Η 8η Μαρτίου πέρασε, τα λουλούδια μαράθηκαν και οι επετειακές αναρτήσεις χάθηκαν στο scroll down. Και αυτό είναι το καλύτερο σημείο για να ξεκινήσει η πραγματική συζήτηση. Γιατί η γυναίκα που τολμά να είναι ο εαυτός της δεν χωράει σε μία ημερομηνία. Η αξία της δεν είναι «επετειακή» και η δύναμή της δεν χρειάζεται υπενθύμιση μία φορά τον χρόνο από ένα σύστημα που την υπόλοιπη χρονιά την θέλει «δεδομένη» και σιωπηλή.
Αυτό το κείμενο είναι για την «επόμενη μέρα». Για κάθε μέρα που μια γυναίκα αποφασίζει να αψηφήσει όσα θεωρούνται παγιωμένα και να ξεκινήσει τη δική της, ειρηνική επανάσταση.
Ως Certified Coach (AC), βλέπω ότι η πραγματική τόλμη σήμερα δεν είναι να φωνάζεις, αλλά να αρνείσαι να εξυπηρετήσεις ρόλους που πλέον δεν οδηγούν πουθενά. Είναι η στιγμή που μια γυναίκα σταματά να ζητά άδεια για να είναι δυναμική, για να βάζει όρια, για να αναγνωρίζει πως χωρίς εκείνη, ο πυλώνας της κοινωνίας καταρρέει.
Η ειρηνική επανάσταση ξεκινά όταν καταλάβεις ότι για να είναι καλά οι άλλοι, πρέπει να είσαι καλά εσύ. Δεν είναι εγωισμός· είναι η αναγνώριση ότι είσαι η κινητήριος δύναμη του συστήματος. Και αν η μηχανή σταματήσει, το ταξίδι τελειώνει για όλους.
Η γυναίκα που «τα έχει βρει με τον εαυτό της» δεν έχει ανάγκη να ρίξει τον άνδρα για να ανέβει η ίδια. Το αντίθετο. Η αυθεντική αυτοπεποίθηση δεν τρέφεται από την υποτίμηση του άλλου φύλου, αλλά από τον απόλυτο σεβασμό προς τη δική της οντότητα.
Αυτός ο εσωτερικός σεβασμός είναι που της επιτρέπει να βάζει «φρένο» σε κάθε κατάσταση που την προσβάλλει ή την μειώνει. Δεν πολεμά το αντίθετο φύλο· πολεμά την κουλτούρα της απαξίωσης. Διεκδικεί μια ισότιμη θέση, όχι ως παραχώρηση, αλλά ως αδιαπραγμάτευτη πραγματικότητα.
Η Louise Hay έλεγε πως η δύναμη βρίσκεται πάντα στην παρούσα στιγμή. Και η παρούσα στιγμή για κάθε γυναίκα είναι η απόφαση να μην «μικρύνει» τον εαυτό της για να χωρέσει στις προσδοκίες των άλλων.
- Δεν είσαι «δύσκολη» επειδή ξέρεις την αξία σου.
- Δεν είσαι «εγωίστρια» επειδή φροντίζεις την ψυχική σου υγεία.
- Είσαι ο πυλώνας που επιλέγει να παραμείνει όρθιος και υγιής, αντί να λυγίσει υπό το βάρος των «πρέπει».
Τελικά, η πραγματική γιορτή δεν είναι η 8η Μαρτίου. Είναι κάθε πρωί που ξυπνάς και θυμάσαι ότι δεν χρειάζεσαι μια παγκόσμια ημέρα για να σου επιτρέψει να είσαι απλά ο εαυτός σου! Αξίζεις γιατί είσαι ΕΣΥ!
