ΤΟ BLOG
08/03/2020 07:37 EET | Updated 08/03/2020 07:41 EET

Οι Μάγισσες της Νυρεμβέργης - Για την Απελευθέρωση των Γυναικών από την πορνεία

Για την Απελευθέρωση των Γυναικών από την πορνεία

‘’ Η πορνεία δεν νομιμοποιείται, καταργείται’’

Στη Νυρεμβέργη, στα όρια με την παλαιά πόλη βρέθηκαν διαβαίνοντας την τάφρο.Από ιδιοτροπία δεν ακολούθησαν τη λεωφόρο παρ` ότι η νύχτα είχε απλωθεί για τα καλά. Την πρώτη είσοδο στην πόλη επιδίωξαν μέσα από τα τείχη που μπροστά τους ορθώνονταν επιβλητικά ως φρουροί της Μεσαιωνικής Μνήμης. Φαινόταν ιεροσυλία να τα παρακάμψεις.Οι πέτρινες καμάρες διατηρούσαν στο φαντασιακό τη σιδερόφρακτη πύλη πουπροστάτευε την πόλη από τους εχθρούς. Ο μεσαιωνικός πύργος Spittlertor πλησίον της οδού Frauentormauer, αποτελεί διακριτικό γνώρισμα τηςπαλαιάς πόλης, καθώς άντεξε στον χρόνο, ακόμα και κατά τη διάρκεια τουΔευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Ανδριανή Στράνη
Μεσαιωνικός Πύργος Spittlertor

Σήμερα, καθώς η πόλη δεν απειλείται πλέον τα αφρούρητα περάσματαδιευκόλυναν την είσοδο της παρέας εντός των τειχών. Αιφνιδιάστηκαν. Τοπέρασμα στην πλακόστρωτη οδό αποκάλυψε τη σύγχρονη βαρβαρότητα στο ‘’φιλελεύθερο’’εμπορικό ‘’κέντρο τουέρωτα’’. Κανα δυό εποχιακοί φρουροί - αγαπητικοί(loverboys) έκαναν βάρδια αθόρυβα τοίχο-τοίχο αποφεύγοντας τα φώτα πουχρωμάτιζαν τον δρόμο κόκκινο. Ο δρόμος ήταν σύντομος από τη μέσα πλευράτου τείχους και μεταξύ δυο πυλών , σύντομος, όσο και η ηδονή στα σπίτια της ‘’χαράς’’.Ιδού, μπροστά τους η νόμιμη και φορολογούμενη πορνεία της Frauentormauer. 

Ανδριανή Στράνη
Frauentormauer γωνία

Ηαρχή της νομιμότητας έγινε με τον περίφημο νόμο Prost 2002, όταν οκαγκελάριος σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Φριτς Κουρτ Σρέντερ εισήγαγε τοννόμο για την αποποινικοποίηση της πορνείας. Ο στόχος αυτής της νομοθετικήςρύθμισης από την Γερμανική Βουλή ήταν η προστασία των ιερόδουλων, ηπροστασία της δημόσιας υγείας, η απενοχοποίηση της πορνείας και η μετατροπήαυτής σε επάγγελμα με ασφαλιστική κάλυψη, φορολογία, σύνταξη κ.λ.π. Με τοντρόπο αυτό ο Πράσινος κυβερνητικός συνασπισμός άναψε το πράσινο φως για τη νομιμοποίηση των κόκκινων φαναριών. Κάπως έτσι εμφανίστηκαν νομιμοποιημένες και οι βιτρίνες της Frauentormauer.

Τα δωμάτια- βιτρίνες εμφανίζονται στη σειρά, το ένα δίπλα στο άλλο, ισόγεια καιυπερυψωμένα, τόσο όσο να νιώθει ο πελάτης ότι μπορεί να προσεγγίσει τοεμπόρευμα της επιθυμίας του. ‘’Γυμνές’’ γυναίκες στέκονταν σε πρώτο πλάνο στοδωμάτιο κοντά σε χαμηλή πύλη. Οι Μάγισσες του Α. Ντύρερ σκέφθηκε η παρέα.Στα δωμάτια του τρόμου, μονολόγησε ο Κ.Μέσα από το τζάμι και σε απόσταση καυτής ανάσας από τον επίδοξο πελάτη ημισόγυμνη μάγισσα λικνιζόταν σε περιστρεφόμενο σκαμπώ. Χτυπημένηκυριολεκτικά από το φως του προβολέα και με τσιγάρο κρεμασμένο στις άκρεςτων χειλιών, βαμμένων με δόση σαρκασμού. Το βλέμμα στόχευε στο δρόμο και σε ευθεία βολή με τονπεραστικό που τον ανάγκαζε να χαμηλώσει τα μάτια. Το σκηνικό ήταν στημένο στοημίφως με λιλά λεπτομέρειες γύρω από το μαύρο σιδερένιο κρεββάτι σε αναμονή. Όσο με το βλέμμα της εκείνη μάγευε τον δρόμο,το ανοικτό παραβάν πολλά υποσχόμενο επέτρεπε τη θέαση του χώρου. Κλειστότην ώρα της ‘’χαράς’’ τόνιζε τη μαυρίλα και τη στενότητα του τόπου. Δίπλα καιπαραδίπλα ακριβώς φιλελευθερίων ηθών Κυρίες πλάσαραν τα κάλλη τους. ‘’Αξιόλογο απόκτημα της πόλης μας οι βιτρίνες της Νυρεμβέργης’’, είπε ο Χ. (απότις λίγες και μετρημένες κουβέντες που ξεστόμισε ο έμπειρος ατζέντης τηςπεριοχής). Η μεσαιωνική Νυρεμβέργη με τις μοντέρνες βιτρίνες δεν άργησε να κλέψει το κλέος του φιλελεύθερου Άμστερνταμ. Αλλά όπως η Ελευθερία θέλει τηφύλαξή της έτσι και κάθε εμπορικό κέντρο έχει τη φύλαξή του. Έχουν γνώση καιγνώμη οι φύλακες, οι φύλακες της βίας του αγοραίου έρωτα.

 

Ανδριανή Στράνη
Frauentormauer μεταξύ των πυλών

Απέναντι σ` αυτήν τη ‘’φύλαξη’’ και την ανοχή της κοινωνίας στη βία τωνγυναικών, η Γερμανίδα Dr. Ingebor Kraus (Κλινική Ψυχοθεραπεύτρια με ειδίκευση στην Ψυχοτραυματολογία) μαζί με άλλους επιστήμονες στη γνωστή ιστοσελίδαTrauma and Prostitution(Τραύμα και Πορνεία)-‘’Επιστήμονες για έναν κόσμο χωρίς πορνεία’’, υποστήριξε ότι ο πληρωμένος έρωτας επιτίθεται και τραυματίζει τοσώμα και την ψυχή ενώ παράλληλα κατέστησε σαφές σε μια σειρά άρθρων, μελετών και εισηγήσεων σε διεθνή συνέδρια, ότι η πορνεία δεν τροποποιείται (νομιμοποιείται) αλλά καταργείται.

Ωστόσο, η D. ένα από τα κορίτσια της βιτρίνας που με δυσκολία δέχθηκε ναμιλήσει, διαφώνησε με την παραπάνω άποψη, αφού όπως είπε με τη θέλησή τηςέκανε αυτό το ‘’επάγγελμα’’. Και αυτή ίσως είναι η πιο επικίνδυνη άποψη, αφούενσωματώνει κυριολεκτικά την αποδοχή της πορνείας (βίας) στη γυναικεία φύση. Η ‘’ εθελοντική’’ πορνεία είναι συχνά χειρότερη από την καταναγκαστική πορνεία. Το κορίτσι-εμπόρευμα φάνηκε να είχε εξοικειωθεί με τη βία από παιδί αλλά ήτανκαθαρό πως με τη δήθεν ξεγνοιασιά απέναντι στην ίδια την εκμετάλλευσή τηςεπιδίωκε να υπερκεράσει τη θλίψη. Ωστόσο, η κατάθλιψη ήταν ολοφάνερη στοπρόσωπό της.

Όπως υποστηρίζει η Dr. Ingeborg Kraus η πορνεία είναι ταπεινωτική και εξουθενωτική αφού για να μπορέσει μια γυναίκα να επιτρέψει σεαγνώστους τη σωματική διείσδυση και επαφή θα πρέπει να εξαφανίσεισυναισθήματα όπως ντροπή, φόβο, αηδία, αγάπη και να αποστασιοποιηθεί απότον εαυτό της. Ο ορισμός της αλλοτρίωσης.

Η D. άνετη μέσα στην αποκαλυπτική εμφάνιση της βιτρίνας μιλούσε στο κινητόχαϊδεύοντας τις ξανθές μπούκλες. Τη νύχτα. Τη μέρα της συνάντησης για τησυνέντευξη, βορειοδυτικά της πόλης σε καφέ κοντά στο σπίτι του A. Durer, ήτανσκεπασμένη με παλτό μέχρι τ` αυτιά και προσπαθούσε να μιλήσει για την αλήθεια που την έφερε στη Γερμανία ( το bordello της Ευρώπης,σύμφωνα μεδημοσιευμένες έρευνες σχετικές με το θέμα). Αυτήη αλήθεια ήταν η φτώχεια και η ανεργία. Η D. ήταν ‘’εισαγόμενη’’, αφού το 95% των εκδιδόμενων γυναικών στη Γερμανία προέρχονται από άλλες χώρες. Η φτώχεια στη χώρα τηςαλλά και της ίδιας μείωσε τις αντιστάσεις της όταν επιτήδειοι μεταφορείς ειδικοίστο trafficking γυναικών διαφήμιζαν τη Γερμανίαως χώρα μοντέλο της ελεύθερης και νόμιμης αγοράς sex. Η μεγάλη Prostitute, είπε γελώντας η D. και οσυνομιλητής από την αφήγηση θυμήθηκε την Βαβυλώνα, την Μεγάλη Πόρνη τηςΒίβλου. Εξάλλου ζούσαν κυριολεκτικά την εποχή της Βαβέλ. Η μεγάλη σύγχυση γλωσσών και σωμάτων.

Η κουβέντα συνεχίστηκε με κενά χρόνου και φόβου. Στη φωνή της δεν διέκρινεκανείς θυμό αλλά μόνο αποδοχή και συμβιβασμό για την κατάσταση που βίωνε.Δεν ήταν η πρώτη και η μοναδική του επαγγέλματος όπως είπε και φάνηκε ναπαρηγορείται με αυτή την ιδέα. Πολλά κορίτσια γνώριζε από την πατρίδα της πουπωλούσαν το κορμί τους κομμάτι- κομμάτι στη Γερμανία. Όπως και από άλλεςχαμένες πατρίδες, σκέφθηκε ο συνομιλητής, με τα χρέη που κατασκεύαζε η παγκοσμιοποίηση των αγορών εκπορνεύοντας Λαούς και Ανθρώπους. 

Αποτελεί Ειρωνεία το γεγονός ότι στη Γερμανία οι οίκοι ανοχής ενθαρρύνονται να προχωρούν σε ‘’αξιολογήσεις’’ και να επιβραβεύονται με αστέρια και στέμματα. Ένα καλοστημένο σκηνικό της μεταμοντέρνας κοινωνίας που δίνει κυρίαρχη αξία στη μετρήσιμη αποδοτικότητα και το κέρδος από την Παιδεία έως και την Πορνεία.

Η D. το σχολείο το άφησε νωρίς. Έτσι την άφησε κι` εκείνο. Πέντε παιδιά στηνοικογένεια, όλο γκρίνια και τσακωμοί. Αρχικά δούλεψε στο εργοστάσιο τηςγειτονιάς της που είχε μεταφερθεί εκεί από τη μητρόπολη του καπιταλισμού. Τομεροκάματο ήταν εξευτελιστικό όπως και το μεσαιωνικό εργασιακό καθεστώς γιατις κοπέλες που δούλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η πρώτη Αλλοτρίωση.Κάπως έτσι συνεχίστηκε και η αποδοχή της προσβολής και της υποταγής στη ζωήτης. Μια ζωή με χαμηλή αυτοεκτίμηση και προσδοκία. Η μητέρα της έφυγε χρόνιαπριν για τη Γερμανία, καθαρίστρια σε τουαλέτες αλυσίδας ταχυφαγείου της εθνικής οδού. Η οικογένεια διαλύθηκε. Τα χρέη στην πατρίδα ήταν πολλά. Η D. ξεπλήρωνε το έναχρέος με άλλο που είχε κατασκευαστεί στη βιτρίνα της Νυρεμβέργης. Να μαγεύει τους περαστικούς. Προς το παρόν η Frauentormauer(ο δρόμος με τις Κυρίες εντός των τειχών ) ήταν μονόδρομος και μαθητεία στην αλλοτρίωση...

Παρά τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τη διαχείριση του προβλήματος, από τοαποτέλεσμα φάνηκε ότι η αποποινικοποίηση της πορνείας όχι μόνο απέτυχε αλλά εξυπηρέτησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον κόσμο του εγκλήματος.

Σύμφωναμε εκτιμήσεις της Γερμανικής αστυνομίας, από το 2000 και μετά η πορνείααυξήθηκε θεαματικά και εξελίχθηκε σε σωματεμπορία και στυγνή εκμετάλλευσητων γυναικών. Ως εκ τούτου, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί ηπορνεία ως επάγγελμα, ούτε να υποστηριχθεί ότι συνδέεται με τη σεξουαλικήαπελευθέρωση και την εκούσια αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος.

Αντίθεταη εμπορευματοποίηση του sex είναι ένα ανοιχτό τραύμα που αιμορραγεί όχι μόνο για τις εκδιδόμενες γυναίκες αλλά και για τις ανθρώπινες σχέσεις, την οικογένεια και την ισότητα των φύλων.Με την συγκάλυψη της πορνείας από το Νόμο καλλιεργείται η αντίληψη ότι ηπορνεία είναι νόμιμο και ‘’υγειονομικά’’ ελεγχόμενο επάγγελμα ενώ στηνπραγματικότητα ηΠολιτεία δημιουργεί συνυπεύθυνους πολίτες – πελάτες πουθεωρούν ότι με τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν συγκεκριμένα σημεία τουσώματος στην ελεύθερη αγορά.

gionnixxx via Getty Images

Αποτελεί Ειρωνεία το γεγονός ότι στηΓερμανία οι οίκοι ανοχής ενθαρρύνονται να προχωρούν σε ‘’αξιολογήσεις’’ και να επιβραβεύονται με αστέρια και στέμματα. Ένα καλοστημένο σκηνικό της μεταμοντέρνας κοινωνίας που δίνει κυρίαρχη αξία στη μετρήσιμη αποδοτικότητακαι το κέρδος από την Παιδεία έως και την Πορνεία. Σχολεία, πορνεία, ξενοδοχείακαι επιχειρήσεις επιβάλλεται να είναι όλα αξιολογημένα και πιστοποιημένα. Μεαστέρια και στέμματα. Με αστέρια χωρίς φως και στέμματα χωρίς παλάτια. Ζούμε την εποχή της ‘’αξιολόγησης’’σε έναν κόσμο με άλλες αξίες ή μάλλον χωρίς αξίες.

Στη Γερμανία από το 2015, η Dr. Ingeborg Kraus, ως μέλος της ΓερμανικήςΕταιρείας Ψυχοτραυματολογίας και της Ευρωπαικής Εταιρείας για τη Μελέτη τουΤραυματικού Άγχους, με επίκεντρο την Καρλσρούη, ξεκίνησε τον αγώνα για την κατάργηση τηςπορνείας με την συνεργασία ειδικών επιστημόνωναπ`όλο τον κόσμο.Ωστόσο, η D. αγνοούσε και αδιαφορούσε για το έργο αυτό.Εξάλλου στις βιτρίνες της Frauentormauer δεν είχε και πολλές επιλογές. Οι μόνεςίσως δικές της επιλογές ήταν οι πόζες μπροστά στα εκτυφλωτικά πολύχρωμα φώτα. Τον Albrecht Durer(1471 - 1528) δεν τον γνώριζε. Ούτε το έργο του. Επιστρέφοντας στοκέντρο της πόλης, ο φίλος της παρέας και μόνιμος κάτοικος της Νυρεμβέργης, τηςέδειξε το σπίτι του μεγάλου ζωγράφου και χαράκτη. Εκείνη χαμογέλασε κάπωςαμήχανα και συγκρατημένα τους αποχαιρέτησε.

Δυο μέρες μετά, η Μάγισσα του Durer εξαφανίστηκε. Στο δωμάτιο – βιτρίναεμφανίστηκε άλλη νεαρή ύπαρξη με άλλα χρώματα και σκηνικό. Η παρέα δενάργησε να καταλάβει ότι σε αυτόν τον δρόμο , στο μεσαιωνικό ‘’καταφύγιο των γυναικών’’(1381), έως και σήμερα δεν άλλαζε τίποτα για τις γυναίκες.Ένα βράδυ, όταν τα φώτα έσβησαν και τελείωσε η βάρδια τηςβιτρίνας, η νεαρή που απομακρυνόταν στο πλακόστρωτο, άβαφη και χωρίςπερούκα ήταν η ίδια η D. Ο φόβος την μεταμόρφωσε σε Άλλη. Άραγε ποιος ξέρει πόσες μεταμορφώσεις ακόμα θα αναγκαζόταν να υποστεί στη ζωή της μέχρι να γίνειΆγγελος.

 

Υ.Γ Το παρόν άρθρο είναι αποτέλεσμα επιτόπιας αυτοψίας και έρευνας για την πορνεία στη Νυρεμβέργη.