Μετωπική κριτική ασκεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με άρθρο του στα «ΝΕΑ», κατηγορώντας τον πρωθυπουργό για ανιστόρητη πολιτική επιχειρηματολογία, θεσμικά ατοπήματα και εργαλειακή χρήση του Συντάγματος, με αφορμή την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ και τη δημόσια συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 86.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος εξαπολύει δριμεία επίθεση, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική αμηχανία στην οποία έχει περιέλθει ο πρωθυπουργός τον οδηγεί σε επιλογές που, όπως λέει, ευτελίζουν τόσο το Σύνταγμα όσο και τη διαδικασία αναθεώρησής του.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η επιχειρηματολογία για τις πελατειακές σχέσεις και το ρουσφέτι μέσω των βουλευτών, με φόντο την υπόθεση των βουλευτών της ΝΔ, για τους οποίους ζητείται άρση ασυλίας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι ο πρωθυπουργός εμφανίζεται να αντιμετωπίζει το πελατειακό κράτος ως σχεδόν φυσική συνέχεια των 200 ετών του ελληνικού κράτους, σαν να μην μεσολάβησε η βαθιά τομή της οικονομικής κρίσης.
Κατά τον κ. Βενιζέλο, η δεκαετία των μνημονίων όφειλε να λειτουργήσει ως ιστορικό μάθημα και σημείο αλλαγής για τη χώρα. Αντί γι’ αυτό, υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση της ΝΔ αντιμετώπισε την Ελλάδα μετά το 2019 σαν να μπορούσε να επιστρέψει σε παλιές πρακτικές και συνήθειες, αγνοώντας τα διδάγματα της κρίσης. Μάλιστα, αντιπαραβάλλει το πολιτικό κόστος των περικοπών εκείνης της περιόδου με τη δυνατότητα της σημερινής κυβέρνησης να διαχειρίζεται τεράστιους πόρους λόγω πανδημίας και ενεργειακής κρίσης.
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης συνδέει αυτή τη στρατηγική με μια συνολικότερη αποτυχία διακυβέρνησης. Όπως αναφέρει, αντί να αξιοποιηθεί η περίοδος δημοσιονομικής ανάκαμψης για την αποκατάσταση της κανονικότητας, τη μείωση ανισοτήτων, την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την αναβάθμιση των θεσμών, η χώρα οδηγήθηκε, όπως λέει, στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα: σε «εσωτερική αποσύνθεση» μέσα σε ένα περιβάλλον διεθνούς αβεβαιότητας.
Ιδιαίτερα αιχμηρός είναι ο κ. Βενιζέλος και για τη στάση του πρωθυπουργού απέναντι στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Τον κατηγορεί ότι, λειτουργώντας ως «συνήγορος» των κατηγορούμενων βουλευτών του, ζητεί επιτάχυνση των διώξεων ώστε να υπάρξει διαχωρισμός περιπτώσεων, τη στιγμή που – όπως εκτιμά – τα στοιχεία της δικογραφίας προοιωνίζονται πολλαπλές ποινικές διώξεις. Προσθέτει δε ότι έτσι η κυβερνητική πλειοψηφία κινδυνεύει να μετατραπεί πολιτικά σε «πλειοψηφία κατηγορουμένων».
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και την κριτική του για το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών. Υποστηρίζει ότι η εφαρμογή του Συντάγματος προηγείται της αναθεώρησής του και αφήνει σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο η κοινοβουλευτική πλειοψηφία χειρίστηκε υποθέσεις που αφορούσαν υπουργούς.
Τέλος, απορρίπτει ως υποκριτική και θεσμικά αβάσιμη την πρόταση να αναπληρώνονται οι βουλευτές που αναλαμβάνουν υπουργικά καθήκοντα από επιλαχόντες. Επιλαχόντες που σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΙ, αποκάλεσε «ρεπατζήδες»! Τη χαρακτηρίζει αντιγραφή του γαλλικού μοντέλου, ασύμβατη όμως με το ελληνικό κοινοβουλευτικό σύστημα, ενώ σημειώνει ότι ακόμη και αν υιοθετηθεί μέσω αναθεώρησης, δεν θα μπορεί να ισχύσει άμεσα για την επόμενη Βουλή. Το συνολικό του συμπέρασμα: όταν η παράταση της εξουσίας τίθεται πάνω από τη θεσμική μνήμη και την πολιτική ευθύνη, τότε – όπως προειδοποιεί – η χώρα κινδυνεύει να οδηγηθεί σε θεσμικό και πολιτικό αδιέξοδο.
