Το ρόβερ Perseverance έκανε μια ιστορική ανακάλυψη στον Άρη, εντοπίζοντας για πρώτη φορά φθορίζοντα πολύτιμα πετράδια μέσα σε μικρά βότσαλα. Οι κόκκοι αυτοί αποτελούνται από κορούνδιο το ίδιο υλικό που στη Γη αναγνωρίζεται ως ρουμπίνι ή ζαφείρι, ανάλογα με τα ίχνη μετάλλων που περιέχει.
Η Αν Όλιλα από το Εθνικό Εργαστήριο Los Alamos στο Νέο Μεξικό και η ερευνητική της ομάδα εντόπισαν αρχικά ενδείξεις κορούνδιου χρησιμοποιώντας το όργανο SuperCam του Perseverance για να αναλύσουν έναν βράχο με την ονομασία Hampden River.
Το SuperCam διαθέτει πολλαπλές μεθόδους για να εξετάσει τη σύσταση ενός υλικού: δύο λέιζερ είτε καίνε την επιφάνεια του βράχου είτε προκαλούν φωταύγεια, ενώ δύο κάμερες καταγράφουν το φως που προκύπτει. Τα αποτελέσματα για το Hampden River ήταν σχεδόν ταυτόσημα με αυτά που καταγράφηκαν σε ρουμπίνια στο εργαστήριο, αποκαλύπτοντας την παρουσία μικροσκοπικών κόκκων κορούνδιου.
Καθώς το ρόβερ προχωρούσε κατά μήκος του χείλους του κρατήρα Jezero, η ομάδα βρήκε ακόμη δύο βότσαλα: το Coffee Cove και το Smiths Harbour. Οι μετρήσεις τους έδειξαν επίσης παρουσία κορούνδιου, επιβεβαιώνοντας ότι τα πετράδια δεν ήταν μεμονωμένα. Η Όλιλα παρουσίασε τα ευρήματα αυτά στο Συνέδριο Σεληνιακής και Πλανητικής Επιστήμης στο Τέξας στις 16 Μαρτίου.
Η ανακάλυψη ήταν απρόσμενη, καθώς η συνήθης μορφοποίηση κορούνδιου στη Γη σχετίζεται με τεκτονικές διεργασίες. «Το κορούνδιο στη Γη απαιτεί ένα πολύ συγκεκριμένο περιβάλλον φτωχό σε πυρίτιο και πλούσιο σε αλουμίνιο», εξηγεί η Όλιλα. Ο Άρης όμως δεν διαθέτει τεκτονικές πλάκες, γεγονός που καθιστά τον σχηματισμό τους εκεί ιδιαίτερο. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα κορούνδια του Άρη πιθανότατα σχηματίστηκαν όταν μετεωρίτες προσέκρουσαν στην επιφάνεια, θερμαίνοντας και συμπιέζοντας τη σκόνη.
«Εξεπλάγην πολύ όταν το είδα», σχολίασε ο Άλαν Τράιμαν από το Lunar and Planetary Institute στο Τέξας, που δεν συμμετείχε στην ομάδα. «Με την εμπειρία, ίσως δεν θα έπρεπε, αφού υπάρχουν αλουμινιούχες περιοχές στον πλανήτη και γίνονται προσκρούσεις, αλλά ήταν σοκαριστικό να το βλέπεις πραγματικά».
Λόγω του μικροσκοπικού μεγέθους των κόκκων λιγότεροι από 0,2 χιλιοστά δεν ήταν δυνατό να διαπιστωθεί αν πρόκειται για ρουμπίνια ή ζαφείρια ούτε πώς θα φαινόταν στο ανθρώπινο μάτι. «Θα ήθελα πολύ να μπορούσα να πιάσω ένα και να δω αν είναι κόκκινο είναι απογοητευτικό που βλέπουμε μόνο ένα λευκό βότσαλο», είπε η Όλιλα. Ωστόσο, όταν χτυπήθηκαν με το λέιζερ του SuperCam, οι κόκκοι φώτισαν έντονα, αποκαλύπτοντας την παρουσία τους.
Η ανακάλυψη ανοίγει νέους ορίζοντες στη μελέτη της γεωλογίας του Άρη και υπογραμμίζει πόσο απρόβλεπτος μπορεί να είναι ο σχηματισμός πολύτιμων υλικών σε έναν άλλο πλανήτη.
Με πληροφορίες από το NewScientist / NASA
