«Ο Βυσσινόκηπος» του Αντόν Τσέχωφ, ένα από εμβληματικότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, έρχεται στις 26 Φεβρουαρίου στο Εθνικό Θέατρο, σε διασκευή και σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου.
Είναι η τρίτη φορά που το κύκνειο άσμα του σπουδαίου Ρώσου συγγραφέα, γραμμένο λίγους μόλις μήνες πριν από τον θάνατό του, ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή της Πρώτης Κρατικής Σκηνής, 41 χρόνια μετά από την παράσταση σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη και 58 από εκείνη σε σκηνοθεσία του Τάκη Μουζενίδη.
Με όχημα τη μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη «και με όρους ενός ιδιότυπου ‘μουσικού ρεαλισμού’ -όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές– η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να εξορκίσει τον τρόμο της Αβύσσου και του Άπειρου, τη σιωπή και το κενό, που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν.
Τα μέλη μιας «ευρύτερης οικογένειας» ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια -και υποθηκευμένο- σπίτι τους. Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει, αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν.
Το έργο, η δράση του οποίου τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, μιλά με οδυνηρή ελαφρότητα για ένα ανέμελο παρόν, που συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα σε ένα νοσταλγικά εξωραϊσμένο παρελθόν και σε ένα τραγικά αβέβαιο μέλλον.
Οι ιδιοκτήτες του βυσσινόκηπου, πνιγμένοι στα χρέη και στις αυταπάτες τους, αρνούνται να δεχτούν πως το κτήμα χάνεται και πως ο κόσμος γύρω, αλλάζοντας δραματικά, τους ξεπερνά. Όπως, λίγο πολύ, και όλα τα πρόσωπα του έργου, επιλέγουν να γαντζωθούν από την ξεγνοιασιά μιας αιώνιας παιδικότητας, αναβάλλοντας πεισματικά την ενηλικίωσή τους.
Ο φαινομενικά ρεαλιστικός λόγος και –κατ’ επέκταση– κόσμος του Τσέχωφ είναι στην ουσία του ένα περίπλοκο, σχεδόν μαξιμαλιστικό λεκτικό και ηχητικό σύμπαν, όπου συνυπάρχουν σε μια ζηλευτή αρμονία κοινότοπες καθημερινές συζητήσεις, βαθυστόχαστοι συλλογισμοί, κρυφές σκέψεις, πυρετώδεις εσωτερικοί μονόλογοι, ποιήματα και τραγούδια, ακατάληπτα μουρμουρητά, καθησυχαστικά γνώριμοι αλλά και απειλητικά ανοίκειοι ήχοι του φυσικού περιβάλλοντος.
Συντελεστές
Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος
Σκηνικά: Μυρτώ Λάμπρου
Κοστούμια: Άλκηστη Μάμαλη
Μουσική σύνθεση – Μουσική προσαρμογή: Λίνα Ζάχαρη
Συνεργασία στην κίνηση – Χορογραφία: Δημήτρης Μυτιληναίος
Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης
Σχεδιασμός ήχου: Brian Coon
Δραματολόγος παράστασης: Έρι Κύργια
Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Βλασσοπούλου
Σχεδιασμός μακιγιάζ – κομμώσεων: Ιωάννα Λυγίζου
Βοηθός σκηνογράφου: Άννα Μπίζα
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Γιώργος Ζιάκας, Γιάννης Κλίνης, Σοφία Κόκκαλη, Έκτορας Λυγίζος, Υβόννη Μαλτέζου*, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Μουτούση, Ράνια Οικονομίδου*, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Πατσιάνη, Φοίβος Συμεωνίδης
*Σε διπλή διανομή
Info
Εθνικό Θέατρο – Κεντρική Σκηνή, Κτήριο Τσίλλερ
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Τετάρτη & Κυριακή στις 17.00 | Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο στις 20.00 |Μέρες και ώρα παραστάσεων καθολικής προσβασιμότητας: Πέμπτη 12 & Παρασκευή 13 Μαρτίου στις 20.00
Τιμές εισιτηρίων
Τετάρτη & Πέμπτη, Διακεκριμένη Ζώνη 20€, Α’ Ζώνη 17€, Β’ Ζώνη 15€, Γ’ Ζώνη 10€, Παρασκευή Γενική είσοδος 14€, Σάββατο, Κυριακή Διακεκριμένη Ζώνη 25€, Α’ Ζώνη 22€, Β’ Ζώνη 18€, Γ’ Ζώνη 10€ | Φοιτητικό – Νεανικό (έως 28 ετών) 12€, 65+ ετών: Τετάρτη 12€ & Πέμπτη έως Κυριακή 14€, Άνεργοι, ΑμεΑ & συνοδοί 5€, Πολύτεκνοι 10€
