Τα βακτήρια και οι ιοί που τα μολύνουν, οι φάγοι (βακτηριοφάγοι) εμπλέκονται σε μια αέναη εξελικτική «κούρσα εξοπλισμών» – η οποία παίρνει εντελώς διαφορετικό δρόμο όταν αυτή λαμβάνει χώρα υπό συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, όπως δείχνει έρευνα που διεξήχθη στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Στο πλαίσιο αυτής της «κούρσας», τα βακτήρια εξελίσσουν καλύτερες άμυνες και οι φάγοι καλύτερους τρόπους ώστε να τις υπερνικούν . Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του Live Science, στη νέα έρευνα, που δημοσιεύτηκε στις 13 Ιανουαρίου στο PLOS Biology, παρουσιάζεται ο τρόπος που η σύγκρουση αυτή γίνεται στο Διάστημα και αποκαλύπτει πολύτιμα στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν στον σχεδιασμό καλύτερων φαρμάκων για την αντιμετώπιση βακτηρίων που εμφανίζονται ανθεκτικά απέναντι στα αντιβιοτικά στη Γη.
Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έρευνας οι επιστήμονες σύγκριναν πληθυσμούς του E.coli που είχαν μολυνθεί με έναν φάγο ονόματι Τ7. Ένα σετ μικροβίων εκκολάφθηκε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ενώ αντίστοιχες ομάδες ελέγχου καλλιεργήθηκαν στη Γη.
Η ανάλυση που έγινε στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό αποκάλυψε πως η έλλειψη βαρύτητας άλλαξε θεμελιωδώς την ταχύτητα και τη φύση της μόλυνσης των φάγων. Ενώ οι φάγοι και πάλι μπορούσαν να μολύνουν επιτυχώς και να σκοτώσουν βακτήρια στο Διάστημα, η διαδικασία κρατούσε περισσότερο χρόνο από ό,τι στη Γη. Σε προηγούμενη μελέτη οι ίδιοι ερευνητές είχαν παρουσιάσει την υπόθεση πως οι κύκλοι μόλυνσης στη μικροβαρύτητα θα ήταν βραδύτεροι επειδή τα ρευστά δεν αναμειγνύονται το ίδιο καλά στην μικροβαρύτητα σε σχέση με τη γήινη βαρύτητα.
«Η νέα αυτή μελέτη επιβεβαιώνει την υπόθεση και τις προσδοκίες μας» είπε ο επικεφαλής συντάκτης της έρευνας, Σριβατσάν Ραμάν, αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Βιοχημείας του Πανεπιστημίου του Ουϊσκόνσιν- Μάντισον.
Στη Γη τα ρευστά μέσα στα οποία συναντώνται τα βακτήρια και οι ιοί ανακινούνται συνέχεια λόγω βαρύτητας: Το θερμό νερό ανεβαίνει προς τα πάνω, το ψυχρό κατεβαίνει προς τα κάτω και τα βαρύτερα σωματίδια κάθονται στον πυθμένα. Έτσι, τα πάντα είναι σε συνεχή κίνηση και χτυπιούνται αναμεταξύ τους.
Στο Διάστημα τα πράγματα δεν είναι έτσι: Τα πάντα συνεχώς…αιωρούνται. Οπότε, από τη στιγμή που τα βακτήρια και οι ιοί δεν χτυπούν μεταξύ τους το ίδιο συχνά, οι φάγοι έπρεπε να προσαρμοστούν σε βραδύτερους ρυθμούς- και ως εκ τούτου έγιναν πιο αποτελεσματικοί στο να αρπάζουν περαστικά βακτήρια. Ειδικοί θεωρούν πως αυτή η εναλλακτική μορφή εξέλιξης των φάγων θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων θεραπειών αντιμετώπισης βακτηρίων.
