Πενήντα δύο χρόνια μετά την διπλή τουρκική εισβολή του Ιουλίου και Αυγούστου 1974, με έναν ελληνικό στρατό τότε διαλυμένο από τη χούντα, η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Στις νέες ζόρικες στιγμές για την Κύπρο, η Ελλάδα κινήθηκε άμεσα. Όχι συμβολικά. Πρακτικά. Στρατιωτικά. Πολιτικά. Εθνικά.
Η Κύπρος βρέθηκε ξανά στη σκιά μιας ευρύτερης πολεμικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή, να αγγίζει επικίνδυνα το νησί. Οι βρετανικές βάσεις στο Ακρωτήρι βρέθηκαν στο στόχαστρο, με την ένταση να δημιουργεί φόβους εμπλοκής της Κυπριακής Δημοκρατίας σε μια σύγκρουση που δεν είναι δική της.
Σε αυτή τη συγκυρία, η Ελλάδα δεν αρκέστηκε σε δηλώσεις. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επικοινώνησε άμεσα με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη, παρουσία του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη. Η απόφαση ήταν ξεκάθαρη: άμεση στρατιωτική και αμυντική στήριξη.
Τέσσερα ελληνικά F-16 στάθμευσαν ήδη στην Πάφο. Δύο φρεγάτες απέπλευσαν προς την περιοχή, η μία εκ των οποίων η εμβληματική Φρεγάτα Κίμων τύπου Belharra, ενώ η δεύτερη φέρει συστήματα αντιμετώπισης drones. Παράλληλα, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας έσπευσε στο νησί μαζί με τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στέλνοντας μήνυμα πλήρους επιχειρησιακής και πολιτικής ετοιμότητας. Δεν ήταν μια κίνηση εντυπωσιασμού. Ήταν εφαρμογή δόγματος.
Υπενθυμίζεται ότι στις 6 Ιουλίου 2023, στην πρώτη του επίσκεψη στην Κύπρο ως υπουργός Άμυνας, ο Νίκος Δένδιας είχε δηλώσει το αντίθετο από τη φράση που στιγμάτισε την εθνική μνήμη το 1974. Είπε παρουσία του ομολόγου του «Η Κύπρος δεν κείται μακράν».
Ήταν η πρώτη σαφής διατύπωση ενός νέου στρατηγικού δόγματος. Διότι Ελλάδα και Κύπρος δεν συνδέονται μόνο γεωπολιτικά. Συνδέονται ιστορικά, πολιτισμικά, υπαρξιακά. Κοινές ρίζες. Κοινή γλώσσα. Κοινός εθνικός ύμνος. Ένας ενιαίος ελληνισμός.
Και η ευκαιρία της απόδειξης ότι αυτό το δόγμα εφαρμόζεται σήμερα, δόθηκε όταν η στάση της Βρετανίας προκάλεσε μεγάλο πρόβλημα ασφάλειας στην Κύπρο. Ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Κιρ Στάρμερ είχε αποστείλει επιστολή προς τον Νίκο Χριστοδουλίδη διαβεβαιώνοντας ότι το Ακρωτήρι δεν θα χρησιμοποιηθεί για επιχειρήσεις κατά του Ιράν ούτε θα δοθεί ως διευκόλυνση στους Αμερικανούς. Λίγο αργότερα, ωστόσο, έκανε δημόσιες δηλώσεις περί παραχώρησης βρετανικών βάσεων στις ΗΠΑ, χωρίς ρητή αναφορά στην εξαίρεση της Κύπρου. Δηλώσεις που δημιούργησαν σύγχυση. Και χρειάστηκε έντονη παρέμβαση του Νίκου Χριστοδουλίδη, για να πάει ευσπεσμένα ο διπρόσωπος Στάρμερ στο βρετανικό κοινοβούλιο, ώστε να επαναβεβαιώσει δημόσια ότι το Ακρωτήρι δεν θα χρησιμοποιηθεί σε επιθετικές επιχειρήσεις, ούτε θα διευκολύνει αμερικανούς, που θα έσερναν την Κύπρο στη σύγκρουση.
Ήταν ακριβώς εκείνη τη στιγμή που η Αθήνα επέλεξε να μην αφήσει κανένα κενό. Και όχι μόνο. Η στήριξη δεν περιορίστηκε στην κυβέρνηση. Ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης επικοινώνησε με την Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Αννίτα Δημητρίου, μεταφέροντας μήνυμα ενωτικής υποστήριξης από όλα τα ελληνικά κόμματα. Και όπως δήλωσε, εφόσον χρειαστεί, είναι έτοιμος να μεταβεί άμεσα στην Κύπρο. Ένα συμβολικό, αλλά βαθιά ουσιαστικό ταξίδι: η ελληνική Βουλή δίπλα στο νησί.
Η Κύπρος δεν κείται μακράν.
Δεν είναι σύνθημα. Είναι δέσμευση. Είναι δόγμα. Είναι πράξη.
