Η δωρεά οργάνων για να πάει μπροστά η επιστήμη είναι κάτι λίγο- πολύ γνωστό σε όλους, ωστόσο υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορεί να δωρίσει κάποιος για αυτόν τον σκοπό…όπως τα κόπρανά του.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του Ναντίμ Καακούς, ερευνητή στο UNSW Sydney, στο The Conversation, η κεντρική ιδέα είναι η χρήση τους για…μοσχεύματα κοπράνων: Η συγκεκριμένη διαδικασία είναι ουσιαστικά η μεταμόσχευση κοπράνων από ένα υγιές άτομο σε κάποιο που ασθενεί, έτσι ώστε η μικροχλωρίδα τους να βοηθήσει στη βελτίωση της υγείας του. Επιστήμονες βασίζονται σε τέτοιες δωρεές για κλινικές δοκιμές πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο, ενώ κάποιες κλινικές βασίζονται σε αυτές για τη θεραπεία ασθενών.

Advertisement
Advertisement

Η κεντρική ιδέα, όπως σημειώνεται στο εν λόγω άρθρο, είναι να σκεφτεί κανείς πως κάνει δωρεά ενός «οργάνου» του, που δεν είναι άλλο από τη μικροχλωρίδα του εντέρου του- τα μικρόβια στο έντερό του που είναι υπεύθυνα για πολύ σημαντικές διαδικασίες στο σώμα, όπως η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και ο μεταβολισμός της τροφής. Όσον αφορά στις μεταμοσχεύσεις με σκοπό τη θεραπεία ανθρώπων, θεωρούνται καλή επιλογή για περιπτώσεις μόλυνσης με το βακτήριο Clostridioides difficile, που αντιστέκεται στις συμβατικές θεραπείες. Επίσης, οι δωρεές κοπράνων έχουν εξεταστεί ως επιλογή για την αντιμετώπιση φλεγμονών στα έντερα, παθήσεων στο ήπαρ, μολύνσεις στο ουροποιητικό σύστημα- ακόμα και σε θέματα ψυχικής υγείας.

Βεβαίως δεν είναι όλα τα κόπρανα ίδια: Για να αξιοποιηθούν, πρέπει να εξεταστούν ενδελεχώς, όπως και οι δωρητές τους, καθώς, όπως υπογραμμίζεται, υπάρχουν πολλοί άγνωστοι παράγοντες. Για να γίνει μεταμόσχευση κοπράνων, ο δωρητής πρέπει να μην είναι φορέας ιών που μεταδίδονται μέσω αίματος, όπως αυτός της ηπατίτιδας ή ο HIV, ενώ τα κόπρανα πρέπει να είναι ελεύθερα από παράσιτα και ιούς και βακτήρια που προκαλούν ασθένειες. Ακόμη, είναι καλό να υπάρχει δέσμευση για τακτικές δωρεές. Ο δωρητής πρέπει να αποφεύγει δραστηριότητες που αυξάνουν το ενδεχόμενο μόλυνσης με κάποια ασθένεια που μεταδίδεται μέσω αίματος (όπως πχ χρήση ναρκωτικών ή σεξ χωρίς προφυλάξεις) και τα ταξίδια σε χώρες όπου μπορεί να προκύψει διάρροια. Ακόμη, υπάρχει και το θέμα της…σταθερότητας των κοπράνων, καθώς δεν αντέχουν πολύ χωρίς επαρκή αποθήκευση- άρα κάποιος πρέπει να ζει ή να εργάζεται κοντά σε εργαστήριο. Όπως σημειώνει ο αρθρογράφος, μια δεκαετία πριν, στο πλαίσιο δοκιμών, διαπιστώθηκαν οι δυσκολίες της διαδικασίας, καθώς από 116 εν δυνάμει δωρητές «πέρασαν» μόλις 12.