Είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο τον κύριο Κανένα να δέχεται μια απροσδόκητη επίσκεψη από τρία άτομα, που του ανακοίνωσαν ότι στις δημοσκοπήσεις το όνομά του παίρνει υψηλά ποσοστά ως ο πιο κατάλληλος μέλλων πρωθυπουργός. Του υποσχέθηκαν ότι θα τον βοηθούσαν να κατέβει στις εκλογές. Δεν ήταν ιδιαίτερα θετικός στην αρχή, μα σιγά-σιγά άρχισε να αλλάζει γνώμη.
……………………………………………………………………………………………………………………………….
Ο κύριος Κανένας είχε πλέον μια διαφορετική καθημερινότητα. Καταρχάς, το νέο του κούρεμα ήταν υπέροχο. Η πούδρα, αν και ενοχλητική στο δέρμα του, κάλυπτε τις ατέλειές του. Αυτό του πρόσφερε ξαφνικά μια σιγουριά που δεν είχε νιώσει ποτέ του. Πλέον φανταζόταν τον εαυτό του να αγορεύει για τα καίρια ζητήματα της κοινωνίας και να σαγηνεύει τα πλήθη.
«Υπάρχει, όμως, ένα μικρό πρόβλημα πάνω σε αυτό», είπε μια μέρα προβληματισμένος στον ενθουσιώδη σύμβουλό του με το μουστάκι.
«Τα πλήθη; Φοβάστε πως δεν θα συγκεντρώσετε τα πλήθη; Αξιότιμε κύριε Κανένα, μην σας ανησυχεί αυτό. Γι’ αυτό υπάρχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης! Την κατάλληλη στιγμή θα κυκλοφορήσει κάποιο βίντεο…Θα προωθηθεί καταλλήλως. Όλοι μετά θα μιλούν για εσάς. Θα σας λατρέψει ο κόσμος πριν καν σας ακούσει…»
«Όχι, όχι», απάντησε λίγο εκνευρισμένος ο κύριος Κανένας, γιατί ο σύμβουλος ποτέ δεν του έδινε χρόνο να εκφράσει επαρκώς τους προβληματισμούς του. «Άλλο είναι το πρόβλημα», είπε λυπημένος.
«Μα ποιο είναι το πρόβλημα; Ό,τι κι αν είναι θα το λύσουμε; Τι νομίζετε; Ότι η πολιτική δεν επιλύει επαρκώς τα προβλήματα; Υπάρχουν πολλά σημαντικά προβλήματα στον κόσμο. Κλιματική κρίση, ακραία καιρικά φαινόμενα για παράδειγμα! Δεν είδατε που έκλεισαν τα σχολεία πριν καν χτυπήσει η κακοκαιρία; Το αντιμετώπισαν στη ρίζα του».
«Μα αφήστε με να μιλήσω…», είπε ο κύριος Κανένας πιο εκνευρισμένος τώρα.
«Μα υποτιμάτε αυτή την επίλυση; Να ξέρετε ότι όλοι οι μαθητές της χώρας, που δεν έκαναν τηλεκπαίδευση για τεχνικούς λόγους, ένιωσαν βαθιά ευγνωμοσύνη για αυτήν την καταπολέμηση των ακραίων καιρικών φαινομένων.»
Ο κύριος Κανένας είχε ξεχάσει πλέον τι ήθελε να πει. Ήπιε λίγο νερό και περίμενε αμίλητος.
«Εσείς, αλήθεια, πλημμυρίσατε;», τον ρώτησε ο σύμβουλος.
«Λίγο. Ευτυχώς πάντα μου άρεσε το σφουγγάρισμα. Μειώνει το άγχος… Σαν γυμναστική», είπε ο κύριος Κανένας.
Ο σύμβουλος πετάχτηκε σαν να τον χτύπησε ρεύμα.
«Εξαιρετική ιδέα! Εξαιρετική! Καθίστε να τη σημειώσω.
Όταν οι άνθρωποι αναγκάζονται να σφουγγαρίζουν μετά τις πλημμύρες, έχουν τη δυνατότητα για δωρεάν γυμναστική.»
«Μπορώ επιτέλους να σας πω το πρόβλημα που υπάρχει με την αγόρευση για τα καίρια ζητήματα της κοινωνίας μπροστά στα πλήθη;», είπε τότε ο κύριος Κανένας απελπισμένος.
«Πείτε μου, σας ακούω όπως πάντα με την αμέριστη προσοχή μου. Ποιο είναι το πρόβλημά σας σε σχέση με την αγόρευση για τα καίρια ζητήματα της κοινωνίας μπροστά στα πλήθη;», είπε ο σύμβουλος και έστριψε λίγο το μουστάκι του.
«Δεν ξέρω ποια είναι αυτά τα καίρια ζητήματα. Σας έχω ήδη πει αμέτρητες φορές ότι δεν υπάρχω. Δεν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ για να ξέρω πόσο κοστίζει ένα πακέτο μακαρόνια. Δεν έχω παιδιά για να ξέρω αν το εκπαιδευτικό σύστημα είναι φρικτό όσο λένε. Δεν έχω μπει σε δημόσιο πανεπιστήμιο…»
«Σε λίγο θα έχουμε ιδιωτικά πανεπιστήμια, κύριε Κανένα. Θα μπορείτε να πάρετε ένα ωραιότατο, ακριβό πτυχίο. Όλοι έχουν δικαίωμα στην ιδιωτική εκπαίδευση».
«Μα δεν έχω χρήματα, αφού δεν υπάρχω! Δεν έχω δουλέψει ποτέ, δεν έχω πληρώσει φόρους. Ζω στον δικό μου μακρινό και ανύπαρκτο κόσμο. Δεν έχω αληθινές επαφές με πολίτες. Πώς θα κατανοήσω τα προβλήματά τους;»
«Αξιότιμε κύριε Κανένα, τώρα θα σας μαλώσω. Αυτά που περιγράφετε τα έχουν αντιμετωπίσει πολλοί πολιτικοί, αλλά πάντα κατάφεραν και στάθηκαν στο ύψος τους. Παρά τις μεγάλες αυτές δυσκολίες, έχουν πάντα άποψη για τον πολίτη και για τις λύσεις στα προβλήματά του.
Και επ’ ευκαιρίας να σας πω ότι θα γυρίσουμε ένα εξαιρετικό βίντεο στη λαϊκή αγορά, όπου θα δαγκώνετε ένα μήλο και μετά θα δίνετε το χέρι στον παραγωγό για να τον ευχαριστήσετε».
«Γιατί;», ρώτησε απορημένος ο κύριος Κανένας.
«Είθισται», απάντησε κοφτά αυτή τη φορά ο σύμβουλος.
«Τώρα πρέπει να σας αφήσω, έχω πολλή δουλειά γιατί δεν είστε ο μόνος υποψήφιος που αναλαμβάνω. Έχω τρία βίντεο στη λαϊκή κι ένα στην ψαραγορά. Κι αυτή η ψαραγορά με πεθαίνει…Τι μυρωδιά…Μα αυτά τα ψάρια γιατί να μυρίζουν έτσι, δεν μας σκέφτονται;»
«Ευτυχώς που δεν βρωμάνε στα βίντεο», είπε ο κύριος Κανένας.
«Ναι, ευτυχώς…», είπε ο σύμβουλος, έστριψε μια ακόμη φορά το μουστάκι του και έφυγε χαμογελαστός.
