Μια από τις πιο παράξενες και αποκαλυπτικές στιγμές της προπαγάνδας του Ψυχρού Πολέμου έρχεται από το 1954, όταν μια αμερικανική ταινία υποστήριζε με σοβαρό ύφος ότι ένα καθαρό σπίτι θα μπορούσε να σώσει ζωές σε περίπτωση ατομικής έκρηξης.
Πρόκειται για το σύντομο ντοκιμαντέρ «The House in the Middle», το οποίο επιλέχθηκε αργότερα για διατήρηση στο National Film Registry της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Με διάρκεια μόλις 12 λεπτών, η ταινία επιχειρεί να πείσει το κοινό ότι η τάξη και η καθαριότητα δεν είναι μόνο θέμα αισθητικής, αλλά και… επιβίωσης.
Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στα Nevada Proving Grounds, όπου οι δημιουργοί έστησαν ένα ιδιότυπο πείραμα. Καθαρά, λευκά σπίτια εκτέθηκαν σε θερμικά κύματα από πυρηνικές δοκιμές και συγκρίθηκαν με ένα παραμελημένο, βρώμικο σπίτι που υπέστη τις ίδιες συνθήκες. Το αποτέλεσμα; Το «νοικοκυρεμένο» σπίτι άντεξε περισσότερο, ενώ το εγκαταλελειμμένο καταστράφηκε πιο εύκολα.
Το μήνυμα ήταν σαφές, αν και ακραίο: οι τακτικοί πολίτες όχι μόνο διατηρούν την ηθική τους ανωτερότητα, αλλά έχουν και περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν από μια πυρηνική καταστροφή.
Πίσω από την παραγωγή της ταινίας βρίσκονταν το National Clean Up-Paint Up-Fix Up Bureau και η Federal Civil Defense Administration, ενώ συμμετοχή φαίνεται πως είχε και η National Paint, Varnish and Lacquer Association. Η εμπλοκή αυτή ενισχύει την άποψη ότι, ακόμη και σε περιόδους φόβου, εταιρικά συμφέροντα έβρισκαν τρόπους να προωθήσουν προϊόντα και ιδέες.
Σήμερα, το φιλμ αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ο φόβος της πυρηνικής απειλής μπορούσε να μετατραπεί σε εργαλείο κοινωνικής πειθούς ακόμα και για κάτι τόσο καθημερινό όσο η καθαριότητα του σπιτιού.