profile image

Χρήστος Ζιώγας

Μεταδιδακτορικός Ερευνητής και Διδάσκων Διεθνών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ο Χρήστος Ζιώγας ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Διεθνών Σχέσεων, του τμήματος Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου, το 2013. Έκτοτε διδάσκει στο οικείο τμήμα σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο και το περασμένο ακαδημαϊκό έτος επιλέγει ως εντεταλμένος διδασκαλίας στη βαθμίδα του Επικούρου Καθηγητή. Παράλληλα, έχει ξεκινήσει μεταδιδακτορική έρευνα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο με θέμα: Ανθρωπολογικές τάσεις στο μετα-μεταψυχροπολεμικό διεθνές σύστημα. Το περσινό και εφετινό ακαδημαϊκό έτος είναι εντεταλμένος διδασκαλίας στη βαθμίδα του Λέκτορα στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, διδάσκοντας Διεθνείς Σχέσεις. Επίσης, διατελεί πανεπιστημιακός υπότροφος του τμήματος Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, διδάσκοντας: Θεωρία και Μεθοδολογία Διεθνών Σχέσεων.

Ενδογενείς κρίσεις και ευρωπαϊκή ολοκλήρωση

Η προσπάθεια οικοδόμησης μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας, που ως έναν βαθμό προϋπέθετε και την μερική αποδόμηση των εθνικών ταυτοτήτων, στην περίπτωση της Καταλονίας μετατόπισε το εστιακό σημείο του αυτοπροσδιορισμού στο τοπικό και όχι στο υπερεθνικό επίπεδο. Οι δυσμενείς οικονομικές συνθήκες στην Ισπανία σε συνδυασμό με τις ιστορικές, πολιτικές και θεσμικές ιδιαιτερότητες της περιοχής, λειτούργησαν καταλυτικά ως προς την εκδήλωση του αιτήματος για ανεξαρτησία.
27/10/2017 18:42 EEST

Η «επάνοδος» του Θουκυδίδη

Η ενασχόληση με τον Θουκυδίδη ανέκυψε στην μεταπολεμική διεθνολογική κοινότητα, αρχής γενομένης στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η Αμερικανο-σοβιετική ηγεμονική αντιπαράθεση αποτέλεσε τη βασικότερη συνιστώσα του διεθνούς συστήματος. Η θουκυδίδεια εξιστόρηση της σύγκρουσης Αθήνας και Σπάρτης και των συμμάχων τους, δημιούργησε στον νεοπαγή επιστημονικό κλάδο τους εύλογους συσχετισμούς με τον τότε αναδυόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης.
05/09/2017 12:26 EEST

Politically (In)correct

Η χειροδικία μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου σε βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης από «συνάδελφό» του, έστω και αν προέρχεται από κόμμα που διακηρυγμένα αντιτίθεται στον κοινοβουλευτισμό και τελώντας υπό καθεστώς περιοριστικών μέτρων, δηλοί τον διευρυμένο ρόλο της βίας στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι και μάλλον αποτελεί ένας από τους λόγους που εκπροσωπείται το συγκεκριμένο κόμμα στην Βουλή. Φυσικά ο δημόσιος λόγος ήταν διακηρυκτικά καταδικαστικός για τη συγκεκριμένη πράξη.
25/05/2017 10:55 EEST

Το βορειοκορεατικό ζήτημα

Στο βαθμό που η φύση του βορειοκορετικού καθεστώτος παραμένει ως έχει, αυτό που ενδέχεται να αλλάξει είναι η στάση των μεγάλων δυνάμεων. Εφ' όσον ο Κιμ Τζονγκ-ουν εξακολουθήσει να ασκεί εξουσία με το μοναδικό του στυλ και κυρίως εντατικοποιήσει το πυρηνικό πρόγραμμα της Πιονγκγιάνγκ υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ο ηγεμονικός ανταγωνισμός, για την συγκεκριμένη περίπτωση, να μετεξελιχθεί σε από κοινού ηγεμονική «ρύθμιση». Η προοπτική μιας πιθανής συνεννόησης των μεγάλων δυνάμεων θα έχει αρνητικές συνέπειες για την Βόρεια Κορέα.
06/04/2017 08:48 EEST

Περί βίας

Η απρόκλητη, επαίσχυντη και άνανδρη επίθεση στον καθηγητή Άγγελο Συρίγο, εντός πανεπιστημιακού χώρου, επειδή παρατήρησε τρεις νεαρούς για την πρόκληση φθοράς σε δημόσια περιουσία, αποτελεί μάλλον επίδειξη αδυναμίας παρά δύναμης. Αδυναμίας πολιτικής, να πείσουν το κοινωνικό και ακαδημαϊκό σώμα για το «δίκαιο» του αγώνα τους ώστε να συμπορευθεί μαζί τους. Για την Arendt Hannah, και όχι μόνο, η βία ασκείται εκεί όπου δεν δύναται να κυριαρχήσει ο λόγος και η πειθώ. Πιθανόν υπό αυτό το πρίσμα το εν λόγω θλιβερό γεγονός να καθίσταται πιο κατανοητό. Οι καθ' έξιν τιμητές της κρατικής βίας, αξιώνουν να την ασκούν κατ' αρέσκεια και ατιμωρητί κατά «δικαίων και «αδίκων».
22/02/2017 11:27 EET

Δύο χρόνια μετά

Η οικονομική δυσπραγία ωφελεί περισσότερο συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, οι οποίοι βέβαια διακηρύττουν πως βασική τους μέριμνα αποτελεί η προάσπιση των συμφερόντων του λάου. Αλήθεια τι πιθανότητες ιδεολογικής χειραγώγησης και κομματικής ένταξης θα έχει ένας πολίτης με δυνατότητα πολλαπλών επιλογών στην αγορά εργασίας, εκτός μάλιστα δημοσίου τομέα; Το εν λόγω μοντέλο λειτουργεί για όσο διάστημα τα συγκεκριμένα κόμματα ήταν αντιπολίτευση. Ακόμη και σήμερα κόμματα και θεσμοί εξακολουθούν να υπερασπίζονται τα «δίκαια» του αγρότη-εργάτη, αγνοώντας πως για να υπάρξει βιώσιμη γεωργική παραγωγή στη χώρα θα πρέπει να στηρίζεται στον αγρότη-επιχειρηματία.
25/01/2017 12:14 EET

Πολιτική ουσία και άσκοπα λεκτικά σχήματα

Η αδυναμία της κοινωνίας να ερμηνεύσει όλες τις πτυχές της δήλωσης του υφυπουργού κ. Ζουράρι, τουτέστιν τι νόημα θα έχει το καθεστώς κυριαρχίας ορισμένων νησιών όταν θα έχουμε απολέσει το βασικότερο χαρακτηριστικό της ιδιοσυστασίας μας, καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος. Η πολιτική ουσία της αντίδρασης στα λεγόμενα του κ. Ζουράρι είναι πως το κοινωνικό σώμα εστίασε στο τμήμα των λεγομένων του, που θα του δημιουργήσει πιθανόν τις αμεσότερες δυσάρεστες συνέπειες. Η δε, συσχέτισή της με ζητήματα που άπτονται της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας έδωσαν στην παρακμάζουσα κοινωνία το δικαίωμα να αντιδράσει «δυναμικά».
22/12/2016 12:23 EET

Η κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ μεταξύ ευκταίου και εφικτού

Η εν εξελίξει επιδείνωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων συνίσταται στην αξίωση της Άγκυρας να διευρύνει την αναθεωρητική της ατζέντα. Οι θέσεις του Ερντογάν και των λοιπών τούρκων θεσμικών παραγόντων, προφανώς, δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο, την κρατοκεντρική διεθνή και φυσικά την, θεσμικά και κανονιστικά πιο αναπτυγμένη, ευρωπαϊκή τάξη. Η εν λόγω κατάσταση αναδεικνύει την αδυναμία της ΕΕ να συγκροτήσει και να ασκήσει μια πραγματικά κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική. Η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή δυσπραγία γίνεται εμφανέστερη όταν αφορά ζητήματα, τα οποία άπτονται των ζωτικών συμφερόντων ενός κράτους -μέλους.
08/12/2016 10:05 EET

Η αυτοχειρία μιας εική και ως έτυχεν «επίλυσης» του Κυπριακού

Διαβάζοντας το βιβλίο: «Το στρατηγικό Βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας» του καθηγητού, πρώην υπουργού εξωτερικών και πρωθυπουργού της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου, γίνεται αμέσως κατανοητός, ο τρόπος που προσεγγίζει η κυρίαρχη τουρκική πολιτική ελίτ το κυπριακό ζήτημα. Αφού αναλύει την γεωπολιτική σπουδαιότητα της Μεγαλονήσου καταλήγει στο συμπέρασμα πως η Κύπρος δεν πληροί τα κριτήρια ώστε να εμπέσει στην κατηγορία των χωρών στις οποίες δύναται να εφαρμοστεί το δόγμα «μηδενικών προβλημάτων», δηλαδή της αποδοχής από τις όμορες χώρες των βασικών στρατηγικών στοχοθεσιών της Άγκυρας, με αντάλλαγμα ειρηνικές διμερείς σχέσεις.
06/12/2016 11:45 EET

America-America

Το ερώτημα που αναφύεται συνίσταται στο αν η Αμερική θα συνεχίσει να αποτελεί το θελκτικό πρότυπο για ανθρώπους και κράτη. Το τέλος του ψυχρού πολέμου επισφραγίστηκε με την επικράτηση των Ηνωμένων Πολιτειών στον μακροχρόνιο και επίπονο ανταγωνισμό με την Σοβιετική Ένωση και την επιθυμία της χώρας να οικοδομήσει μία φιλελεύθερη διεθνή τάξη, εντός της οποίας η Ουάσιγκτον θα διαδραματίζει σημαίνοντα ρόλο. Ένα τέταρτο του αιώνα μετά και κατόπιν τριών επανεκλεγμένων αμερικανών προέδρων, βάσιμα μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι οι αμερικανικές στοχοθεσίες έχουν εκπληρωθεί μερικώς, εμφανίζοντας σημάδια κόπωσης ως προς την εξελικτική τους δυναμική.
09/11/2016 10:17 EET

Οι παραισθησιακές απολήξεις ανεκπλήρωτων φιλοδοξιών

Ο Βρετανός οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέυνς (John Maynard Keynes, 1883 - 1946) στο έργο του: «Γενική θεωρία της απασχόλησης, του τόκου και του χρήματος», που συνέγραψε το 1936, προσπάθησε να αναδείξει τις αιτίες εκδήλωσης της οικονομικής ύφεσης του 1929 - 32. Από την έρευνά του κατέληξε στο συμπέρασμα πως το βασικό πρόβλημα του καπιταλιστικού συστήματος και ο λόγος που προκαλούνται οι περιοδικές οικονομικές κρίσεις οφείλεται, αποκλειστικά, στην ανεπάρκεια της ζήτησης. Οι ιδέες του Κέυνς, επηρέασαν και επηρεάζουν την οικονομική επιστήμη και την πολιτική πρακτική, συμβάλλοντας στη διάδοση του καπιταλισμού.
08/11/2016 11:41 EET

Εθιζόμενοι, ανεπαισθήτως, στον τουρκικό ηγεμονισμό

Επί τη βάσει αυτής της συλλογιστικής θα ήταν χρήσιμο να διερωτηθούμε τι (θα) συνιστά πλέον κρίση και τι θεωρούμε κανονικότητα ως προς την τουρκική συμπεριφορά στο Αιγαίο; Ουδείς ομιλεί εδώ και καιρό για την επέκταση των χωρικών υδάτων, ούτε για την ανακήρυξη της ΑΟΖ, ενώ παράλληλα οι παραβιάσεις και παραβάσεις του εναερίου χώρου και της χωρικής θάλασσας έχουν καταστεί μία αποδεκτή καθημερινότητα. Το τι λογίζεται ως πρόκληση ή εν δυνάμει κρίση επιδέχεται διαρκώς μια συσταλτική, επί τα χείρω, για εμάς ερμηνεία. Υπό αυτό το πρίσμα η γείτονα έχει διάγει μια σιωπηρή πολιτική νίκη που λογικά θα επιδιώξει να την κεφαλαιοποιήσει μέσω μίας διμερούς συμφωνίας.
14/10/2016 11:46 EEST

Προβληματισμοί σχετικά με τη διδασκαλία των θρησκευτικών

Η μέχρι τώρα πρακτική στις δυτικές κοινωνίες κατέδειξε πως η ανυπαρξία ή κατ' επιλογήν ενασχόληση με θεολογικά ζητήματα στις αρχικές βαθμίδες της εκπαίδευσης δεν επέφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Για πολλοστή φορά αποδείχθηκε ότι το ιστορικό γίγνεσθαι δε διαμορφώνεται κατ' αρέσκειαν συγκεκριμένων ιδεοληψιών και δογματικών πολιτικών πρακτικών. Σήμερα η ποιοτική αναβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών φαίνεται να είναι περισσότερο αναγκαία ως μέσο ανεκτικότητας, κοινωνικής συνοχής και αποτροπής ακραίων συμπεριφορών.
05/10/2016 11:31 EEST

Ταξική συνείδηση και διεθνής καταμερισμός εργασίας

Στην εποχή μας οι κοινωνικές τάξεις φαίνεται να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους αποτελεσματικότερα εντός των κρατών τους. Τα κράτη που θα επιβιώσουν, στο διαρκώς ανταγωνιστικότερο διεθνές σύστημα, είναι εκείνα που ενισχύουν την θέση τους στο διεθνοποιημένο οικονομικό γίγνεσθαι, έτσι ώστε να αντλούν τον απαραίτητο πλούτο, που θα τα διασφαλίσει από τις εξωτερικές απειλές και ταυτόχρονα θα τον χρησιμοποιήσουν για να ενισχύσουν την εσωτερική ευημερία και ομοιογένειά τους, με συνέπεια να αμβλύνονται και οι υπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες. Αιτιάσεις για ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και μετασχηματισμούς, δεν εμφανίζονται ως πολύ πιθανές.
11/09/2016 13:28 EEST

Προς την Κυβέρνηση: Αναζήτηση της απλής (ανα)λογικής

Γίνεται πασίδηλο πως αντικειμενικός σκοπός της παρούσας συγκυβέρνησης δεν είναι να δρομολογηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και στον οικονομικό τομέα που θα επιταχύνουν της έξοδο της χώρας από την κρίση, αλλά να διατηρηθούν με κάθε κόστος, οικονομικό και κοινωνικό, οι συνθήκες που αναπαράγουν την πολιτική τους κυριαρχία. Για την παρούσα συγκυβέρνηση φαίνεται να έχει μικρή σημασία πόσες επιχειρήσεις θα κλείσουν, ή πόσοι συμπολίτες μας θα εκπατριστούν προς εύρεση εργασίας σε άλλες χώρες. Κύρια επιδίωξη παραμένει η διατήρηση του υπερμεγέθους κρατικού μηχανισμού και των εμπεδωμένων νοοτροπιών με κάθε μέσο και κόστος.
13/07/2016 11:22 EEST

Γεωπολιτικές καταβολές και συνέπειες ενός Brexit

Αναμφισβήτητα, το ενδεχόμενο εξόδου του Ηνωμένου Βασιλείου από την Κοινότητα θα συνιστά μία πολύ σημαντική γεωπολιτική εξέλιξη. Αναμφίβολα, αν συμβεί, θα ενισχυθεί άμεσα η θέση και ο ρόλος της Γερμανίας, τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα θα αποτελέσει σημαντικότατο πλήγμα για την διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία η Κοινότητα αντιμετωπίζει προβλήματα εσωτερικής συνοχής και νομιμοποίησης του όλου εγχειρήματος. Μια έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι θα αποδυνάμωνε την φιλοατλαντική πτέρυγα της Κοινότητας, δίχως να δρομολογείται, όπως πίστευαν ορισμένοι, μια επιτάχυνση της πολιτικής ολοκλήρωσής της.
16/06/2016 09:48 EEST