Η ιστορία του Theo Sarapo δεν είναι απλώς ένα υποσημείωμα στη ζωή της Edith Piaf. Είναι ένα σχεδόν κινηματογραφικό κεφάλαιο για έναν νεαρό Έλληνα της διασποράς που γνώρισε την πιο εμβληματική φωνή της Γαλλίας, ερωτεύτηκε μια γυναίκα ήδη καταπονημένη από την αρρώστια και τη δόξα, και βρέθηκε να πολεμά όχι για μια κληρονομιά, αλλά για την αξιοπρέπεια της μνήμης της.
Ο Theo Sarapo γεννήθηκε ως Θεοφάνης Λαμπουκάς στο Παρίσι, στις 26 Ιανουαρίου 1936, σε οικογένεια ελληνικής καταγωγής. Πριν περάσει στη μουσική, είχε δουλέψει ως κομμωτής, ενώ η ζωή του άλλαξε όταν μπήκε στον κύκλο της Edith Piaf μέσω ανθρώπων του στενού της περιβάλλοντος. Εκείνη διέκρινε σε αυτόν όχι μόνο μια νεανική γοητεία, αλλά και μια φωνή που μπορούσε να δουλευτεί. Του έδωσε καλλιτεχνική ώθηση και, σύμφωνα με τις πιο γνωστές βιογραφικές αναφορές, ακόμη και το ψευδώνυμο “Sarapo”, που παραπέμπει ηχητικά στο ελληνικό «σ’ αγαπώ» όταν προφέρεται με γαλλική χροιά.
Η σχέση τους προκάλεσε εξαρχής σχόλια. Η Piaf ήταν περίπου είκοσι χρόνια μεγαλύτερή του και ήδη σοβαρά επιβαρυμένη στην υγεία της. Παντρεύτηκαν στις 9 Οκτωβρίου 1962 με ορθόδοξη τελετή, σε έναν γάμο που τροφοδότησε την κοσμική περιέργεια και τη δημοσιογραφική καχυποψία. Ο νεαρός Έλληνας παρουσιάστηκε από αρκετούς ως opportunist, όμως η δημόσια και ιδιωτική εικόνα που άφησε πίσω του δείχνει κάτι πιο σύνθετο: έναν άνθρωπο που όχι μόνο έμεινε δίπλα της μέχρι το τέλος, αλλά τη συνόδευσε και καλλιτεχνικά, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το ντουέτο τους στο «À quoi ça sert l’amour?», που συνδέθηκε για πάντα με το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής της Piaf.
Και ύστερα ήρθε η διάψευση του πιο εύκολου στερεότυπου. Όταν η Edith Piaf πέθανε στις 10 Οκτωβρίου 1963, ο Theo Sarapo δεν βρέθηκε μπροστά σε μια τεράστια περιουσία, αλλά σε ένα βαρύ οικονομικό φορτίο. Βιογραφικές πηγές αναφέρουν ότι τα χρέη της, που αποτιμώνταν σε περίπου επτά εκατομμύρια φράγκα, μεταβιβάστηκαν σε εκείνον. Αυτό το στοιχείο έγινε εκ των υστέρων η πιο σκληρή απάντηση σε όσους τον είχαν χαρακτηρίσει «χρυσοθήρα»: ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι κυνηγούσε χρήματα, βρέθηκε να κουβαλά τα χρέη της γυναίκας που αγάπησε. Και παρ’ όλα αυτά, συνέχισε να τραγουδά και να δουλεύει, προσπαθώντας να κρατήσει ζωντανό το όνομα της Piaf αλλά και να σταθεί ο ίδιος όρθιος.
Η δική του ζωή, όμως, έμελλε να τελειώσει εξίσου πρόωρα. Στις 28 Αυγούστου 1970, ο Theo Sarapo πέθανε σε ηλικία μόλις 34 ετών έπειτα από τροχαίο δυστύχημα κοντά στη Λιμόζ, στην περιοχή του Panazol. Σήμερα είναι θαμμένος μαζί με την Edith Piaf στο Père Lachaise του Παρισιού, εκεί όπου ο μύθος της γαλλικής chanson συναντά για πάντα τον τελευταίο της σύντροφο: έναν Έλληνα που η Ιστορία θυμάται όλο και λιγότερο ως «τον νεότερο σύζυγο» και όλο και περισσότερο ως τον άνθρωπο που έμεινε όταν όλοι περίμεναν ότι θα φύγει.
