Το πώς κατάφερε να φτάσει σε αυτή την ηλικία χωρίς να κάνει καταχρήσεις εξήγησε ο Γιάννης Βογιατζής, αποδίδοντας σημαντικό ρόλο στις συμβουλές και τις αρχές της μητέρας του, την οποία χαρακτήρισε σοφή γυναίκα.
Ο αγαπημένος ηθοποιός στάθηκε στις συνήθειές του και σε όσα πιστεύει ότι συνέβαλαν στη μακροζωία του. Όπως ανέφερε, δεν ακολουθούσε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα γυμναστικής, φρόντιζε όμως να διατηρεί το μέτρο σε κάθε πτυχή της ζωής του.
«Είμαι 105 ετών», ανέφερε αρχικά ο Γιάννης Βογιατζής. Όταν ο Σταύρος Θεοδωράκης τού επισήμανε πως είχε προσθέσει χρόνια στην ηλικία του, εκείνος απάντησε με χιούμορ: «Ήμουν πολύ μικρός τότε και δεν θυμάμαι. Το 1926 γεννήθηκα».
Ερωτηθείς για το μυστικό της μακροζωίας του, ο ηθοποιός αστειεύτηκε λέγοντας: «Όταν γυρίσω από τον Άγιο Πέτρο, θα σου πω τα νέα». Στη συνέχεια, ωστόσο, αναφέρθηκε πιο αναλυτικά στις συνήθειες που διαμόρφωσαν την καθημερινότητά του.
«Βοήθησε πολύ το διάβασμα. Δεν ήμουν ποτέ κοιλιόδουλος, ίσως κι αυτό με βοήθησε. Καταχρήσεις δεν έκανα. Καμιά φορά έπινα, αλλά όχι οινόπνευμα που λένε. Θα έπινα ένα πολύ ωραίο κρασί. Αυτό το παν μέτρον άριστον, είναι σωστά βαλμένο. Εγώ δεν έκανα καταχρήσεις εκ των πραγμάτων, γιατί είχα μια μάνα σοφή. Ό,τι μου έλεγε ήξερα ότι ήταν χρυσάφι. Και τηρούσαμε τις αρχές της μάνας μου».
Μιλώντας για τη μητέρα του, ο Γιάννης Βογιατζής θυμήθηκε με συγκίνηση τις στερήσεις που βίωσε η οικογένειά του κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όπως αποκάλυψε, εκείνη συχνά προσποιούνταν πως δεν πεινούσε, προκειμένου να εξασφαλίσει περισσότερο φαγητό για τα δύο παιδιά της.
«Θυμάμαι πάντοτε τη μάνα μου να λέει “πάλι δεν θέλω να φάω, δεν έχω όρεξη”. Έκανε ότι δεν ήθελε να φάει, για να φάνε τα δύο αγόρια της, εγώ και ο αδελφός μου. Παρίστανε ότι δεν πεινούσε», εξομολογήθηκε.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε, επίσης, στην αφοσίωση που έδειχνε στην υποκριτική και στην προετοιμασία του για κάθε επαγγελματική υποχρέωση. Όπως περιέγραψε, όταν επρόκειτο να έχει γύρισμα την επόμενη ημέρα, περνούσε τη νύχτα μελετώντας τα λόγια του.
«Όταν είχα γύρισμα την επόμενη μέρα, δεν κοιμόμουν τη νύχτα. Ήμουν στο κείμενο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του για τη διαδρομή που διένυσε στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, καθώς και για τους ανθρώπους που γνώρισε μέσα από τη δουλειά του.
«Αισθάνομαι ευτυχής που έζησα αυτή τη ζωή του ελληνικού κινηματογράφου, του ελληνικού θεάτρου γιατί γνώρισα ανθρώπους σωστούς, αληθινούς και από αυτούς έκρινα πολλά πράγματα», πρόσθεσε.
