Το 50% από τα συστήματα της «Ασπίδας του Αχιλλέα» θα παράγεται στην Ελλάδα, δήλωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας , στο «Delphi Economic Forum Washington D.C. VII», στο πλαίσιο της επίσκεψής του στις ΗΠΑ- ενώ, μεταξύ άλλων, τόνισε πως αυτά που θέλουν οι ΗΠΑ για την ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή δεν συμπίπτουν με αυτά που επιθυμεί η Τουρκία.
«Η Ασπίδα του Αχιλλέα είναι μια πιο ολιστική προσέγγιση σε σχέση με όλα όσα υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Είναι πολύ πιο ολιστική από το Σιδερένιο ή τον Χρυσό Θόλο επειδή περιλαμβάνει οποιοδήποτε είδος πρόκλησης: από το διάστημα, τον κυβερνοχώρο, από τη θάλασσα, υποθαλάσσια, από αέρος, με βαλλιστικούς πυραύλους κτλ. Και συνεργαζόμαστε πάνω σε αυτό με το Ισραήλ, ζητάμε από το Ισραήλ βοήθεια αλλά όχι όπως γινόταν στο παρελθόν, αγοράζοντας πλατφόρμες και οπλικά συστήματα. Δεν θα το κάνουμε αυτό. Θα παράγουμε το 50% των προϊόντων στην Ελλάδα και θα λάβουμε και τεχνογνωσία από το απόλυτα επιτυχημένο ισραηλινό οικοσύστημα καινοτομίας, ώστε να συνεργαστεί με το δικό μας οικοσύστημα ώστε να γίνει η αρχή» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Ερωτηθείς σχετικά από τον Τζόναθαν Σάντζερ, εκτελεστικό διευθυντή του FDD (The Foundation for Defense of Democracies), αν η βιομηχανική βάση θα είναι ελληνική, απάντησε «ναι, μέχρι 50%. Αλλά επίσης, με γνώση του κώδικα των συστημάτων. Ώστε να μπορούμε να επηρεάσουμε την ανάπτυξη αυτών των συστημάτων στο μέλλον. Πιστεύω ότι και το Ισραήλ κερδίζει από αυτό», σημειώνοντας ότι στη θάλασσα «μπορούμε να διδάξουμε κάποια πράγματα το Ισραήλ και να αλληλοβοηθηθούμε».
Όσον αφορά στις σχέσεις με το Ισραήλ γενικότερα, είπε ότι «νομίζω ότι το Ισραήλ είναι πλέον ένας εταίρος που μπορεί να δείξει στην Ελλάδα πώς να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα και θα χαρούμε να αντιγράψουμε αυτές τις μεθόδους γιατί, αν είναι κανείς έξυπνος, δεν χρειάζεται να επανεφευρίσκει πράγματα, απλά δημιουργεί μια βούληση που εξυπηρετεί τις ανάγκες του. Έχουμε όμως και μια αρκετά κοινή αντίληψη με το Ισραήλ για πολλές προκλήσεις της περιοχής. Έχει λοιπόν πολιτικό και πρακτικό νόημα να κάνουμε πράγματα από κοινού».
Ερωτηθείς σχετικά με τις νεο-οθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, απάντησε «ας το δούμε από την οπτική του Ισραήλ και όχι της Ελλάδας γιατί αν το δούμε από την οπτική της Ελλάδας, κάποιοι μπορεί να πουν ότι είμαι μεροληπτικός. Ας το δούμε από την οπτική του Ισραήλ. Ποιος υποστηρίζει τη Χαμάς, πραγματικά υποστηρίζει τη Χαμάς; Ποιος δεν έχει εκφράσει τη λύπη του για τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ; Ποιος υποθάλπει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα; Και, όποτε βρίσκομαι σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, όπως τώρα βρίσκομαι στην Ουάσιγκτον, την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, προτείνω ένα τεστ το οποίο νομίζω είναι πολύ εύκολο. Έχουμε και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Ας ζητήσουμε από τους Αμερικανούς να δημιουργήσουν μια εικόνα του μέλλοντος, σε 10 μέρες, σε 10 χρόνια, σε 20 χρόνια, πώς επιθυμούν να είναι η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή βάσει των συμφερόντων τους; Έπειτα, πηγαίνετε στην Άγκυρα και ζητήστε το ίδιο πράγμα από τον πρόεδρο Ερντογάν, να απεικονίσει πώς θα ήθελε να είναι αυτή η περιοχή σε 10-20 χρόνια. Πόσο θεωρείτε ότι θα μοιάζουν αυτές οι δύο εικόνες; Νομίζω ότι δεν θα μοιάζουν καθόλου, θα είναι τελείως διαφορετικές. Αυτή λοιπόν είναι η απάντησή μου προς τις ΗΠΑ. Τι θέλετε; Τι εξυπηρετεί τα συμφέροντά σας; Η οπτική του Ισραήλ ή η οπτική της Τουρκίας; Και πράξτε ανάλογα με τα συμφέροντά σας».
Στο ίδιο πλαίσιο ανέφερε πως η Ελλάδα και το Ισραήλ αντιδρούν σε κοινές προκλήσεις: «Δεν προσπαθούμε να κρατήσουμε την Τουρκία εκτός, δεν προσπαθούμε να αποκλείσουμε την Τουρκία απ’ ό, τι κάνουμε. Θα ήταν ευχής έργο αν τελικά η Τουρκία συμμετέχει σε αυτό που κάνουμε. Αυτό όμως έχει κάποιες προϋποθέσεις[…] Αν η Τουρκία αποδεχθεί τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και προσχωρήσει στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τότε μπορούμε να συνεργαστούμε όλοι μαζί. Γιατί όχι; Αλλά αν δεν το κάνει, αν η Τουρκία έχει αυτή την περίεργη ιδέα ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή χωρικά ύδατα πέραν των 6 ν.μ. ή ΑΟΖ, ανεξαρτήτως μεγέθους, όπως στην περίπτωση της Κρήτης, όπου σύμφωνα με τον τουρκικό τρόπο “ερμηνείας” του Διεθνούς Δικαίου – γιατί το Διεθνές Δίκαιο δεν είναι δυνατόν να ερμηνεύεται με τέτοιον τρόπο ακόμα και αν είναι κανείς μεθυσμένος- η Κρήτη λοιπόν έχει μόνο χωρικά ύδατα 6 ν.μ. Πώς μπορεί να γίνει συζήτηση όταν υπάρχει τέτοια προσέγγιση; Και, παρόλα αυτά, η θέση της ελληνικής κυβέρνησης και η προσωπική μου θέση είναι να συνεχίσουμε τις συνομιλίες με την Τουρκία».
Ως προς τον ανταγωνισμό μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ και το πώς αυτός επηρεάζει την Ελλάδα, αναφέρθηκε στην COSCO και το λιμάνι του Πειραιά: «Όταν ταξιδεύω λοιπόν σε ξένες πρωτεύουσες και στην Ουάσιγκτον, με ρωτάνε γιατί αφήσαμε τους Κινέζους να έχουν στη διάθεσή τους κάτι τόσο πολύτιμο, μέρος της υποδομής σας, η απάντηση είναι αστεία. Δεν το αφήσαμε να συμβεί. Ήμασταν υποχρεωμένοι. Στον καιρό της κρίσης, η Ελλάδα αναγκάστηκε να πουλήσει κρατικούς πόρους για να επιτύχει το εθνικό ισοζύγιο. Ένας από αυτούς τους πόρους ήταν και ο Λιμένας Πειραιά. Ρωτήσαμε λοιπόν όλους τους Ευρωπαίους, αφού η τρόικα μάς ανάγκαζε να πουλήσουμε τον πόρο, αν υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή εταιρεία να αναλάβει τον Λιμένα. Ζητήσαμε και από τις ΗΠΑ να στείλουν μια εταιρεία να αναλάβει. Κανείς όμως δεν ήθελε να πάρει το γεωπολιτικό ρίσκο. Εμφανίστηκαν λοιπόν οι Κινέζοι και πήραν τον Λιμένα. Και τώρα πρέπει να απαντάμε γιατί οι Κινέζοι έχουν τον Λιμένα! Αυτό δείχνει την έλλειψη στρατηγικής σκέψης του δυτικού κόσμου. Γιατί αυτό δεν έγινε αιώνες πριν, αλλά από το 2010 έως το 2014. 10 με 15 χρόνια πριν. Αν δεν μπορείς να προβλέψεις ότι η Κίνα θα είναι ανταγωνίστριά σου σε 15 χρόνια, αν το σύστημά μας δεν μπορεί να δει 20 χρόνια μπροστά, τότε λυπάμαι, αλλά είμαστε καταδικασμένοι. Χρειαζόμαστε στρατηγική σκέψη. Αυτό χρειαζόμαστε και μερικές φορές αυτό είναι που μας λείπει».
Κλείνοντας, αναφέρθηκε εκ νέου στις Ένοπλες Δυνάμεις, λέγοντας ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» και η «Ατζέντα 2030» έχουν τα στοιχεία που μπορούν να κάνουν την Ελλάδα να αντιμετωπίσει όποια πρόκληση και αν αναδυθεί, μα «θα ήθελα να δω ένα ευρωπαϊκό στοιχείο άμυνας, την Ευρώπη να μπορεί να προβάλλει δύναμη, την Ευρώπη να μπορεί να κατανοήσει όχι μόνο τις απειλές της Ρωσίας αλλά και τις απειλές που προέρχονται από το Νότο», υποδεικνύοντας τη ζώνη του Σαχέλ ως «παράδεισο για ισλαμικό ριζοσπαστισμό και τρομοκρατία».
Το άλλο που μπορεί να γίνει, πρόσθεσε, είναι «να φέρουμε την Ινδία πιο κοντά μας. Είναι η χώρα με το μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο, 1,5 δισεκατομμύρια, τέσσερις φορές ο πληθυσμός της ΕΕ, θα είναι η τρίτη οικονομική δύναμη του κόσμου σε μερικά χρόνια και είναι δημοκρατία. Πρέπει λοιπόν να έρθουμε σε μια συνεννόηση με την Ινδία».
