και το τοπίο της Μάνης έδεσε όμορφα με τον σκοπό του κειμένου, εντούτοις με ενόχλησαν οι άκομψες αναφορές της συγγραφέως στην νοοτροπία των Ελλήνων, όπως και στην ανικανότητά τους να ερευνήσουν σε βάθος και αποτελεσματικά μια αστυνομική υπόθεση, ειδικότερα από τη στιγμή που δεν εξυπηρετούσαν πραγματικά την πλοκή.

«Ένας χωρισμός» μπορεί να αποτελεί το τέλος, αλλά και το έναυσμα για να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.

photo


Δείτε περισσότερα στο blog Λογοτεχνικά Σοκάκια