του Καθηγητή Μιχάλη Χουρδάκη, Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης, Εκπροσώπου Τύπου ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – Προοδευτικό Κέντρο
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.) βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη απόφαση για την αρχιτεκτονική της άμυνάς της. Η δημιουργία του λεγόμενου Drone Wall, ενός ενιαίου συστήματος επιτήρησης και αποτροπής απέναντι στις απειλές από μη επανδρωμένα συστήματα, δεν αποτελεί πλέον μια θεωρητική συζήτηση, αλλά μια άμεση στρατηγική ανάγκη.
Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από τις χώρες της Βαλτικής και την Πολωνία. Είναι εύλογο οι χώρες αυτές, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εντάσεων στην Ανατολική Ευρώπη, να ζητούν θωράκιση. Το κρίσιμο ερώτημα όμως για εμάς είναι σαφές: Η ευρωπαϊκή ασφάλεια θα είναι πραγματικά κοινή ή θα αφορά μόνο ένα μέρος των ευρωπαϊκών συνόρων;
Η γεωπολιτική πρόκληση του Νότου
Η ευρωπαϊκή ασφάλεια δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα ανατολικά σύνορα της Ένωσης. Έχει νότια σύνορα, έχει σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει τον Έβρο και το Αιγαίο. Η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν το προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης σε μια περιοχή όπου η απειλή των drones δεν είναι θεωρητική.
Βλέπουμε σήμερα το Ιράν να πρωταγωνιστεί στην παραγωγή και διασπορά φθηνών, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματικών drones, τα οποία χρησιμοποιούνται τόσο σε συμβατικά μέτωπα όσο και από ασύμμετρους δρώντες (proxies) στη Μέση Ανατολή.
Την ίδια στιγμή, η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε μια επιθετική βιομηχανία μη επανδρωμένων συστημάτων, χρησιμοποιώντας τα ως εργαλείο προβολής ισχύος και αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Η ανάγκη για μια αποτελεσματική ευρωπαϊκή αντι-drone ασπίδα δεν αφορά μόνο την τρομοκρατία ή τις ασύμμετρες απειλές, αλλά την ανάσχεση κάθε αναθεωρητισμού που επιχειρεί να επιβάλει τετελεσμένα μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Αυτή η τεχνολογική ανατροπή καθιστά την αεράμυνα της Ελλάδας και της Κύπρου πιο κρίσιμη από ποτέ.
Όχι σε «ημίμετρα» και γεωγραφικούς αποκλεισμούς
Δεν μπορεί να σχεδιάζεται μια ευρωπαϊκή αντι-drone ασπίδα που να σταματά στη Βουλγαρία. Η ασφάλεια της Ένωσης πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ενιαία και αδιαίρετη: Από τη Βαλτική μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο. Είναι αναγκαίο και πρέπει να γίνει σαφές προς τους εταίρους μας στην Ε.Ε. πως η Ελλάδα και η Κύπρος δεν είναι θεατές. Είναι οι πυλώνες στους οποίους πρέπει να στηριχθεί η νότια πτέρυγα του Drone Wall, και για αυτό πρέπει να υπάρξει πλήρης ενσωμάτωση.
Κάθε ευρωπαϊκός σχεδιασμός πρέπει να καλύπτει το σύνολο των εξωτερικών συνόρων, διασφαλίζοντας τη χρηματοδότηση και την εγκατάσταση συστημάτων ανίχνευσης και αναχαίτισης στα νησιά μας και στην Κύπρο.Είναι η ώρα η Ευρώπη να στηρίξει έμπρακτα την αποτρεπτική ικανότητα της Ελλάδας απέναντι σε καθημερινές παραβιάσεις και προκλήσεις.
Προς αυτήν την κατεύθυνση αποτελεί Εθνική Υποχρέωση της ελληνικής κυβέρνησης να σταματήσει τη σιωπηλή αποδοχή σχεδιασμών που μας αφήνουν εκτός. Η «ασφάλεια δύο ταχυτήτων» είναι μια επικίνδυνη παραχώρηση που δεν μπορούμε να επιτρέψουμε.
Η θέση της Ελλάδας πρέπει να είναι ξεκάθαρη και το Drone Wall είναι μια ιστορική ευκαιρία για τη χώρα μας να αναδείξει τη στρατηγική της αξία. Ταυτόχρονα όμως, είναι και η ώρα της αλήθειας για την Ευρώπη. Αν η Ε.Ε. θέλει πραγματικά κοινή άμυνα, τότε αυτή πρέπει να προστατεύει όλα τα εξωτερικά της σύνορα.
Η Ελλάδα δεν ζητά χάρη. Ζητά το αυτονόητο: μια Ευρώπη που προστατεύει ισότιμα τους πολίτες της, από το Ελσίνκι μέχρι τη Λευκωσία. Κάθε «κενό» στην αμυντική μας διάταξη στον Νότο δεν είναι απλώς ένα ελληνικό πρόβλημα, είναι μια κερκόπορτα για την ασφάλεια ολόκληρης της Ηπείρου.
