Η εικόνα της σύγχρονης πολιτικής στην Ελλάδα αλλάζει με ρυθμό πρωτοφανούς ρευστότητας. Σε αυτήν τη δυναμική αναδύεται το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού, μητέρας που έχασε την κόρη της στον σιδηροδρομικό τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη και στη συνέχεια έγινε σύμβολο διεκδίκησης δικαιοσύνης και αλλαγής. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν υψηλά ποσοστά δημοτικότητας (περίπου 50%) και περίπου 31% εκλογική πρόθεση για ένα κόμμα υπό την ηγεσία της, ένα στοιχείο που ανατρέπει τα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό.
Οι μετρήσεις δείχνουν ότι η Καρυστιανού απολαμβάνει υψηλή αναγνωρισιμότητα και συμπάθεια, που σε μεγάλο βαθμό αποτυπώνει την κοινωνική συμπάθεια για τον ρόλο της ως αγωνίστριας για Δικαιοσύνη. Παράλληλα, όταν η πρόθεση ψήφου ερωτάται πιο συγκεκριμένα για ένα πολιτικό κόμμα που θα ηγηθεί, αυτή κινείται κοντά στο 31%, στοιχείο που δείχνει σημαντικό πολιτικό δυναμικό αλλά και διάκριση ανάμεσα στην προσωπική δημοτικότητα και την πολιτική επιλογή του ψηφοφόρου.
Αυτό το «κενό» ανάμεσα σε δημοτικότητα και εκλογική πρόθεση είναι κρίσιμο: δείχνει ότι πολλοί πολίτες εκτιμούν το πρόσωπο, αλλά δεν έχουν ακόμα αποφασίσει ότι η μετατροπή της σε πολιτική δύναμη είναι απαραίτητα η σωστή απάντηση.
Ποιοι πρέπει να την φοβηθούν; Ας ξεκινήσω με την κυβέρνηση και την «κεντρική» δεξιά:
Η άνοδος ενός νέου κομματικού φορέα που μπορεί να πάρει άνω του 30% της ψήφου, ειδικά σε ένα εκλογικό περιβάλλον όπου η κυρίαρχη παράταξη (ΝΔ) δεν διατηρεί αυτοδυναμία, αποτελεί ανατροπή για το κυβερνητικό στρατόπεδο. Ένα τέτοιο κόμμα θα μπορούσε να «τραβήξει» ψηφοφόρους που σήμερα δηλώνουν απογοητευμένοι με τη διαχείριση κρίσεων από την κυβέρνηση.
Η κεντρική αντιπολίτευση (ΠΑΣΟΚ, παραδοσιακή αριστερά): Η Καρυστιανού κινείται εκτός παραδοσιακού πολιτικού φάσματος, με ένα μήνυμα που δεν ταυτίζεται πλήρως ούτε με την παραδοσιακή Αριστερά ούτε με το κέντρο-δεξιά. Αυτό μπορεί να απορροφήσει τμήματα των ψηφοφόρων που σήμερα αισθάνονται αποστασιοποιημένοι από τα παραδοσιακά κόμματα, ειδικά από χώρους που θεωρούν ότι δεν έχουν φρέσκιες απαντήσεις στα προβλήματα διαφάνειας, δικαιοσύνης και διακυβέρνησης.
Τα άκρα και οι μικρότεροι σχηματισμοί: Το νέο εγχείρημα μπορεί επίσης να «τραβήξει» απογοητευμένο κόσμο από μικρότερες, αντισυστημικές κατευθύνσεις, Τι μπορεί να προσφέρει η ίδια; Το ισχυρό ηθικό κεφάλαιο που διαθέτει, ως μητέρα που έγινε φωνή διεκδίκησης δικαιοσύνης. μπορεί να λειτουργήσει ως βάση για πολιτική ενσυναίσθησης και εμπιστοσύνης. Αυτό είναι σημαντικό σε μια εποχή όπου η απογοήτευση με τους θεσμούς
Και σε ό,τι αφορά τον ιδεολογικό χαρακτήρα και το πλαίσιο θέσεων, όπως η ίδια έχει δηλώσει, το κίνημά της δεν θα κινείται με παραδοσιακούς όρους «δεξιά/αριστερά», αλλά με βάση αξίες όπως διαφάνεια, δικαιοσύνη, συμμετοχή των πολιτών και κράτος δικαίου. Αυτή η θέση μπορεί να είναι διευκολυντική για να προσελκύσει ψηφοφόρους πέρα από τα παραδοσιακά στρατόπεδα.
Όμως χρήσιμο για τον πολιτικό σχηματισμό της Μαρίας Καρυστιανού είναι η Οργάνωση και τα πρόσωπα. Για να γίνει η δημοφιλία της ουσιαστικό πολιτικό κεφάλαιο, χρειάζεται ένα συγκεκριμένο οργανωτικό σχέδιο
Τύποι στελεχών: Κατάλληλοι άνθρωποι από την κοινωνία των πολιτών, ειδικοί σε τομείς όπως δικαιοσύνη, διαφάνεια, οικονομία και δημόσια διοίκηση.
Στελέχωση με επαγγελματίες: Χρειάζονται ανθρώποι με εμπειρία στη διοίκηση, στη νομοθεσία και στην παραγωγή πολιτικών. Όχι μόνο συμβολικές προσωπικότητες.
Συνεργασίες με κοινωνικές ομάδες: Στενή σύνδεση με συλλογικότητες, επαγγελματικούς φορείς και κινήματα βάσης για να αποφευχθεί η απομάκρυνση από τον πυρήνα των πολιτών.
Στο «οικοσύστημα Καρυστιανού» υπάρχει ήδη συνεργασία με πρόσωπα όπως η συναμική δικηγόρος Μαρία Γρατσία, η οποία έχει αναλάβει τον απόλυτο ρόλο στο εγχείρημα.
Συμπέρασμα
Η παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού στη δημόσια σφαίρα δεν είναι απλώς μια «δημοσκοπική έκπληξη»: είναι ένδειξη μιας ακραίας πολιτικής ρευστότητας στην Ελλάδα. Αλλά καλό θα είναι να αποφεύγει είτε ζητήματα όπως οι αμβλώσεις, τουλάχιστον σε αυτή την φάση είτε να μπλέκει το όνομα της με αυτό του Κύπριου ευρωβουλευτή Φειδία. Μόνο ζημιά θα της κάνουν…
