Γλαύκας εις Αθήνας κομίζουν τα πορίσματα της Ευρωπαίας Εισαγγελέως για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Αντιπαρέρχομαι των κακουκουργηματικών πράξεων του Κου Καραμανλή και της κας Παπακώστα – και όποιων άλλων προκύψουν να έχουν συμβάλλει σε παράνομο πλουτισμό ημετέρων – που θα πρέπει να οδηγήσουν σε παραιτήσεις, αποστράτευση από την πολιτική και απόδοση ευθυνών.
Για τα υπόλοιπα θα είχε ενδιαφέρον αν ξεκινούσε στην χώρα μια δημόσια συζήτηση, επ αφορμή των πορισμάτων, για την ποινικοποίηση του ρουσφετιού. Και θα είχε ίσως μεγαλύτερο ενδιαφέρον, πέραν των φωνασκιών για την διαφθορά με την οποία είναι ταυτισμένη η Κυβέρνηση και την άμεση αποπομπή της στο πυρ το εξώτερο, αν γινόταν μια σοβαρή δημοσκόπηση για την άποψη των πολιτών ως προς το ενδεχόμενο «ποινικής ευθύνης για την εξαργύρωση της ψήφου με ατομικό ή οικογενειακό ρουσφέτι». Και ίσως ακόμα περισσότερο ενδιαφέρον θα είχε η ανάδειξη των ποιοτικών στοιχείων αυτής της δημοσκόπησης, παρουσιάζοντας ηλικιακά ευρήματα ως προς πχ την εξαίρεση στρατευσίμων από την υποχρεωτική 10μηνη στρατιωτική θητεία στα σύνορα, που προβλέπει ο νέος Νόμος, ή ακόμα και από την ίδια την θητεία ή για το σβήσιμο ενός προστίμου για επικίνδυνη οδήγηση βάση του νέου ΚΟΚ.
Το ρουσφέτι και η πελατειακή σχέση του πολιτικού συστήματος με το εκλογικό σώμα είναι δυστυχώς γονιδιακό εκ της συγκροτήσεως του Ελληνικού Κράτους. Όταν μάλιστα σε μια κοινωνία κυριαρχούν τα συντεχνιακά χαρακτηριστικά -που παροξύνθηκαν την περίοδο της οικονομικής κρίσης – σε συνδυασμό μ’ ένα χυλό ατομικοτήτων στην βάση, η πελατειακή σχέση καθίσταται όρος επιβίωσης του πολιτικού συστήματος. Η δε έξαρση του φαινομένου διατηρείται ιδιαίτερη υψηλή στην τοπική αυτοδιοίκηση παρά στο κεντρικό Κράτος όπου παρατηρείται περιορισμός τα τελευταία 15 χρόνια, λόγω ψηφιοποίησης.
Είμαστε όμως άξιοι της μοίρας μας; Προφανώς και όχι. Το παράδειγμα του ΑΣΕΠ αποτελεί μια σημαντική αξιοκρατική τομή στην δημόσια διοίκηση που περιόρισε το πελατειακό σύστημα. Θα άξιζε όμως να θυμηθούμε τον πόλεμο που δέχθηκε εισηγητής Ανάστασης Πεπονής απ΄ όλα τα κόμματα και από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ τότε, εξαναγκάζοντας τον σε παραίτηση! Το ψηφιακό κτηματολόγιο και το δασολόγιο θα μπορούσαν να αποτελέσουν, υπό την αιγίδα μιας πραγματικά ανεξάρτητης αρχής, μέσα ελέγχου της ροής των αγροτικών επιδοτήσεων. Η αυτονόμηση των αρχών διαχείρισης και ελέγχου δημόσιου χρήματος από την πολιτική ηγεσία θα μπορούσε να τεθεί στο δημόσιο διάλογο.
Είναι λυπηρό που τα μεγάλα σκάνδαλα των ημερών μας δεν γίνονται εφαλτήριο ενός βαθύτερου προβληματισμού και οδηγούν σε τραμπουκισμούς και φτηνό κομματισμό με στόχο την διάλυση. Τα Τέμπη, με όλο τον σεβασμό στην μνήμη των αδικοχαμένων συνανθρώπων μας, δεν προκάλεσαν μια σοβαρή συζήτηση για τον σιδηρόδρομο και τα δίκτυα ασφαλούς μεταφοράς στον αιώνα μας, παράλληλα με την απόδοση των ποινικών ευθυνών. Το predator και οι παρακολουθήσεις δεν ανέδειξαν το ζήτημα των μυστικών υπηρεσιών που θα έπρεπε να έχει η χώρα προκειμένου να προλαμβάνει υβριδικές επιθέσεις και ευρύτερες απειλές της. Παλιότερα τα Μνημόνια δεν επέφεραν έναν μίνιμουμ εθνικής συνεννόησης για την υπέρβαση του παρασιτισμού αλλά αντίθετα ενισχύθηκαν τα ολιγοπωλιακά χαρακτηριστικά της εσωτερικής αγοράς.
Ως προς το ρουσφέτι, εκτιμώ ότι η αντιμετώπιση του προϋποθέτει ένα αξιακό σύστημα που δεν νομοθετείται, ούτε ποινικοποιείται. Είναι το αποτέλεσμα μιας βαθύτερης πολιτικής παιδείας και ενός συλλογικού οράματος που θα μετέτρεπε τον ψηφοφόρο, καταναλωτή εμπορευμάτων και εκπροσώπων, σε υπεύθυνο πολίτη που θα έκρινε βάση αξιών, προγραμμάτων και στρατηγικής, έχοντας επίγνωση των συλλογικών διακυβευμάτων. Θα απαιτούνταν ίσως μια νέα Φιλόμουσος Εταιρεία, με πραγματικούς διανοούμενους και νέα πρότυπα σε πεδία κοινωνικών και οικονομικών δραστηριοτήτων -όχι μόνο καλλιτέχνες και αθλητές- και ενεργούς πολίτες. Πολίτες που η συμμετοχή στα κοινά δε σημαίνει στράτευση σε κομματικούς στρατούς και παρωχημένες ιδεολογίες, αλλά ελεύθερη συμμετοχή στις αποφάσεις για την πόλη και τον τόπο που προϋποθέτουν διάθεση προσωπικού χρόνου και ψυχικού αποθέματος.
ΥΓ: έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον πάντως ότι τα αντισυστημικά αντί-ευρωπαϊκά κόμματα έχουν κάνει σημαία τα πορίσματα της Ευρωπαίας Εισαγγελέως ενώ δεν υπήρξε καμία αντίδραση για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις βάση των οποίων προέκυψαν οι δικογραφίες!
