Στη Μητρόπολη Αθηνών τελέστηκε σήμερα, Τρίτη 31 Μαρτίου, η κηδεία της αείμνηστης Μαρινέλλας, με πλήθος εκπροσώπων από τον πολιτικό και καλλιτεχνικό κόσμο να δίνουν το «παρών» για να τιμήσουν τη σπουδαία τραγουδίστρια.
Παρά την επιθυμία της ίδιας να μην εκφωνηθούν επικήδειοι λόγοι, η Χάρις Αλεξίου πήρε τον λόγο, εμφανώς συγκινημένη, λέγοντας, «Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου…»
Με σπασμένη φωνή και χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της, αποχαιρέτησε τη μεγάλη ερμηνεύτρια, σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή.
Συγκεκριμένα, η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε στην Μαρινέλλα λέγοντας:
«Γλύκα του φθινοπώρου…
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2024, πάνω στην ωραιότερη σκηνή της χώρας, στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί, στη σκιά της Ακρόπολη, στη σκιά του Παρθενώνα, εκεί διάλεξες Μαρινέλλα, αρχόντισσα μας, να τραγουδήσεις α καπέλα το μεγάλο «αντίο» σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου.Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες, κι ας χτυπούσε ακόμη η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε όμως, δεν σε άφηνε να φύγεις, δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του με τα πήγαινε-έλα σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα. Και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν, και όχι μόνο οι συνάδελφοι σου οι τραγουδιστές, αλλά και οι συνάδελφοι σου ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι συγγραφείς σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μόδιστροι, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι, κι όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας.
Μιλά για σένα όλος ο ελληνισμός, που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν. Μιλά με λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε «μάνα», σε λένε «φίλη», σε λένε εξαιρετική συνάδελφο, σε λένε γενναιόδωρη, Δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμο σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και οι νεότεροι για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε, όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα κι όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε από την αγάπη της. Το φως σου το λάβαμε όμως κι από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου, καπετάνισσα…
Αυτή η φωνή από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε;
Σήμερα κάνω κάτι που ποτέ δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα καλέστηκα από το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ, μπροστά σου. Και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει και έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουν δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις, κυρά μου, το καταλαβαίνες; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόσο όμορφη ήσουνα. Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Κι εκεί κορυφαία. Κορυφαία και άλλοτε ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μα μέρα, και θυμάμαι πώς μπήκες μέσα σαν βασίλισσα, φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορώνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα. Γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσα σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ.
Κι όλοι έτσι θέλουμε όλοι να σε θυμόμαστε: Να γελάς, με αυτή την κρυστάλλινη φωνή, και να είσαι η βασίλισσά μας. Γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς Μαρινέλλα. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ».
