Το Πακιστάν έχει αναδειχθεί σε διαμεσολαβητή μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, σε αυτό που ο Nτόναλντ Τραμπ περιγράφει ως διαπραγματεύσεις για μια πιθανή εκεχειρία.
Αλλά γιατί η χώρα της Νότιας Ασίας παίζει πλέον τόσο σημαντικό ρόλο;
Τι έχει κάνει το Πακιστάν
- Ο αρχηγός του στρατού του Πακιστάν, Asim Munir, φέρεται να έχει λειτουργήσει ως ενδιάμεσος μεταξύ του προέδρου του ιρανικού κοινοβουλίου, Mohammad Bagher Ghalibaf, και Αμερικανών απεσταλμένων, καθώς και του ίδιου του Τραμπ.
- Ο υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 30 επαφές με ομολόγους του στη Μέση Ανατολή.
- Η χώρα έχει προσφερθεί να φιλοξενήσει ειρηνευτικές συνομιλίες.
Οι ένοπλες δυνάμεις του Πακιστάν κατέχουν διαχρονικά ισχυρή θέση στη χώρα. Ωστόσο, ο Ασίμ Μουνίρ έχει συγκεντρώσει ακόμη μεγαλύτερη εξουσία από τότε που ανέλαβε αρχηγός στρατού το 2022, χάρη σε συνταγματική τροποποίηση που του έδωσε ενιαίο και ισχυρό έλεγχο, σύμφωνα με το SKY News.
Παράλληλα, έχει αναπτύξει στενή σχέση με τον Τραμπ, ιδιαίτερα στο πλαίσιο της έντασης μεταξύ Πακιστάν και Ινδίας, την οποία ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ισχυριστεί ότι συνέβαλε να τερματιστεί.
Μάλιστα, ο Τραμπ είχε χαρακτηρίσει τον Μουνίρ ως τον «αγαπημένο του στρατάρχη».
Το Πακιστάν εντάχθηκε επίσης στο λεγόμενο «Board of Peace» του Τραμπ, λίγο μετά τη συνάντηση των δύο ανδρών στο Davos τον Ιανουάριο.
Επιπλέον, προχώρησε σε συμφωνία με εταιρεία κρυπτονομισμάτων που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ, για τη χρήση του stablecoin USD1 σε διασυνοριακές πληρωμές.
Γιατί πιέζει για ειρήνη
Το Πακιστάν διατηρεί απευθείας επικοινωνία τόσο με την Ουάσινγκτον όσο και με την Τεχεράνη. Θεωρείται ο λιγότερο εχθρικός γείτονας του Iran, ενώ ταυτόχρονα απολαμβάνει την εμπιστοσύνη των ΗΠΑ — γεγονός που το καθιστά αξιόπιστο διαμεσολαβητή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η πρεσβεία του Πακιστάν στην Washington φιλοξενεί ουσιαστικά την εκπροσώπηση του Ιράν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Παράλληλα, η χώρα διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο σιιτικό πληθυσμό στον κόσμο μετά το Ιράν.
Ωστόσο, το Πακιστάν έχει και δικά του κίνητρα για να επιδιώκει τον τερματισμό της σύγκρουσης, καθώς αντιμετωπίζει προβλήματα στην τροφοδοσία καυσίμων, εν μέσω της δικής του έντασης με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν.
