Το ρεκόρ στην κατηγορία του σπάει ο αστεροειδής 2025 ΜΝ45, όπως προκύπτει από την ανάλυση των πρώτων εικόνων του από το αστεροσκοπείο Vera C. Rubin.
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Live Science, ο 2025 ΜΝ45 είναι μεγαλύτερος από τους περισσότερους ουρανοξύστες στη Γη, καθώς έχει πλάτος 719 μέτρα. Πραγματοποιεί μια περιστροφή μέσα σε 113 δευτερόλεπτα, κάτι που τον καθιστά τον ταχύτερα περιστρεφόμενο αστεροειδή στην κατηγορία της διαμέτρου άνω των 500 μέτρων.
Η έρευνα, η οποία δημοσιεύτηκε στο The Astrophysical Journal Letters, εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο μιας μελέτης πάνω στον σχηματισμό και την εξέλιξη των αστεροειδών. Πρόκειται για το πρώτο επιστημονικό άρθρο από την κάμερα LSST του συγκεκριμένου αστεροσκοπείου (τη μεγαλύτερη ψηφιακή κάμερα στον κόσμο) που αξιολογείται από ομότιμους. Απώτερος στόχος είναι η χαρτογράφηση του νυχτερινού ουρανού του νοτίου ημισφαιρίου σε διάστημα 10 ετών.
Ο συγκεκριμένος αστεροειδής είχε εντοπιστεί χάρη στη δημοσιοποίηση των προκαταρκτικών δεδομένων από το αστεροσκοπείο, η οποία έχει ήδη φέρει στο φως χιλιάδες μέχρι πρότινος άγνωστους αστεροειδείς ανά το Ηλιακό Σύστημα, μετά από μόλις επτά ημέρες παρατηρήσεων. Η δεκαετής μελέτη με την κάμερα LSST δεν έχει αρχίσει ακόμα επίσημα, μα αυτό αναμένεται να συμβεί μέσα στους επόμενους μήνες.
Της έρευνας ηγήθηκε η Σάρα Γκρίνστριτ, βοηθός αστρονόμος στο NSF NOIRLab και επικεφαλής της ομάδας που ερευνά ουράνια σώματα κοντά στη Γη και διαστρικά αντικείμενα στο αστεροσκοπείο.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του NOIRLab, καθώς οι αστεροειδείς κινούνται γύρω από τον Ήλιο, περιστρέφονται επίσης σε διάφορες ταχύτητες. Οι ρυθμοί περιστροφής τους δεν παρέχουν μόνο στοιχεία για τις συνθήκες σχηματισμού τους, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, μα επίσης αποκαλύπτουν στοιχεία για την εσωτερική τους σύνθεση και εξέλιξη κατά τη διάρκεια της «ζωής» τους. Ένας αστεροειδής που περιστρέφεται γρήγορα μπορεί να απέκτησε την ταχύτητά του ύστερα από μια παλαιότερη σύγκρουση με άλλον αστεροειδή, υποδεικνύοντας ότι θα μπορούσε να αποτελεί θραύσμα ενός αρχικά μεγαλύτερου αντικειμένου. Επίσης, η ταχεία περιστροφή προϋποθέτει ο αστεροειδής να είναι αρκετά ανθεκτικός ώστε να μην κατακερματιστεί. Πολλοί αστεροειδείς είναι στην πραγματικότητα σωροί από υλικό (βράχους) που συγκρατούνται μαζί λόγω βαρύτητας. «Ξεκάθαρα αυτός ο αστεροειδής πρέπει να αποτελείται από υλικό που έχει πολύ υψηλή αντοχή για να κρατιέται ενιαίος καθώς περιστρέφεται τόσο γρήγορα» είπε η Γκρίνστριτ. «Υπολογίζουμε ότι θα χρειαζόταν δύναμη συνοχής παρόμοια με αυτήν συμπαγούς βράχου. Αυτό προκαλεί κάποια έκπληξη επειδή οι πιο πολλοί αστεροειδείς θεωρείται ότι είναι αυτό που λέμε αστεροειδείς- “σωροί από μπάζα”, που σημαίνει ότι αποτελούνται από πολλά, πολλά μικρά κομμάτια βράχου και υλικού που συσσωρεύτηκαν υπό βαρύτητα κατά τον σχηματισμό του Ηλιακού Συστήματος ή επακόλουθες συγκρούσεις».
