Είναι καν απαραίτητο να μιλήσουμε γι’ αυτό;
Αυτή τη στιγμή, η βιομηχανία καταστροφής διανέμει αδιάκοπα τα αποκαλυπτικά της drones σε όλη την ευρύτερη, δυστυχώς, Μέση Ανατολή.
Το πραγματοποιεί επειδή ένας μεγαλύτερος κύκλος της κόλασης είναι ήδη έτοιμος.
Tι θα λέγατε αν ανακαλύπτατε ότι ένα άλλο πιθανό Ιράν υπάρχει ήδη, όχι με αδρανές υλικό, διαρκώς στη γραμμή συναρμολόγησης, τρομακτικό μόνο στις δυνατότητές του, αλλά με πραγματικά πυρηνικά όπλα και τους πυραύλους για να τα παραδώσουν στον στόχο τους;
Είναι το Πακιστάν.
Φανταστείτε στην εξουσία στην Ισλαμαμπάντ, έναν Μουλά Ομάρ, έναν Ταλιμπάν με το κουμπί της αποκάλυψης.
Πιθανό.
Το επόμενο θανατηφόρο κεφάλαιο αυτής της Νέας Παγκόσμιας Αταξίας είναι εμπνευσμένο από μια διαδεδομένη νοοτροπία για κάθαρση, για το τέλος όλων.
Στη Νέα Παγκόσμια Αταξία , δεν λαμβάνεται υπόψη ότι οι «προληπτικοί» πόλεμοί μας θα μπορούσαν να απελευθερώσουν ξανά τη δύναμη του τζιχάντ σε χώρες όπου, για τις μάζες, δεν υπάρχει διαχωρισμός μεταξύ ουρανού και γης και να περνάμε ιερά από την εκτέλεση του αποστάτη μέχρι τη δολοφονία του απίστου.
Σε χώρες, όπου η οριοθέτηση μεταξύ αγγέλων και διαβόλων δεν αντιστοιχεί στη δική μας και δεν βλέπουμε τίποτα άλλο παρά τον ιμπεριαλισμό από τη μία πλευρά και την ιερή υπόθεση των μαρτύρων από την άλλη.
Ο κόσμος του Ισλάμ, σιιτικός και σουνιτικός, είναι μια θεολογία που αναλύεται σε μια μεταϊστορία, έναν χιλιασμό που μπορεί να είναι σταδιακά εθνικιστικός, θεολογικός και μαχητικός, γοητευμένος από τη λατρεία του παραδείσου εδώ και τώρα ή την επιστροφή του κρυμμένου ιμάμη.
Σε κάθε περίπτωση, όλα αυτά είναι καύσιμο για εξεγέρσεις που μοιάζουν με αναστάσεις. Πυρακτωμένο υλικό για το οποίο είμαστε πεισματικά ληθαργικοί.
Έτσι, άναυδοι από την αποκάλυψη του Νετανιάχου, τώρα, ο Τραμπ εναντίον του Ιράν, ένα αποτρεπτικό λάκτισμα στο κελί των Αγιατολάχ, ρίξαμε μια αφηρημένη ματιά σε ό,τι συμβαίνει λίγο πιο ανατολικά, στο Πακιστάν.
Στο Πακιστάν, εξαγριωμένα πλήθη χιλιάδων, κάθε άλλο παρά πεπεισμένα για τους καλούς λόγους του Αμερικανού προέδρου για τον βομβαρδισμό και την απειλή της δημοκρατίας προς τους Ιρανούς αδελφούς του, παρέλασαν ψάλλοντας τους επαίνους του μάρτυρα Καμενέι.
Στο Καράτσι, εμπνευσμένοι από πικραμένους κατηχητές, έβαλαν φωτιά στο αμερικανικό προξενείο, συγκρουόμενοι με το Πακιστάν, που έχει υποστεί μαρτύριο από την τρομοκρατία, κινδυνεύει να κατακλυστεί από τους Ταλιμπάν, οι οποίοι στοχεύουν στην επιβολή του νόμου της Σαρία και στη δημιουργία ενός αντιγράφου της Καμπούλ.
Είναι η διδακτική ιστορία ενός εχθρού.
Επειδή το Πακιστάν εφηύρε τους Ταλιμπάν, τους έφερε στην εξουσία το 2006 και δεν τους εγκατέλειψε ποτέ, ακόμη και μετά την 11η Σεπτεμβρίου, εξαπατώντας τους Αμερικανούς.
Ο αληθινός αφέντης του Πακιστάν, ο αγαπητός μας σύμμαχος στη διασφάλιση της σταθερότητας, είναι η ISI, η Διατμηματική Υπηρεσία Πληροφοριών,ένστολοι απατεώνες που ασχολούνται επαγγελματικά με την ύφανση κάθε μορφής συνωμοτικών δεσμών, ολέθριων εγκλημάτων, διπλών και τριπλών παιχνιδιών, συμμαχιών με ανήθικους πολιτικούς, κοινούς εγκληματίες και φανατικούς κάθε είδους.
Το ISI έχει θυσιάσει τα πάντα στην εμμονή του να ελέγχει το Αφγανιστάν για να εξασφαλίσει το «στρατηγικό του βάθος» ενάντια στον αρχιεχθρό του, την Ινδία.
Για αυτόν τον λόγο, το Πακιστάν έχει μετατραπεί σε μια χώρα ζηλωτών που τώρα παρελαύνουν με πορτρέτα του Χαμενεΐ.
Μη ξεχνάμε πως το Πακιστάν έχει την ατομική βόμβα.
Ο ασκός του Αιόλου στη Μέση Ανατολή και στην ευρύτερη περιοχή άνοιξε.
