Το εμβληματικό πολεμικό αεροσκάφος Α-10 Warthog είναι σε δράση στο νότιο Ιράν, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στη συνέντευξη Τύπου του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και του αρχηγού του γενικού επιτελείου των ΗΠΑ, πτεράρχου Νταν Κέιν, την Πέμπτη.
Μεταξύ άλλων, ο πτέραρχος Κέιν είπε ότι οι αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις επιχειρούν πιο ανατολικά στο Ιράν, κυνηγώντας drones αυτοκτονίας, ενώ αεροσκάφη Α-10 Warthog (Thunderbolt II) επιχειρούν στο νότιο Ιράν και στοχεύουν ταχύπλοα στα Στενά του Ορμούζ– συμπληρώνοντας ότι στη μάχη έχουν μπει και ελικόπτερα Apache, που δρουν επίσης στο νότιο Ιράν στοχεύοντας drones.
Η χρήση των Α-10 και των Apache (το πρώτο είναι αεροσκάφος εγγύς αεροπορικής υποστήριξης και το δεύτερο επιθετικό ελικόπτερο) προϋποθέτει τεράστια υποβάθμιση της αεράμυνας του αντιπάλου: Κοινώς, μπαίνουν σε δράση όταν οι φιλικές δυνάμεις ελέγχουν τους ουρανούς και έχουν αφανίσει ή περιορίσει δραματικά τις αντιαεροπορικές δυνατότητες του αντιπάλου.
U.S. Air Force A-10 Thunderbolt II’s receive fuel in-flight while supporting Operation Epic Fury. The A-10 Thunderbolt II can loiter for hours, standing by and ready to execute a mission whenever needed. pic.twitter.com/VjESHLR32Y
— U.S. Central Command (@CENTCOM) March 15, 2026
Το Α-10 Thunderbolt II, γνωστό ευρύτερα ως «Warthog» (Αγριόχοιρος) είναι ένα από τα πιο αγαπητά πολεμικά αεροσκάφη της αεροπορικής ιστορίας: Η ιδιαίτερη εμφάνισή του (αρκετοί το χαρακτηρίζουν «άσχημο» αεροσκάφος, αλλά πολλοί το αγαπούν ακριβώς λόγω αυτού) είναι απότοκο της σχεδιαστικής του φιλοσοφίας- στην ουσία πρόκειται για ένα αεροπλάνο «χτισμένο» γύρω από το θηριώδες πυροβόλο GAU-8 Avenger του, σκοπός του οποίου είναι η καταστροφή τεθωρακισμένων. Το «πακέτο» συμπληρώνεται από τη βαριά του θωράκιση, τη δυνατότητα μεταφοράς μεγάλου φορτίου οπλισμού (που περιλαμβάνει συνήθως πυραύλους αέρος- εδάφους Maverick, ρουκέτες, βόμβες κ.α.) και η δυνατότητα να επιχειρεί από μικρούς και όχι σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση διαδρόμους- ενώ ο απλός σχεδιασμός του κάνει τη συντήρησή του εύκολη.
Το Α-10 είχε σχεδιαστεί έχοντας ένα και μόνο πράγμα κατά νου: Την εγγύς αεροπορική υποστήριξη (Close Air Support, CAS). Ως εκ τούτου το αεροπλάνο έπρεπε να μπορεί να επιχειρεί χαμηλά, να αντέχει στα εχθρικά πυρά, να είναι εύκολο στην υποστήριξη (για να μπορεί να δρα ακόμα και από πρόχειρες βάσεις κοντά στην πρώτη γραμμή και να επισκευάζεται/ ανεφοδιάζεται εύκολα) και πάνω από όλα να χτυπά σκληρά. Το A-10 τα έκανε όλα αυτά και με το παραπάνω- και συνεχίζει να το κάνει από τη δεκαετία του 1970 που άρχισε να κατασκευάζεται μέχρι σήμερα, που παραμένει σε υπηρεσία στην αμερικανική πολεμική αεροπορία.
Ενδεικτικό είναι πως η USAF σκόπευε εδώ και πολύ καιρό να το αποσύρει, καθώς η εξέλιξη στον τομέα των αντιαεροπορικών όπλων προκαλεί αμφιβολίες για το κατά πόσον αεροσκάφη εξειδικευμένα στο CAS θα μπορούσαν να επιβιώνουν στον σύγχρονο πόλεμο: Ως αντικαταστάτης του προοριζόταν το F-35 (ή διάφορα είδη drones), μα το A-10 παραμένει σε υπηρεσία ως τώρα, καθώς, με πολύ απλά λόγια, είναι πολύ καλό σε αυτό που κάνει και πολύ αποδοτικό από οικονομικής άποψης.
Η χρήση του στην επιχείρηση «Epic Fury» είχε γίνει γνωστή εδώ και ημέρες από τη CENTCOM και πρόσφατες εικόνες έδειχναν Α-10 οπλισμένα με όπλα αέρος- επιφανείας, καθώς και αέρος- αέρος.
Operation Epic Fury: The first 48 hours pic.twitter.com/uCQqHq5Ajx
— U.S. Central Command (@CENTCOM) March 2, 2026
Αν και το Α-10 δεν ενδείκνυται καθόλου για αερομαχίες (για την ακρίβεια θεωρείται ευάλωτο) συνηθίζεται να φέρει πυραύλους Sidewinder τόσο για αυτοπροστασία όσο και για χρήση εναντίον «εύκολων» ιπτάμενων στόχων, όπως τα drones (αν και, χωρίς δικό του ραντάρ, η αέρος- αέρος δράση του περιορίζεται- πρέπει δηλαδή να καθοδηγείται από άλλες φιλικές δυνάμεις). Μεταξύ των όπλων για την κύρια αποστολή του, πέρα από το πυροβόλο του, περιλαμβάνονται πύραυλοι AGM-65 Maverick και «έξυπνες» ρουκέτες με συστήματα καθοδήγησης APKWS II. Επίσης, φέρει απορριπτόμενη δεξαμενή καυσίμου για αυξημένη διάρκεια παραμονής σε πτήση.
Το Α-10 προορίζεται να αποσυρθεί σχετικά σύντομα (η απόσυρση όλου του στόλου των περίπου 160 αεροσκαφών είχε προγραμματιστεί για τα τέλη του 2026). Ωστόσο προς το παρόν εξακολουθεί να παραμένει σε δράση.
