Συγκλονισμένη η ελληνική κοινωνία παρακολουθεί τις τελευταίες μέρες με ιδιαίτερη ανησυχία την ειδησεογραφία για την ατυχή καθηγήτρια που έφυγε από τη ζωή, με καταγγελίες που οφείλουν να διερευνηθούν εξονυχιστικά από τις αρμόδιες κρατικές αρχές προκειμένου να λάμψει η αλήθεια.
Εάν αληθεύει ότι αυτή η γυναίκα έφυγε από τη ζωή λόγω του καθημερινού εκφοβισμού, της ψυχολογικής και σωματικής βίας που υπέστη από κάποιους μαθητές εν ώρα διδασκαλίας, τότε πρόκειται για μεγάλη ντροπή για τις οικογένειες αυτών των μαθητών!
Κι αν η διοίκηση του σχολείου της μαζί και οι συνάδελφοι της δεν στάθηκαν δίπλα της όπως επιβάλλεται από την ανθρώπινη – και όχι συναδελφική – αλληλεγγύη, αλλά κι όπως επιβάλλεται από τη δεοντολογία του λειτουργήματος του εκπαιδευτικού, ακόμη μεγαλύτερη η ντροπή!
Όσο γι’ αυτούς που τάσσονται αναφανδόν υπέρ των μαθητών και εκφράζουν μονομερώς και διακαώς τις ευαισθησίες τους για ποκίλους λόγους, οφείλουν συνάμα να αντιληφθούν ότι οι μαθητές δεν έχουν μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις.
Όπως επίσης οφείλουν να αντιληφθούν ότι η ελληνική οικογένεια με την έλευση της νέας χιλιετίας έχει σταδιακά απωλέσει τις παραδοσιακές της αξίες, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο θεσμός να αμφισβητείται από ένα μεγάλο μέρος των νεανικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον παιδαγωγικό ρόλο της ελληνικής οικογένειας.
Σίγουρα όμως αυτό το τραγικό περιστατικό δείχνει ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει σοβαρές παθογένειες και τα προβλήματα της εκπαιδευτικής κοινότητας που συσσωρεύονται ολοένα και περισσότερα υποβαθμίζουν το λειτούργημα τους, γεγονός το οποίο δεν τιμά την ελληνική πολιτεία ούτε την ελληνική κοινωνία.
Διότι οι εκπαιδευτικοί μας είναι αυτοί που προετοιμάζουν τους αυριανούς πολίτες της κοινωνίας μας.
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας και έχει διατελέσει προϊσταμένος των Εθνικών Υπηρεσιών Europol και Interpol.
https://m.facebook.com/evangelos.stergioulis
