Στην παγκόσμια ιστορία όλοι οι λαοί ανεξαιρέτως διψούσαν για την ελευθερία τους. Και όλοι πολέμησαν για την ελευθερία τους και έχυσαν το αίμα τους για να την αποκτήσουν.
Είναι λογικό συνεπώς να βλέπουμε Ιρανούς να πανηγυρίζουν για το θάνατο του αγιατολάχ Χαμενεΐ και της ηγεσίας του.
Δεν είναι όμως καθόλου λογικό ένας λαός να χαίρεται για τον βομβαρδισμό της χώρας του από μία ξένη δύναμη παραβιάζοντας κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, με θύματα όχι μόνο τους αγιατολάδες αλλά και δεκάδες αθώους πολίτες, μεταξύ αυτών και παιδιά!
Οι λαοί αγωνίζονται οι ίδιοι για να ανατρέψουν το ζυγό τους και να ζήσουν ελεύθεροι, αγωνίζονται οι ίδιοι για την ελευθερία τους, για τις αξίες τους, για τα ιδανικά τους.
Είναι απορίας άξιον λοιπόν πώς ένας τέτοιος σπουδαίος και περήφανος λαός, με μια τόσο σπουδαία και ένδοξη ιστορία, κατέληξε στον 21ο αιώνα να θρηνεί τη μοίρα του εν μέσω βομβαρδισμών με θύματα αθώους ανθρώπους;
Πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιος λαός με μια τόσο σπουδαία κουλτούρα ιστορίας και πολιτισμού χιλιάδων χρόνων, να έχει επιτρέψει σε μια κλίκα φανατικών ριζοσπαστικών ισλαμιστών να διαφεντεύει την τύχη του, αποστερώντας του βασικά θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα στην καθημερινή του ζωή;
Όσο για κάποιους Έλληνες που άρχισαν να διαδηλώνουν προς υποστήριξη των μουλάδων, μήπως θα έπρεπε πρώτα να σκεφθούν αν οι ίδιοι, οι γυναίκες τους και τα παιδιά τους θα μπορούσαν να ζήσουν σε ένα τέτοιο καθεστώς, που επί πενήντα χρόνια ασελγεί και καταρρακώνει κάθε έννοια ελευθερίας, ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων;
*Ο κ. Ευάγγελος Στεργιούλης είναι Διδάκτωρ Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, Υποστράτηγος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας και απόφοιτος των Σχολών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας.
https://m.facebook.com/evangelos.stergioulis
