ΤΟ BLOG
13/02/2019 09:27 EET | Updated 13/02/2019 09:32 EET

Πνευματικά κενοτάφια;

Το ερώτημα είναι αν νοείται ‘’γραμμιτζής’’ διανοούμενος.

Associated Press

Μοιρολατρούντες

στις κινήσεις,

λεηλατώντες το ψωμί,

κοιμούνται μακαρίως

σε πράγματα ανονείρευτα

κι επικινδύνως στατικά 

Κ.Γ.Σταλίδης, Μες στα νωχελικά τοπία

 

Τον τελευταίο καιρό έχουμε γίνει όλοι μάρτυρες ενός γενικευμένου [ανήθικου;] πανικού από μερίδα του πολιτικού προσωπικού, το οποίο δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται.

Αυτομολήσεις [κομματικές], αυτοαναιρέσεις [ιδεολογικές], αυτοακυρώσεις [ηθικές], αυτοχειρίες [πολιτικές] κάθε είδους και τιμής απέδειξαν έναν ιδιότυπο αυτισμό [ή μήπως εαυτουλισμό;] ορισμένων εκπροσώπων του λαού [ποιού ακριβώς λαού είναι το μέγα ερώτημα: του ψηφίσαντος, του επευφημούντος ή του απορημένου;].

Κάποιοι μάλιστα έχουν αναγάγει τις κινήσεις τους σε φιλοσοφική λίθο, την οποία [νομίζουν ότι] τη χαρίζουν στην Κυβερνώσα Αριστερά, ενώ στην πραγματικότητα την αφαιρούν από το ηθικό πλεονέκτημα των αριστερών. Συνοδοί μαζί τους και μερικοί διανοούμενοι , άξιοι κατά τα άλλα, οι οποίοι αισθάνονται ως χρέος να υπερασπιστούν το μη-υπερασπίσιμο.

Μ’αυτά και μ’αυτά αναρωτιέμαι πάνω σε ποιές ηθικές και κοινωνικές έννοιες εργάζεται και προβληματίζεται ο έλληνας διανοούμενος. Κι εντέλει τί ακριβώς [θέλει να ] συμβολίζει; Την υπεράσπιση καθαρών ιδεών και αξιών ή τη συγκάλυψη αμφισβητούμενων πολιτικών; Διακατέχεται άραγε από ορθολογισμό ή μήπως υποκύπτει στο ρόλο του μάγου των ΜΜΕ ή του παραγωγού μύθων και ‘’αληθειών’’ μιάς πολιτικής χρήσης;

Καθώς οι περισσότεροι προέρχονται από τις ανώτερες τάξεις των εχόντων και κατεχόντων οι ‘’αποκλίνουσες απόψεις τους’’ πολλές φορές υποκρύπτουν μία υποδόρεια ευθυγράμμιση με τα ταξικά τους πρότυπα [εντέχνως αντεστραμμένα]. Κάτι σαν ελίτ στην υπηρεσία του λαού[και του λαϊκισμού;]. Καθώς μιλάνε πολύ και πράττουν λίγα λαμβάνουν το πρόσημο [παράσημο;] του δεξιού ή του αριστερού άλλοτε λόγω των άσφαιρων χρησμών τους, άλλοτε από φυσικές συγγένειες κι άλλοτε πολιτικής παρέας ένεκεν.

Το ερώτημα είναι αν νοείται ‘’γραμμιτζής’’ διανοούμενος, κάποιος δηλαδή πνευματικός άνθρωπος που νοιώθει [είναι;] υπο-χρεωμένος να υπακούει τις εντολές του κόμματος, ακόμα κι αν αυτές εκφεύγουν των αληθειών ή αναφέρονται σε ‘’κούφιες ιδέες’’. Οι νεοκομφορμιστές με τις αυταπάτες αντιδρούν στο Διαφωτισμό και την ορθή διάγνωση των πραγμάτων και της κατάστασης και παραμορφώνουν το ιδεολογικό σύστημα [αλλοιώνοντας το περιεχόμενο, τις έννοιες, τους όρους και τις λέξεις].

Η Ελλάδα, χρόνια τώρα, αναζητούσε νέους πολιτικούς. Πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα ψάχνουμε με το φανάρι να βρούμε καθαρούς κι ελεύθερους, ανεξάρτητους ή απεξαρτημένους, από τα χαλκεία και τα ηνία της εξουσίας, διανοούμενους.

ΥΓ.’Οι μνηστήρες,απ’ότι λένε, βαρέθηκαν

τα γλέντια κι έφυγαν.

Όσο για τον Οδυσσέα

αυτός ακόμη ταξιδεύει’’ [Αλεξάνδρα Γαλανού,Πηνελόπες]

Sponsored Post