Ο λαός μπορεί να λέει «Από το ολότελα καλή και η Παναγιώταινα», αλλά θέλω ευθέως να ρωτήσω τους κυβερνητικούς παράγοντες κι που ψήφισαν στο υπουργικό συμβούλιο 920 ευρώ ως κατώτατο μισθό, αφαιρουμένων όμως και των κρατήσεων, αν αυτά μπορεί να είναι χρήματα για να στρώσει κάποιος μια συμβατή ζωή με την ακρίβεια που μαστίζει την καθημερινότητά σε όλους τους τομείς.
Θα πρότεινα να μην καμαρώνει η κυβέρνηση για αυτήν την αύξηση. Για αυτήν την παροχή.
Αλλά σαφώς θα ήταν ευπρόσδεκτη εάν συνδυαζόταν με μια γενναία συρρίκνωση του κόστους διαβίωσης. Μόνο που σε αυτό τον τομέα υπάρχει πλήρης διαχειριστική αποτυχία. Και αυτή την αποτυχία την καταγράφουν συνεχώς οι δημοσκοπήσεις. Και είναι ορατό ότι θα την βρει μπροστά της η κυβερνητική παράταξη στις επόμενες κάλπες.
Εάν θέλει μπορεί να ισορροπήσει την κατάσταση. Αλλά προφανώς ισχύει αυτό που έγραφα τις προάλλες και που το έχω συζητήσει και στα βίντεο με τον καλό φίλο και συνάδελφο Πάνο Κολιοπσπνο. Η κυβέρνηση προτιμά να γεμίζει το κομπόδεμα από τις εισπράξεις του ΦΠΑ και τους φόρους, ακόμα και των τσουχτερών καυσίμων για να έχει να δίνει στην τελική ευθεία των εκλογών. Απολύτως πολιτικάντικη σκέψη και στρατηγική.
Πάντως στην προκειμένη περίπτωση η Παναγιώταινα ούτε καλή, είναι ούτε φτάνει.
