Ένας τεράστιος όγκος βράχου, βαθιά κάτω από τη Χαβάη, φαίνεται να είναι στερεός και πλούσιος σε σίδηρο, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Αυτός ο «κολοσσός» βρίσκεται περίπου 2.900 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης και μπορεί να «στερεώνει» το ηφαίστειο της Χαβάης, περιορίζοντας την άνοδο του καυτού μανδύα που δημιουργεί τα ηφαίστεια και τα νησιά της περιοχής.
Η σεισμολόγος Doyeon Kim από το Imperial College του Λονδίνου εξηγεί ότι επειδή ο όγκος είναι πλούσιος σε σίδηρο, είναι πιο αγώγιμος θερμικά. Αυτό βοηθά το ηφαιστειακό «στέλεχος» να διατηρηθεί ενεργό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Οι επιστήμονες μελετούν αυτές τις περιοχές, γνωστές ως ζώνες υπερχαμηλής ταχύτητας (ULVZ), παρακολουθώντας πώς επιβραδύνονται τα σεισμικά κύματα. Οι μεγα-ULVZ, όπως αυτή κάτω από τη Χαβάη, είναι οι μεγαλύτερες και μπορούν να εκτείνονται εκατοντάδες χιλιόμετρα. Συχνά εμφανίζονται κοντά σε ηφαίστεια, όπως στη Χαβάη, την Ισλανδία και τα νησιά Μαρκέζας.
Η Kim σημειώνει ότι οι ULVZ δεν είναι όλες ίδιες: κάποιες προέρχονται από παλιά υποβυθισμένα κομμάτια φλοιού του ωκεανού, ενώ άλλες ίσως περιέχουν υλικό από τον πυρήνα της Γης. Μελετώντας αυτές τις ζώνες, οι επιστήμονες ελπίζουν να κατανοήσουν καλύτερα όχι μόνο τη Γη αλλά και την εξέλιξη άλλων πλανητών.
Χρησιμοποιώντας νέες τεχνικές που συνδυάζουν διαφορετικά σεισμικά κύματα, η ομάδα της Kim κατάφερε να δείξει ότι η ζώνη κάτω από τη Χαβάη είναι κυρίως στερεή και σιδηρούχα, αποκλείοντας προηγούμενες θεωρίες που την θεωρούσαν υπερ-λιωμένη.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο Science Advances.
