Χιλιάδες υπογραφές, ηλεκτρονικές εγγραφές, τοπικές ομάδες «σχεδόν παντού» και πρόγραμμα που γράφεται μέσω Zoom. Κι όμως, σε ένα πολιτικό εγχείρημα που φιλοδοξεί να μπει στο δημόσιο πεδίο, λείπουν τα πιο βασικά: Διεύθυνση γραφείων, επίσημο email, τηλέφωνα επικοινωνίας, καθαρές απαντήσεις για το ποιοι μιλούν με ποιους και πού ακριβώς απευθύνεται ο πολίτης. Η περίπτωση της Καρυστιανού δεν είναι απλώς ένα νέο κόμμα εν αναμονή. Είναι ένα τεστ διαφάνειας.
Η εικόνα που περιγράφεται δημόσια από τη σύμβουλό της, Μαρία Γκρατσία, υποψήφια βουλευτή του κόμματος ΝΙΚΗ πιο δεξιά από την Δεξιά, παραπέμπει σε ένα άτυπο, ψηφιακό κίνημα με έντονη κινητοποίηση. Όμως η απουσία στοιχειωδών πληροφοριών επικοινωνίας δημιουργεί εύλογη καχυποψία. Πώς οργανώνονται οι «τοπικές ομάδες»; Σε ποιους χώρους συναντιούνται; Ποιος φέρει θεσμική ευθύνη;
Ρωτούσαν και ξαναρωτούσαν συνάδελφοι δημοσιογράφοι του Real FM την κυρία Γρατσία για γραφεία και διευθύνσεις και τηλέφωνα και εκείνη ψέλιζε άλλα πράγματα ν αγαπιώμαστε, στέλνοντας την μπάλα στην εξέδρα.
Σε μια εποχή που η πολιτική αξιοπιστία δοκιμάζεται, η μυστικοπάθεια δεν είναι αρετή, είναι πρόβλημα.
Το ερώτημα δεν είναι αν ένα κόμμα μπορεί να ξεκινήσει ψηφιακά. Μπορεί. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να ζητά εμπιστοσύνη χωρίς λογοδοσία. Να συλλέγει στοιχεία και υπογραφές χωρίς σαφές πλαίσιο. Να μιλά για συμμετοχή χωρίς να ορίζει πού, πώς και με ποιους.
Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε και το εξώφυλλο της Μαρίας Καρυστιανού στο κυπριακό περιοδικό DownTown. Στήσιμο μοντέλου, αισθητική celebrity, εικόνα lifestyle. Μια επιλογή που ενόχλησε, κυρίως γυναίκες, όχι από συντηρητισμό αλλά από κόπωση. Από την αίσθηση ότι η πολιτική σοβαρότητα υποχωρεί μπροστά στο «φαίνεσθαι». Ότι η εκπροσώπηση μετατρέπεται σε branding.
Δεν είναι ζήτημα εμφάνισης. Είναι ζήτημα μηνύματος. Όταν ένα πολιτικό πρόσωπο εμφανίζεται με όρους σελέμπριτι, ο δημόσιος διάλογος φτωχαίνει. Και όταν αυτό συνδυάζεται με οργανωτική ασάφεια, το κενό μεγαλώνει.
Η κοινωνία δεν ζητά τελειότητα. Ζητά καθαρούς κανόνες. Διευθύνσεις. Στοιχεία επικοινωνίας. Ονόματα. Ρόλους. Διαφάνεια. Αν ένα νέο πολιτικό εγχείρημα θέλει να πείσει ότι είναι κάτι διαφορετικό, οφείλει να ξεκινήσει από τα αυτονόητα. Αλλιώς, οι υπογραφές μπορεί να μαζεύονται, αλλά η εμπιστοσύνη όχι.
