Μια σπάνια ματιά στην πιο προσωπική πλευρά της βασίλισσας Ελισάβετ θα έχουν φέτος οι επισκέπτες στη Σκωτία, καθώς για πρώτη φορά ανοίγουν στο κοινό τα ιδιωτικά της διαμερίσματα στο παλάτι του Χόλιρουντχαους, την επίσημη βασιλική κατοικία στο Εδιμβούργο.
Το Holyroodhouse, ένας χώρος στενά συνδεδεμένος με τη ζωή και την παρουσία της εκλιπούσας μονάρχη στη Σκωτία, ετοιμάζεται να υποδεχθεί το κοινό σε σημεία που μέχρι σήμερα παρέμεναν κλειστά για τις ξεναγήσεις. Πρόκειται για τα δωμάτια όπου η Ελισάβετ περνούσε πιο ήσυχες, ιδιωτικές στιγμές μακριά από το επίσημο τελετουργικό της δημόσιας ζωής.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 21 Μαΐου έως τις 10 Σεπτεμβρίου 2026 και θα δώσει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να δουν, μεταξύ άλλων, την αίθουσα πρωινού όπου η βασίλισσα έτρωγε με τον πρίγκιπα Φίλιππο, αλλά και το προσωπικό της βεστιάριο, όπου εξακολουθούν να φυλάσσονται χαρακτηριστικά σύνολα και αντικείμενα της καθημερινότητάς της.
Σύμφωνα με το Royal Collection Trust, το παλάτι αποτέλεσε σκηνικό πολλών σημαντικών στιγμών κατά τη διάρκεια της μακράς βασιλείας της. Τα ιδιωτικά διαμερίσματα της Ελισάβετ και του Φιλίππου βρίσκονταν στην ανατολική πλευρά του κτιρίου, με θέα στους κήπους και στο Πάρκο Χόλιρουντ, ενώ τα δωμάτια περιγράφονται ως λιτά διακοσμημένα και αποκαλυπτικά για την πιο ανθρώπινη, καθημερινή πλευρά της βασιλικής ζωής.
Η σχέση της βασίλισσας με τη Σκωτία ήταν βαθιά και διαχρονική. Η Ελισάβετ αγαπούσε ιδιαίτερα τη χώρα και επισκεπτόταν το Holyroodhouse όποτε μπορούσε, αναζητώντας στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης. Δεν είναι τυχαίο ότι η Σκωτία συνδέθηκε και με το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής της.
Η βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ πέθανε στο Κάστρο Μπαλμόραλ στις 8 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 96 ετών. Το φέρετρό της μεταφέρθηκε οδικώς στο Χόλιρουντχαους, όπου αναπαύθηκε στην Αίθουσα του Θρόνου, πριν ακολουθήσει η πομπή προς τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Γάιλου στο Εδιμβούργο και στη συνέχεια το ταξίδι για το Λονδίνο, ενόψει της κρατικής κηδείας.
Το άνοιγμα των ιδιωτικών της χώρων δεν αποτελεί μόνο ένα ιστορικό γεγονός για τους επισκέπτες και τους λάτρεις της βρετανικής μοναρχίας. Είναι ταυτόχρονα μια συμβολική χειρονομία μνήμης, που επιχειρεί να φωτίσει την πιο αθέατη πλευρά μιας γυναίκας που έζησε σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της υπό το βλέμμα της Ιστορίας.
