Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε το πρωί της Τετάρτης η εξομολόγηση της Φωτεινής Πετρογιάννη στον αέρα της εκπομπής «Το Πρωινό» για την απώλεια του αγαπημένου της πατέρα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα μέσα του περασμένου Οκτώβρη.
Με αφορμή τις δηλώσεις της συζύγου του Μανούσου Μανουσάκη για την απώλειά του, η Φωτεινή Πετρογιάννη, ένιωσε να ταυτίζεται μαζί της και μίλησε πρώτη φορά από καρδιάς για τον χαμό του πατέρα της: «Θέλω να σας πω κάτι για το οποίο ντρέπομαι. Τόσα χρόνια, επειδή στην οικογένειά μας δεν είχαμε βιώσει μια πολύ μεγάλη απώλεια, κάποιος πολύ δικός μας άνθρωπος να φύγει από τη ζωή, όταν άκουγα τέτοιες ιστορίες, ότι κάποιος άνθρωπος προσπαθεί να επικοινωνήσει με έναν άνθρωπο που έχει “φύγει”, όχι ακριβώς το κορόιδευα, κάπως μέσα μου έλεγα ότι δεν το καταλαβαίνω και πολύ αυτό.
«Τώρα που έφυγε ο μπαμπάς μου και ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω και θεωρώ ότι δεν θα το συνειδητοποιήσω και ποτέ ότι έφυγε, έχω μια πολύ μεγάλη άρνηση, προσπαθώ να βρω κάτι να κρατηθώ κάθε φορά» συνέχισε η Φωτεινή Πετρογιάννη. «Να σκεφτώ ότι κάπου είναι ο μπαμπάς μου. Ψάχνεις να πιαστείς από οτιδήποτε μπορεί να συμβαίνει στον χώρο για να θεωρήσεις ότι ο άνθρωπός σου κάπου είναι εδώ και δεν έχει φύγει και ότι έχεις κάποιου είδους επικοινωνία μαζί του. Ζητώ συγγνώμη για όλες αυτές τις σκέψεις που έκανα όλα αυτά τα χρόνια για το τι άκουγα».
Φωτεινή Πετρογιάννη: «Πηγαίνω στο νεκροταφείο και κοιτάζω τη φωτογραφία του»
Σε επικοινωνία που είχε η HuffPost με τη Φωτεινή Πετρογιάννη, εξομολογήθηκε πως πολλά βράδια που ο ενός έτους γιος της ξυπνάει, φωνάζει “παππού”, παρόλο που τον είχε δει ελάχιστα στη βρεφική ηλικία, οπότε είναι δύσκολο να έχει μνήμες μαζί από εκείνον. «Δεν πιστεύω σε μεταφυσικούς παραλογισμούς, αλλά όταν συμβαίνει αυτό θες να πιστέψεις ότι ο άνθρωπος που έχεις χάσει είναι ακόμα εδώ. Εγώ δεν το έχω ακόμα χωνέψει ότι δεν είναι πια στη ζωή ο πατέρας μου. Κάθε φορά που πάω στο νεκροταφείο και κοιτάζω τη φωτογραφία του δεν πιστεύω ότι δεν είναι πια μαζί μας. Μου είναι πολύ δύσκολο να το συνειδητοποιήσω, μου είναι ακόμα κάτι ξένο».
Η ίδια παραδέχεται ότι ήταν πάντα πολύ δεμένη μαζί του: «Έχουμε περάσει πολύ χρόνο μαζί από την παιδική μου ηλικία». Είχε προλάβει να του πει όσα ήθελε πριν τον αποχωριστεί για πάντα; «Ευτυχώς ναι, γιατί είχαμε πάει να τον χάσουμε ξανά το περασμένο καλοκαίρι, οπότε είχα προλάβει να του μιλήσω και ήταν κάτι πολύ απελευρωτικό».
