Μία νέα έκθεση με τίτλο «Picasso: Biblical Roots», εγκαινιάστηκε στον Καθεδρικό Ναό του Μπούργος της Ισπανίας με 44 έργα του Πάμπλο Πικάσο, που σκοπό έχει να εξετάσει τον τρόπο με τον οποίο οι χριστιανικές αξίες και η παράδοση επηρέασαν τον καλλιτέχνη.
Σύμφωνα με το artnet, ο Πικάσο ταξίδεψε στην Ισπανία μαζί με την πρώτη του σύζυγο, Όλγκα Χοχλόβα, και τον έφηβο γιο τους, Πάουλο Πικάσο, το καλοκαίρι του 1934. Επισκέφθηκαν την ιστορική πόλη του Μπούργος, τη μεσαιωνική πρωτεύουσα της Καστίλης, και στάθηκαν στον καθεδρικό ναό της πόλης για να θαυμάσουν τη γοτθική του μεγαλοπρέπεια και την ιδιαίτερη απεικόνιση του Ιησού στον Σταυρό. Το ταξίδι αυτό επρόκειτο να είναι και το τελευταίο του σπουδαίου καλλιτέχνη στην πατρίδα του.
Τώρα, εννέα δεκαετίες μετά, ο Πικάσο επιστρέφει στο Καθρεδικό του Μπούργος, έστω και πνευματικά. Στην πραγματικότητα ωστόσο, ο ζωγράφος δήλωνε άθεος και κανείς θα έλεγε ότι η συνεχώς μεταβαλλόμενη καλλιτεχνική του πρακτική έμοιαζε να έρχεται σε αντίθεση με την παράδοση αιώνων της θρησκευτικής τέχνης. Όπως είχε αναρωτηθεί και ο ίδιος: Γιατί ένας καλλιτέχνης να εργάζεται για μια ιδέα στην οποία δεν πιστεύει;
Η καθολική ανατροφή και η επιρροή της στη τέχνη του
Μπορεί ο Πικάσο πράγματι να μην πίστευε στην ύπαρξη του Θεού, ωστόσο, αν παρατηρήσει κανείς πιο προσεκτικά -όπως επιχειρεί η έκθεση μέσα από 44 έργα που έχουν δοθεί υπό μορφή δανείου από σπουδαία μουσεία όπως το Museo Reina Sofía και το Museo Thyssen‑Bornemisza της Μαδρίτης-, είναι ευδιάκριτη η διαρκής παρουσία χριστιανικών εικόνων και συμβόλων. Στα έργα εμφανίζονται περιστέρια, ευσεβείς οικογένειες, μητέρες σε στάση αφοσίωσης, ακόμη και ένα μεταλλικό γλυπτό που απεικονίζει έναν άνδρα να μεταφέρει ένα αρνί στους ώμους του.
Από την άλλη, η στροφή του Πικάσο προς την αθεΐα μπορεί, σε έναν βαθμό, να θεωρηθεί ως μια τυπική εφηβική αντίδραση απέναντι στην ανατροφή του. Ως παιδί συνόδευε τη μητέρα του στη λειτουργία στην εκκλησία κοντά στο οικογενειακό τους σπίτι στη Μάλαγα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1890 η οικογένεια μετακόμισε στη Βαρκελώνη, όπου ο νεαρός Πικάσο γράφτηκε στη Σχολή Τεχνών και Χειροτεχνίας. Ο πατέρας του, ζωγράφος και καθηγητής τέχνης, επιθυμούσε ο γιος του να εξελιχθεί σε αγιογράφο.
Όπως δείχνει ο πίνακας «The altarboy» (1896), ο νεαρός καλλιτέχνης διέθετε πράγματι το προαπαιτούμενο ταλέντο: χαμηλώνει το οπτικό επίπεδο στο ύψος του παιδιού και αποδίδει με προσοχή τις κόκκινες και λευκές πτυχές στα άμφια.
Μετακομίζοντας στο Παρίσι, φάνηκε να αφήνει πίσω του τον καθολικισμό των γονιών του, αλλά συνέχισε να δημιουργεί έργα που συνδέονται με τη χριστιανική παράδοση. Ένα παράδειγμα είναι το έργο «The Family» (1920), που απεικονίζει μια οικογενειακή συγκέντρωση έξω από μια εκκλησία την ημέρα των Χριστουγέννων. Ένα άλλο είναι το «The Crucifixion» (1932), ένα έντονο σχέδιο με μελάνι σε χαρτί, όπου η κεντρική μορφή μοιάζει σχεδόν σκελετωμένη, σαν να αποτελείται από οστά και καπνό.
Ιδιαίτερα πειστική είναι επίσης η επαναλαμβανόμενη παρουσία της μορφής της Παναγίας. Αρχικά εμφανίζεται στο έργο «Mother with Child Praying» (1899–1900). Στη συνέχεια στο «Maternity» (1921), όπου η Όλγκα κρατά τον νεογέννητο Πάουλο σε μια χαρακτηριστική, σχεδόν αρχετυπική στάση μητρότητας. Τέλος, στο έργο «Mother with Dead Child (II). Postscript to Guernica», όπου η μορφή της μητέρας με το παιδί εμφανίζεται μέσα στο χάος και τη βία.
«Η εκκοσμικευτική δυναμική της σύγχρονης εποχής δεν τον εμπόδισε να επαναφέρει το ιερό μέσα σε ένα σύγχρονο, κοσμικό περιβάλλον», είπε χαρακτηριστικά η επιμελήτρια της έκθεσης, Paloma Alarcó.
Η έκθεση, «Picasso: Biblical Roots» στον Καθεδρικό Ναό του Μπούργος στην Ισπανία θα διαρκέσει έως τις 29 Ιουνίου.
Με πληροφορίες από artnet
