eliamep

Η Χάγη, με οποιοδήποτε αποτέλεσμα, δεν θα είναι το τέλος των προβλημάτων μας με την Τουρκία,
Ο αντίκτυπος της Συμφωνίας των Πρεσπών στη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών εκτιμάται από πολλούς φορείς θετικός. Αλλά χρειάζεται κι άλλη προσπάθεια.
«Για μια Επανεκκίνηση της Ευρώπης: Μία δέσμη προτάσεων για την Ε.Ε. των 27», επιγράφεται η τελευταία έκθεση για το «Νέο Σύμφωνο
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι κεντρικό στόχο της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να αποτελέσει η αποφυγή της στρατηγικής περιθωριοποίησης και η επιστροφή στην κατηγορία των «φυσιολογικών χωρών». Για τον σκοπό αυτό απαιτείται η αντικειμενική αξιολόγηση των αδυναμιών και δυνατοτήτων της χώρας και η άμεση έναρξη μιας διαδικασίας συσσώρευσης διπλωματικού κεφαλαίου και επανάκτησης στρατηγικού ρόλου, σε ευρωπαϊκό και περιφερειακό επίπεδο.
Το Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) παρουσιάζει την «Λευκή Βίβλο για την Εξωτερική Πολιτική
Ποια μπορεί λοιπόν να είναι η λύση; Ξεκινώντας λοιπόν από αυτά τα δεδομένα η κ.Knaus προωθεί το «σχέδιο Μέρκελ» που όπως
Το Παρατηρητήριο για την Κρίση του ΕΛΙΑΜΕΠ σε συνεργασία με το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Europe Direct ΕΛΙΑΜΕΠ προκηρύσσουν
Υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η ανεργία αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα ανεξαρτήτως ηλικίας και είναι αναγκαία η εφαρμογή πολιτικών αντιμετώπισής της, διατυπώνεται το συμπέρασμα ότι κατά τη διάρκεια της κρίσης δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση από αυτήν που αναλογεί στην ανεργία των νέων ηλικίας 15-24 ετών, δεδομένου ότι άλλες ηλικιακές ομάδες επλήγησαν σφοδρότερα από την ανεργία και παράλληλα αντιμετωπίζουν δυσχερέστερες εργασιακές προοπτικές.
Η διεθνής εμπειρία δείχνει πως αρκετές χώρες στο παρελθόν έχουν πετύχει τη διατήρηση πρωτογενών πλεονασμάτων για σημαντικό διάστημα. Η μελέτη αυτών των περιπτώσεων έχει δείξει πως η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων για σειρά ετών διευκολύνεται από τους εξής παράγοντες: υψηλό αρχικό έλλειμμα και χρέος, μεγάλη διάρκεια περιοριστικών πολιτικών, υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, χαλαρή νομισματική πολιτική, ικανή χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα, πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και χαμηλή ανισότητα.